Fr. 52 de recept., IV

Summula « de verborum obligationibus » de Placentin (Manusc. de Grenoble 391 lo fol. 44, col. 3 et 4).

f.44,coi.2i Quoniam uerborum obligatio stipulatione contrahitur, quid sit stipulalio, uideamus, unde dicatur stipulatio, et qualiter contrataatur et inter quas personas, et quomodo diuidatur, et quando (a) stipulatio commitatur, commissa purgetur, et quae acciones ex stipulatione proficiscantur (1). Stipulatio est uerborum conceptio quibus quls (b) se daturum facturumue promit-

2 tit. Dicitur autem (c) stipulatio (2) a stipulo (d) [quod] est flrraum : quod et ipsum stipulum forte est a stipite

3 dictum uel deriuatum, [ut] iustit. e. Contrahitur (3) autem stipulatio ex interrogatione et responsione congrua : ita (e) ut si alterum tantum intercesserit-multo magis [si] neutrum — nichil dicatur deductum in stipulatione. « Ex ordine » tamen bene dicimus : nam et ubi sola responsio legitur, etsi nulla interrogatio intercesserit, ea tamen praacessisse presumitur, ut G. e.

a quandocumque Cod.

b quis quibus Cod.

c a Cod.

d stipulo] stipula Cod.

e interest Cod.