LES POÈTES LATINS. — THÉODULF
0 nimis felix meritique celsi, Nesciens labem nivei pudoris, Prœpotens martyr eremique cultor, Maxime vatum !
Serta ter dénis alios coronant Aucta crementis, duplicata quosdam :
Trina centeno cumulata friictu Te sacer ornant.
-Xunc potens nostri meritis opiniis Pectoris duros lapides repelle, Asperum planans iter et reflexos Dirige calles;
Ut plus mundi sator et redemptor Mentibus puisa livione puris Rite dignetur veniens sacratos Ponere gressus.
Laudibus cives célébrant superni Te, Deus simplex pariterque trine, Supplices et nos veniam precamur :
Parce redemptis.
(Gloriam Patri resonemus omnes Et tibi Christe, genite supei"ne, Cum quibus sanctus simul et creator Spiritus régnât.)
IV. — Théodtjilf. évêquie d'Orléans (mort vers 82îi). In dominica Palmarum.
Gloria, laus et honor tibi sit, rex Christe, redemptor,
Gui puérile decus prompsit Hosanna pium. Israël tu i-ex, Davidis et inclyta proies,
Nomine qui in Domini, rex benedicte, venis. Cœtus in excelsis te laudat cœlicus omnis
Et mortalis homo, cuncta creata simul.
Plebs hebrsea tibi cum palmis obvia venit :
Gum prece, voto, hymnis adsumusecce tibi. Hi tibi passuro solvebant munia laudis,
Nos tibi regnanti pangimus ecce melos, Hi placuere tibi, placeat devotio nostra,
Rex bone, rex clemens, oui bona cuncta placent,