ODE

Quis mentem attonitam rapit

Vates, Mœonio carminé concinens?

Fallor ? Num subito Orpheus

Ereptus Stygiis fluctibus adstitit, Docto pollice temperans

Auditam rigidis arboribus fidem ?

Ut cantu insolito moyet

Aures atque animos ! Jam videor mihi Inter saxa sonantia,

Yentorumque minas, Telemachum sequi.

Puram Mentoridœ juvat

Nunc doctrinam avidis excipere auribus; Nunc blandum eloquium lubet,

Et prœcepta sacro digna silentio Mirari. Ut Juyenem excitans

Ad yirtutis iter proyocat arduœ !

Ut fomenta libidinis

Molles delicias efîugere admonens,