Cod. 2045, δ᾽ elidit, non item À

Ἐδεξάμην σου, φίλων ἄριστε χαὶ σοφώτατε, τὴν ἐπιστολὴν, ἐν ἤ φιλεῖν μὲν ἐμὲ, καὶ μήτε ὠργίσθαι, μήτε πρὸς ὀργήν τι ποιεῖν ἔλεγες' ἀναπέμψαι δέ τι βιθλίον τῷ θειοτάτῳ Βασιλεῖ, πρὸς τὰ ὑπὲρ Ἀριστοτέλους «Ίγωνισµένα µοί ποτε, ἀντιγεγραμμένον. Αὐτίχα δὲ καὶ βιθλίον τί σου χατὰ Λατίνων τῆς δόξης ἐφαίνετο, οὗ πρὸς ἡμας γε OÙ μεμνημένος, ἑῴχεις αὖ καὶ μηνίοντι. Οὑ Ὕαρ ἠγνόεις ταυτησί ys τῆς ὕλης λόγῳ τε χαὶ ἔργῳ τοῖς δυνατοῖς ἀντιποιουμένους, καὶ διὰ τοῦτ', εἴ τις ἡμῖν ποθεν ἥχοι συνηγορία, ταύτην τε μεθ) ἡδονῆς ἁρπάσοντας, ὡς εἰχὸς, καὶ εἰσομένους χάριτας τῷ διδόντι, Γοῦτο μὲν οὖν καλῶς ποιοῦν, καὶ σοῦ γε μὴ ἀξιοῦντος, τὰς ἡμετέρας πρὸ πάντων χεῖρας ἐζήτησεν. À δ) ἔφασκες ἄντιγεγραφὼς ἀναπέμψαι, καὶ δεῖν ἡμᾶς ἐχεῖθεν λαμθάνειν el γε βουλοίµεθα, ὁ μὲν θειότατος Βασιλεὺς ἡμῖν οὐκ ἐδίδου, σοῦ χαὶ τῆς σῆς δόξης μᾶλλον, ὡς ἂν ἔγωγε φαίην,

1. Ined. ex cod. Paris. 1297, ubi jn titulo prius scriptum fuerat καὶ χατὰ τῆς λατινικῆς δόξης, poslea in margine rescriptum, À κατὰ ἑλλήνων; quorum utrumque νογαπι: on magis enim adversus Latinorum dogma quam. adversus Plethonis novan gentilitatem scripta sunt hæc.

κηδώµενος' ἐπεὶ ἑώρα σε κατακεχρηµένον τοῖς λόγοις, Ov εἰς ἐπιείχειαν ἐπαινῶν καὶ σεμνότητα, καὶ τοιοῦτον , , ο» ” t , CL LAN \ ee , βούλοιτ᾽ ἂν πᾶσι δοχεῖν οἷς πράττει. Τὸ γὰρ τῆς ἄσθε- 7 . , A = 9 /. > x À τ νείας τῶν λόγων Ἡ τῆς ἰσχύος, ἄλλοις ἀφεῖναι ἂν οἶμαι σχοπεῖν' μηδὲ γὰρ αὐτῷ γε νῦν τῶν τοιούτων µέλειν. Ἀλλ' εἰς ἄλλους οὐκ. οδ ὅθεν χαὶ ὅπως ἐχπεπτωχότα (ἔδει γὰρ ἀρετὴν λόγων τοιαύτην δημοσιευθΏναί τε xai μὴ κρύπτεσθαι), οὐδὲ παρ αὐτῶν πώ τινος δέδοται͵ 090" " N 9 CE a % = CS # w ἔμοιγε αὐτῷ Aaubavev, εἰ δεῖ τἀληθῇ λέγειν, προὔργου γεγενημένον ἴσως δέ ποτε δώσει τις καὶ μὴ ἀπαιτοῦντι, ñ χαριεῖσθαι, ï λυπήσειν οἰόμενος, ὁποτέρως ἂν ἐπιστήµ.ης περὶ τῶν τοιούτων χαὶ γνώμης ἔχων τύχοι περὶ ἐμέ. Κάγὼ τὴν χαὶ νῦν ἐνοῦσάν µοι περὶ αὐτῶν τε χαὶ τῶν ἐμῶν ἐχείνων γνώµην, ταύτην αὐξήσας τότε, ὡς + A LS 9 M Δ Fe \ θοἱμαι, τραχυτήτων δὲ τῶν ἐχεῖ, καὶ τοῦ μὴ χωρίς που, ἀλλ" ἐπ᾽ αὐτοῖς τοῖς ἐμοῖς, ὥς τινα καὶ ἐπεμθαίνοντα ΐ προπηλακίζοντα, ἀντειπεῖν, 4,71 ἄλλο σοι καὶ ὅτου χάριν ein ἐξευρημένον οὐκ ἐπὶ χαθαιρέσει μᾶλλον Ἡ θεραπεία τύφου τινὸς, τούτων δὴ τοσοῦτον Φροντίσας᾽, ὥστε καὶ 9 PR ι v + ᾿ A ἐφησθῆναι, ἄλλως τε καὶ ἀνταποδιδομένοις, ἔπειτα θανµάσομαί σε, οἷς ποτε προείλου νεανικώτερον ἀμύνοντα καὶ sauté. Καὶ dei γάρ σου ποιοῦμαι ἐν θαύματι πρὸς τοῖς ἄλλοις, χαὶ ὅσα ἐς σοφίαν καὶ τὴν τῶν λόγων ἐστὶ τέχνην. Τὸ μὲν γὰρ καὶ ταληθοῦς ἐν ταῖς περὶ ἁπάντων N ο , , 3 9 \ δόξαις ἐφάπτεσθαι, χαλεπόν ἐστι καὶ σοὶ καὶ ἔμοιγε καὶ e us ΛΑ . ὃ τ κ. , ο ον NN: A à ὁτῳφοῦν, ἕως ἂν ἐν τῷῶδε ὠμεν. τῷ σώµατι’ τὸ δὲ τὰ ὃοχοῦντα, ὡς οἷόν τε, καὶ λόγοις ἔχειν δειχνύναι, καὶ ἵχα- Mode εἶναί τι καὶ ἀντειπεῖν, τοὺς ἐπισταμένους πη τῶν

