OPUSCULE INÉDIT DE THOMAS A KEMPIS
V an goeden tooerden to horen , ende die to spreken.
Onse lieve Here Ibesus Christus secht : Zalich syn sy die dat woert Godes horen, en dat bewaren. Nu merct dat hier na volghet. Een goet woert is loves weert ; een ydel woert is beter ghesweghen. Een oetmoedich woert, dat slycbtet meest. Een sacht woert brect den toern. Een
hart woert versluert die herten. Een bescheiden woert ghevet verstandenisse. Eeu zuet godlic woert maket vroude. Een troesllic woert is goldes weert. Een wyslic woert is seer nût in synre tyt. Een haestich woert veriagbet die vreude. Een loes woert is schande weert. Een waeracbtich woert is eren weerdich. Een dieDsticb woert is dankes werl. Een toersienich woert is seer kostel , ende allen menschen noet, die onbegrepen wil wesen in sinen leven. Dat raoet een seer goet slichtich woert wesen, dat een swigben sal verbeteren. Beler is gbeswegben dan ghekeven. Allen woerden en salmen nyet gheloven , noch oec voert segghen. Swigben ende lyden maket vrede ende doet verbliden. AIso langhe als ghi levet, so seldi leren lyden, Iutlel spreken , vake beden , die cranken draghen, den quaden wyken. Luttel onderwyndens , maket vele vrcdes. Ghene boecheit sueken , noch eer begheren , is die rechte wech ten ewighen leven.
Set uwen troest ende hopen in Gode allen ; west oetmodich ende barmhcrticb tôt ten armen in 't ghemeen. Doet naer Godes raet , ende schouwet die quade paede , so seldi Gode wel bebagben , ende des viants stricke ontgaen , mitter hulpe Godes in doechden wassen , ende vast van bynnen staen.
So edel is die dogbel ende een goet heilich leven , dattet gaet boven aile schonheit ende rycheit , ende starcheit , ende verdient sekerlike dat ewigbe leven. Die doeghet verwint aile boesheit ende ydelheit der werelt; si wederstaet des viants becoringhe, ende dwingbet dat crancke lieham te volgen der reden ende den Heilighen Gheist.
God moet ons aile gader in doechden stercken , ende voer aile sunden beboeden , dat wi na desen sterfliken leven weerdich werden te comen in dat ewigbe leven. Amen.
In alien noden ende slonden ; in allen beghinne ende eynde , so corne ons le hulpe die heilighe moder Gods, Maria mit Jbesus horen Iyeven kynde. Amen.
An.no Domini M°. CCCC° LVJ°.
Finitus et scriptus per manu s fratris Thomae Kempit.
ni.
OPUSCULE INÉDIT DE FLORENTIUS BÀDEWÏNS
Incipiunt quaedam admonitiones valde utiles divi Florentii , quondam prions domus clericorutn in Daventria U).
Admonitiones Florentii.
Ante omnia eognosce vilia et passiones tuas. Seraper sis vigilans circa tentationes et motus passionum tuarum. Si sentis eas et statim rejicis , damnum non faciunt sed lucrum.
Nil nocet sensus ubi non est consensus. Si moraris in eis , malum est , et peccas venialiter tantum. Si vero moraris in eis et delectaris pejus est, et peccatum mortale.
Ad quaesita humiliter responde.
Fuge muiieres et earum cave inspicere vultum. Malum exemplum est saecularibus ocuios non custodire.
Confitere paccata tua coram Deo et prcsbytero cum verecundia et tristitia , et magno proposito ea dimittendi.
Non debes malum alicujus dicere, nec revelare , nisi possit sibi vel aller! prodesse. Accusa alium cum compassione, et non cum ira vel disceptatione.
II. Tune conscienlia bona est et ratio tua recta , quum nihil agis nisi secundum sacram Scripturam et exemplar in monte, id est in Christo, tibi monstratum.
