HF

Οἱ μὲν ἡμῶν ᾿ παλαιότεροι καὶ Ἑλλήνων καὶ Ῥωµαίων Πλάτωνα Ἀριστοτέλους πολλῷ τῷ µέσῳ προετί- 4. δὶὺ PS 4 CU 8 # € µων. ἸΊῶν δὲ νῦν xat μάλιστα τῶν πρὸς ἑσπέραν οἱ πολλοὶ, dre ἐχείνων σοφώτεροι οἰόμενοι γεγονέναι, Ἆριστοτέλη πρὸ Πλάτωνος θαυμάνουσιν, Ἀθερόη) τινὶ Ἄραθι πειθόµενοι, µόνον Ἀριστοτέλη φάσκοντι τέλειόν τι τῆς ύσεως ἐς σοφίαν Ë ἀποτετελέσθ VO pt εἰ LL φύσεως ἐς φίαν ἔργον ἀποτετελέσθαι, ἀνδρὶ εἰ ᾿ μὲν τἆλλα σπουδαίῳ οὐχ, ἂν οὕτω ῥαδίως εἰπεῖν ἔχοιμι, τὸν μέντοι περὶ ψυχῆς λόγον οὕτω φαύλῳ, ὡς καὶ θνητὴν αὐτὴν τίθεσθαι. Ἱαΐτοι ὃς y” ἂν ταύτην τὴν ἁμαθίαν τυγχάνοι ἀμαθαΐίνων, τίνος ποτ᾽ ἂν σπουδαίου πράγματος 4 # y 4 = 5 N9 , * χριτὴς YÉVALTO ἄξιος; καὶ ταῦτα, οὐὸ Ἀριστοτέλους