LXXII.— INTELLECTUS ASAPH

Ut quid Deus repulisti in finem : * iratus est furortuussuper oves pascua tuæ ?

2. Memor esto congregationis Luz, * quam possedisti ab initio. Redemisti virgam hereditatis tu: : * mons Sion, in quo habitasti in eo.

3. Leva manus tuas in superbias eorum in finem ; * quanta malignatus est inimicus in sancto!

4^. Et gloriati sunt qui oderunt te * in medio solemnitas tuæ. Posuerunt signa sua, signa :

29. Et non cognoverunt sicut in exitu super summum. Quasi in silva lignorum securibus

6. Exciderunt januas ejus in idipsum : * in securi, et ascia deJecerunt eam.

7. Incenderunt igni sanctuarium tuum: * in terra polluerunt tabernaculum nominis tui.

8. Dixerunt in corde suo cognatio eorum simul: * quiescere faciamus omnes dies festos Dei a terra.

MASKIL ASAPH.

Ut quid, o Deus, fastidis in semper [cuae tuae? (et] fumat furor tuus contra gregem pas- Memento congregationis tuae |quam| acquisivisti antiquo Let} redemisti tribum haereditatis tuae, et} montis Sion in quo habitasti :

Eleva vestigia tua usque ad ruinas semper, 'ad|omne quod) malefecit inimicus in sanc- 'tuario :

hugierunt adversarii tui in medio conventus

übi| posuerunt |idola| sua (ἢ), (tui, Visus est ladversarius| tanquam inducens in perplexo ligni secures : |desuper

Et nunc sculpturas ejus simul cum securi et bipennibus percusserunt, Miserunt in ignem sanctuarium tuum, contra terram profanaverunt habitationem (nominis tui ; Dixerunt in corde suo : « opprimamus eos (simul ! »

incenderunt omnes conventus Dei in terra ; -

(1) D'après les LXX et la Vulgate.

Mon bonheur à moi, c'est d'étreaupres de Dieu, c'est Yahveh mon Seigneur que j'ai pris pour refuge,

Afin de raconter toutes tes œuvres [aux portes de la fille de Sion (')] !