Noli nimis credere capiti proprio, sed inteliige dicta Sanctorum eo modo quo ipsi iutelligi voluerunt.
De Imitatione Christi.
Non ergo te conturbent alienae phantasiae de quacumque materia ingestae... lilas enim invite magis pateris , quara agis ; et quamdiu displicent et reniteris , meritum est et non perditio. ( L. III , c. 6 , n° 5 ).
Non sis familiaris alicui mulieri, sed in communi, omnes bonas mulieres Deo commenda. ( L. I , c. 8 , n° 1 ).
Displicet sibi ( daemoni ) humilis confessio , et , si posset , a communione cessare laceret. (L. III, c. 6 , u° \ ).
De aliorum dictis vel faetis nihil temere judices ; nec cum rebus tibi non coinmissis te implices. ( L. III , c. 25 , n° 2 ).
De imilatione Christi. (Tit. I. I.
Ambutabo interira in fide , ex emplis confortalus Sanctorum. ( L. IV, c. 11 , n° 3 ).
(i) MS. de la bibliothèque de Bourgogne , n° 2586 , p. ci*. — Scriptus per manus fratris Jacobi Baenst, redditi laici , anno Domini M°CCCC°LI“.
Bonura est homini spiriluali quoi) se certis temporibus in aliquo opéré exteriori sibi deputato exerceat , et post , quasi omnium oblitus , ad spirituaiia iterum cum gaudioredeat
Eslimo quod motus et cogitationes quae incidunt cordi nostro , non sunt in potestate nostra; sed tamen nostrum est aliquid boni in corde nostro plan tare, legcndo , orando , vel aliquid de sacra Scriplura ruminando, donec alii motus illiciti ab biis victi succumbant , et per graliam Dei e cordibus nostris ejiciantur.
Sunt aliqui tantae superbiae, quod vel oportet eos alios regere , vel omnino deficere , et ad saeculi vandales redire ; quare nec sociis se volunt aequare, nec praelatis subesse.
Saepe movetur totum corpus secundum passiones quae régnant in bomine, ipso tum non considérante.
Noli nimis in sensu luo confidere , sed velis etiam libenter aliorum sensum audire. Si bonum est tuum sentire , et hoc ipsum propter Deum dimillis , et alium sequeris , magis exinde proficies. ( L. 1 , c. 9 , n° 2.)— Qui adhuc novi sunt etimperiti in via Domini , nisi consilio discretorum se regant , faciliter decipi possunt et elidi. Quod si suurn sentire magis sequi, quant aliis exercitatis credere volunt, erit eis periculosus exitus; si tamen retrahi a proprio conceptu noluerunt. (L. III, c. 7 , n° 2. ) — Fallitur qui sibi ipsi nimium crédit. ( L. IV, c. 18, n # 4; vid. I. III , c. 48 , n° 4. )
Instigabit et exacerbabit te serpens anliquus , sed oralione fugabitur ; insuper et labore utili , aditus ei magis obslruelur. (L. III, c. 12, n“ 5.)
Multas malas cogitationes ingerit (diabolus), ut loediunt tibi facial et horrorem ; ut ab oratûme revocet et sacra lectione. ( L. III , c. 6 , n° 4.)
Non enim scmper est in polestatc hominis via ejus ; sed Dei est dare et consolari , quando vult et quantum vult, et cui vult. ( L. III c. 7 , n« 2. )
Quaere semper inferiorem Iocum , et omnibus subesse. ( L. III, c. 23, n° 3.)
Oratio contra malas cogitationes.
Domine Deus meus ne eiongeris a me. Deus meus in auxilium meum respice, qttoniam insurrexerunt in me variae cogitationes et timorés
Debiles non judicabum facta sul>eriorum , quia saepe falluntur.
Niliil tene secretum in conscientia, quod non révélés confessori.