1. Cod. Par. quo uno nunc utimur, οὔτ habet, οἱ recte quidem, η αἱ quod οὐδὲ præccsseral. — 2. Cod. φροντίσαι.

.- - APPEND. IX. RTE

μ.ἠ τοιούτων καὶ τούτῳ | dr ἠγούμεθα διαφέρειν. Et δέ τι μοι Ἡ ἐν τοῖς τοῦ βιθλίου προοιµίοις ἐκείνου, Ἡ Év τινι τῶν ἐπιστολῶν καὶ ἠπείλητο, καὶ τούτου ἀφέξομαι νῦν ' où διὰ τὸ οἴεσθαι, μὴ dv ποτέ σε δικαίως ἀντειπεῖν µου τῷ βιθλίῳ δύνασθαι: εἰδὼς γὰρ τοῦτο καὶ πρότερον, ὅμως διενοούµην τι καὶ ἀντιγράψειν αὖ πρὸς τὰ σὰ, À χαὶ ἄλλον τινὰ τρόπον τὰ τοιαῦτ ἐξετάσειν, ὃς ἂν καὶ ἀμφοῖν τοῖν φιλοσόφοιν συνήνεγκε, κἀὶ σοὶ δήπου μετὰ θατέρου. Où τοίνυν τούτου γε ἕνεκα, ñ τοῦ δεῖν τῶν ἀντιγεγραμµένων σοι, ὡς μὴ χατα νόµον AT ἐπὶ σπουδᾳ ἀφειμένων, ὁλιγωρεῖν (οὐ γὰρ βούλομαί σε τοιαῦτα λέγων ἔτι λυπεῖν)., ἀλλὰ τῷ µείζω σοι γάριν ὀφείλειν τῶν κατὰ τοῦ Λατινικοῦ βιθλίου συγγεγραµµένων, % ὅσον ἁμύνοιτ᾽ ἄν τις διὰ τὰ ἕτερα, εἰ καὶ ἔδει µε ἀντιλέγειν, οὐχ ἀντερῶ"' χαὶ εἰ σιωπᾷν μᾶλλον ἐχρῆν τοῖς προτέροις ἐχείγοις ἀρχούμενον, χαὶ dx τοῦτο μάλιστα σιωπήσοµαι, καὶ ἀφέξομαί σου τῶν δευτέρων τούτων ἀποριῶν χαθάπαξ. To μὲν γὰρ, etre διὰ σὲ βελτίων φανείη Πλάτων Ἀριστοτέλους οἷς οὐ πρβόσθεν τοιοῦτος εἰς πάντα ἐδόκει, εἴτ᾽ Ἄριστοτέλει σώζοιτο δι ἐμὲ vüv, ἣν ἐκ πολλοῦ δόξαν ἔσχεν, ἐν τοῖς VE πλείοσι χαὶ σοφωτέροις, οὐ πάνυ µοι διαφέρει. Καὶ εἴτε τὰ δυνατὰ λέγειν δόξαιµεν ἄμφω ὑπὲρ ὧν ἐν τοῖς -ἔξω προϊστάμεθον λόγοις, εἴτε xai μηδέτερος μηδετέρῳ βοηθοίη καλῶς, αλλ᾽ ἐπίδειξις εἶναι ταῦτα dnxoin µόνον τοῖς χρίνουσιν, οὐδὲ Τούτου µοι µέλει τοσοῦτον ἐν τῷ παρόντι: ἀληθείας τε πέρι τῆς ἐν τοῖς τοιούτοις, οὔθ ἡμεῖς γενοίμεθ ἂν ἀλλήλοις κριταὶ, περὶ ὦν διενηνέγµεθα ἤδη, οὖτ ἄλλοις πιστεύσαιμεν κρίνουσι, τῷ αὐτῷ δὴ καὶ πάντων πάθει ἐνεσχημένων᾽, καὶ τῶν

