Discours funèbre, etc.. Préface
2. Il fut inhumé le 21 juin dans la cathédrale par l'abbé de Saint-Martin, André le Moult. (Gallia christiana, t. XI, p. 703, 704.) Il mourut à cinquante-sept ans, dit le texte de la Gallia christiana. D'après Goujet, qui le fait naître en 1552, il aurait eu cinquante-neuf ans. Bry de la Clergerie lui fit l'épitaphe suivante :
Marmor hoc quod cernis, viator,
lohannis Berthaldi cineres régit. Sanctissitni viri
Fatum vanis lacrymis prosequi noli.
Vixit, quantum ad gloriam fuit, satis.
Magnitude ingenii, eloquentia et eruditio
Summum principem Henricum m ei conciliarunt.
Fidem, quam piurimi scelerosis superstitionis consiliis
Violatum ibant,
Optirflo principi illibatam servavit.
Henrici Magni, principis invictissimi, gratiam lisdem
Artibus adeptus,
Divinis poematibus, res ab eo tam pace quam belle
Magno cum totius orbis stupore gestas,
Etiam post hominum memoriam cœlis ipsis et œternitati
sacravit,
Ab illo multis beneficiis auctus,
Tandemque ecclesiae Sagiensi votis Augustse praepositus.
Cum is gregem tibi commissum summa cura regeret,
Verbo Del solemnibus diebus parceret,
Ac sanctitate omnibus praeiret,
Introduction biographiq ue. li
Subito principis immorialitate dignissimi fato perculsus
Dum sanctis illius manibus
Inter singultus et lacrymas olorina voce annua justa
persolveret,
Duplexque per quaternum lustrum patratum parri-
cidium
Versibus publicis execraretur,
Seculi impietatem et scelera pertjesus,
Vitam cum morte commutavit.
Obiii anno salutis M. D. C. XI" mensis Junii VIII
Vixit an
Egidius Bry de la Clergerie in suprême Galliarum senatu patronus viri praestantissimi et amantissimi memoriae, M. P.