‹ Poésies complètes, revues sur les manuscritsChapitre 147 sur 228 · RONDEAU CLVII · texte numérisé non relu

RONDEAU CLVII

Ainsi doint Dieux t mon cueur joyc, I En ce que souhaidier vouldroye, Et a mon penser Reconfort, Comme voulentiers prisse accorl A Soussyqui tant me guerroyé.

Mais remède n'y irouveroye.

Et qui pis est, je n'oseroye Descouvrir les mauls qu'ay à tort ; Ainsi doint Dieux â mon cueur joye, En ce que souhaidier vouidroye, Et â mon penser Reconfort.

Quapt je lui dy : Dieu te convoyé, Laisse m'en paix, va t'en ta voye ;

Page 1