1. Sic cod. τούτῳ post τὸ 2ὲ, anacoluthum. — 2. Cod. ἐνισχημ.

μὲν τῷ ἑτέρῳ προσχειµένων, τῶν δὲ τῷ ἑτέρῳ τοῖν φιλοσόφοιν, ὧν οὐδέτεροι τοῖς θάτερα τετιμηχόσι γένοιντ’ ἂν ἀξιόχρεῳ διαιτηταὶ περὶ τῶν ἑτέρων. Λοιδοριῶν δὲ πέρι καὶ τοιαύτης ἀσχημοσύνης τίς ἂν ἁμιλληθείη xai ὁτωοῦν; ὧν γε ᾿οὐδὲ τοῖς ἐχθροῖς εὔξαιτ᾽ ἄν τις τὸ πλέον ἔχειν, μή τι γε ἑαυτῷ, σώφρων τε καὶ ἐπιειχὴς ὧν, πλήν εἴ τινα χαὶ τοιοῦτον θειοτέρα τις αἰτία χαὶ ἄφυκτος καὶ ἄρξασθαί ποτε χατηνάγχασε. Ἰούτοις μὲν δὲ xai τοιούτοις ἔγωγε νῦν Ἠκιστα πβοσέχειν φημί. Toë δὲ τὴν πάτριον ἡμῶν θεοσέθειαν, à φυλάττοντας ἅμα τι Θεῷ χαὶ φρονίµοις πᾶσιν ἀρέσχειν, Ἡ, ὡς οὐδὲν διαφέρον, ἀντὶ δοξῶν τε οὐκ, ἀληθῶν χαὶ πραγμάτων ἄλλων προἵεμένους δυσσεθεῖν, πολύ τι δἠ, ὡς οἶσθα, καὶ ἡμῖν ἐχ πολλοῦ ἐμέλησέ τε καὶ, σὺν Θεῷ φάναι, µελήσει, ὥσθ ὅπως μὴ πολλοῖς συµθαίη τὰ δεύτερα. OÙ γὰρ περὶ ἡμῶν γε αὐτῶν, σὺν αὐτῷ Θεῷ δ᾽ εἰρήσθω, τοιοῦτό τι δέδιµεν. ὋὩν ἕνεχα ζηλωτοὶ τοῖς πολλοῖς ἐδοκοῦμεν, τούτων οὐχ ἔσθ᾽ ὅ,τι οὐ προηχάµεθα χαίΐροντες. OÙ γὰρ nv, ὡς ἔοικεν, ἐχείνων τε ἀπολαύειν χαλῶς, xat τοὺς ἄλλους λόγῳ τε καὶ ἔργῳ πείθεν, ὡς σωφρονοῖε. Εἰσὶ δ᾽ ἐν τῷ νῦν γβόνῳ τοιοῦτοι παρ ἡμῖν οὐχ ὀλίγοι, οὓς καὶ αὐτὺς ἔφησθα δεδιέναι', τὸ δ ὅπως μὴ γένοιντό ποτε ἡμῶν τε καὶ τῶν ἡμετέρων λόγων κρείττους Λατῖνοι, μὴ δεδιέναι. Τοσοῦτ) ἀπέσχομεν θεοσέθειαν τε καὶ ἀνθρωπίνην τιμὴν ἀντικαταλλάττεσθαι, à ληρεῖν τινες οὐχ ὀχνοῦσι, τῶν πραγμάτων αὗτοῖς ἀντιφθεγγομένων, χυνιδίων ὡς ἀληθῶς ἐπιδεικνύμενοι προαίρεσίν τε καὶ δύναμιν, ὅτι τὸν θυμὸν ἐν ταῖς λοιδορίαις , ὡς ἐκεῖνα ταῖς ὑλαχκαῖς, ἐξεμοῦντες, πολὺ πλέον ἐν τοῖς ἀναγκαίοις ἁπαυδῶσιν h ὅσον ἐν