ODE

DEVOTUM superi cum genus inferis Praescirent hominum, non revocabile Fatorum rigidis conditionibus, Ut lethi effugerent fortiter impias Tôt praeclara manus facta, superstitera Virtutern exequiis non meritam mori Jussere, et Lachesin temnere luridam.

Tune ce!si soboles Caliiope Jovis, Musarumque chorus, colle bivertici Consedere, et aquis numina Delius (Quas pernix feriens edidit ungula) Insevit, cupidis non levé prasmium, Si qui Pierios gloria quos movet Tentabunt aditus saxa per ardua.

Hinc et cum superis bella Typhoea, et Audacem referunt fulminis impetu Trajectum Enceladum, fortiaque Evii Propter régna patris facta, potentibus

J. GASPARIS LAMBERTI XLIIl

Vates carminibus jungere gloriam Sudoris, pretium fortibus et bonis, Quos non aequa premit sub tenebris dies.

Heroas veteres, progeniem Deûm, Famae Musa potens eripuit rogis.

Quis non Maeonio Pergama carminé Sublata Argolicis judicet ignibus?

Quis Anchisiadae magnaninii ferum Rivalem Tyberim sanguine nesciat Turbasse illiaco? et non memoreni sua Gestare Arcadio funera balteo Confossum, Ausoniam cuspide Dardana Et feiix Latium non sine conjuge Cessisse ^neadis ? si foret addita Jussae aeterna Pyre (proh scelus) ^Eneis.

Pelidse Macedo cum tumulum feri Prseclarum et cinerem cerneret impiger, Felicem altisona Masonii tuba Suspirans retulit de Thetide editum, Oiim jam metuens tôt sua seculis Gesta, oblivio ne cêeca volucribus Auferret, celebri vate carentia.

Sed dignos meritis carmina laudibus Dum cantata béant, ad Jovis aurea Non ingrata suum limina perferunt Autorem, comité et vindice gloria.

Haec et quas facili numine Delphicus Ad majora vocans exeruit suis.

Te, Buttete, lyram pectine eburneo Pulsare, et fidibus carmina consonis Dudum aptare jubent, mox cinere invido Scintillam immerito promere conditam,