‹ Poésie héroïque des Indiens, comparée à l'épopée grecque et romaine avec analyse des poèmes nationaux de l'Inde; citations en français et imitations en vers latinsChapitre 76 sur 76 · LA DÉLIVRANCE FINALE · texte numérisé non relu

LA DÉLIVRANCE FINALE

82* « Kiyad adhvânam asmabhir gantavyam imamîdfçam? kva ca tê bhrâtarô mahyam ? tan mâm âkhyatum. arhasi !... »

Sa sannivfttô dhafmâtmâ duskha-çôka-samâhitas

çuçrâva tatra vadatâm dînâ vacas samantatas :

» Bhô, bhô, dharmajna râjarsê, punyâbhijana Pândava,

anugrahârtham asmâkam tis^ha tâvan muhûrtakam!

âyâti tvayi durdharsê vâti punyas samîranas,

tava gandhânugas, tâta, yênâ 'smân sukham âgamat. »

Têsâm tu vacanam çrutvâ dayânâm dinâbhâsinâm, ahô ! kf chram iti prâha, tasthau sa ca Yudhisjihiras. sa tâ giras, purastâd vai çrutapûrvâs punas punas, glânânâm duskhitânâm ca nâ 'bhyajânata Pâmjavas...

Sa tîvragandha-santaptô dêvadûtam uvâca ha : « Gamyatâm tatra yêsâm tvam dûtas têsâm apàntikanx! na hy aham tatra yâsyâmi, sthitô "smî'ti, nivêdyatâm ; mat-sançrayâd imê dînâs sukhinô bhrâtarô hi mê !.. »

Sthitê muhûrtam Pârthê tu dharmarâjô ïudhisthirê, âjagmus tatra, Kauravya, dêvâs Çakra-purôgamâs.

tësu bhâsura-dêhêsu, punyâbhijana-karmasu samâgatêsu dêvêsu, vyâgamat tat tamô, nfpa. nadî vaitaranî caiva kûta-çâlmalinà saha, lôhakumbhyâs çilâç éaiva nà 'dfcyanta bhayânakàs; vikf tâni çarirâni yâni tatra samantatas dadarça râjâ Kauravyas, tâny adfçyâni êà'bhavan. tatô vâyus sukhaspfças punya-gandhavahas çucis vavau dêva-samîpasthas çitalô "tîva, Bhârata.

« Quae via ? quis gurges ? non mortis lurida régna, fratres innocuos felici in sede requiro ! »...

Usee ait aegro animo, caligine cœcus opaçâ, ad lucem properans, medio cùm clamor ab antro tollitur : » Aima deûm proies, justissime regum hùe ades, optatae nobis spes una quietis ! purus namque tuo de pectore flatus anhelos erigit, ore pio flammarum avertitur ardor. »

Vocibus auditis graviter commotus, et alto, eheu ! corde gemens, tetrà stetit anxius orâ. quas percepit ovans tam ssepe et ssepe loquelas vivorum, inférais haud agnoscebat in umbris...

Sed subito memor ille, dolore incensus et ira : « Aufuge ! ait comiti, superas pete nuntius arces ; non sequar : hic stantem qui te misère vidento, si modo, si fratrum possim lenire dolores ! »...

Vix ea fatus erat, cùm protinus sethere summo divûm sancta cohors, Indrâ duce, labitur atrum in specus, insolità collustrans tartara luce.

ut virtutis honos, ut pax suprema refulsit per tenebras, procul ecce oculis evanuit omne supplicium, flumenque ardens, spirueque cruentae, fossa?que ignivomse, ferroque rigentia saxa ; discessêre vagis obducta cadavera nimbis ; dumque favens zephyrus vivos aspirât odores, inferius splendet cœli radiantis imago.

Bhâr. XVIII.

Page 1