Diabolus libenter habitat in angulis, delectatur in tenebris, odit lucera, non vult manifestari, nec in publicum procedere , ne forte inveniantur prava consilia ejus.
Tu autem te et praepositum confunde , et ejus iniquum révéla consilium , si verum salutis desideras suscipere medicamentum.
Raro loquere cum saeculari, quin confortes euin, secundura statura suum ad bonum. Fuge saeculares magnales in malicia pertinaces.
Si facis opus humile et vile in conspectu hominum, noli ridere; si rides, superbis, et superbe ridendo, ostendis quasi tam humile opus tuae non congruat dignitati.
Omnia adversa homini fièrent duleia, si se bene exercent in passione Dominica.
Sine intermissione debemus cor nostruin ad coelum erigere, et saepius suspirare , quod tam carnales sumus et pigri ad bona quaerenda sempiterna.
magni , affligentes animant meam.
Quomodo pertransibo illaesus ?... Ego , inquit (Dorai nus) ante te ibo...
Fac Domine ut loqueris, et fugiant a facie tua omnes iniquae cogitationes. ( L. III , c. 23 , n° 5. )
Multi sunt sub obedienlia magis ex necessitate , quant ex uaritate ; et illi poenam habent et leviter murmurant... Non invenies quietem, nisi in humili subjectione sub praelati regimine. ( L. I , c. 9 , n° 1. )
Antiquus hoslis, omnibus bonis adversans, a tentalione non cessât, sed die noctuque graves molitur insidias, si forte in laqueum deceplionis possit praecipitare incautum.
( L. III , c. 39 , n° 4. )
Utinam sic tecum esset... ut... ad nutum meum pure stares et ejus quem tibi praeposui patris ; tune mihi valde placeres , et tota vita tua in gaudio et pace transiret. (L. III, c. 32 , n° 2. )
Cum juvenibus et exlraneis rarus esto. Cum divitibus noli blandiri , et coram magnatis non libenter appareas. (L. I, c. 8, n° 1.) — Quant prudenter praemonuisti cavendum ab bominibus, et quia inimici domeslici ejus! (L. III, c. 43, n° 4. )
Scito quod antiquus inimicus omnino nititur impedire desiderium tuum in bono, et ab omni devotn exercilio evacuare a sanctorum scilicet cultu , a pia passionis meae memoria... ( L. III , c. 6 , n° 4. ) — Religiosus qui se intente et devote in sanctissima vita et passione Domini exercet omnia ulilia et necessaria
Disce intelligere quid oras et cui exoras , et sic melius vinces cogitationes vagabundas.
In orationibus potius desiderare debes piam Dei misericordiam et gratiam, quam magnum sperare proemium , vel grandem postulare gloriam.
Ex nimia fcstinancia perditur dcvotio ; cave ergo importunitatem , et omnia fac cum attenta considéra tione, et non ex consuetudine.
Dum aliquid grave aut contrarium corpori aut sensui luo , tibi injungilur, cogita quod corpus non est tuum , nec sensus luustibi proprius, scd ejus in cujus obedientiam te tradidisti.
Quanto homo omnia bona sua, sive corporis sive animae fecerit communia in terris , tanto omnia aliorum bona sibi erunt communia in coelis.
Fuge opéra curiosa , qnibus honor appendet saecularis, vel de quibus
sibi abundanter ibi inveniet; nec opus est ut extra Jesum aliquid melius quaerat. ( L. I , c. 23 , n° 6. ) — Si nescis specuiari alta et coetestia , requiesce in passions Christi , et in sacris ejus vulneribus libenter habita. ( L. Il , c. 1 , n° 4 ; vid. etiam 1. III, c. 19, n» 19.)
Disce exteriora contemnere et ad interiora te dare, et videbis regnum Dei in te venire. (L. Il, c. 1 , n° 1.)
Quod veruin solatium in solo Deo est quaerendutn. (L. III, c. 16.) — Ad coelestia totum desiderium meum suspende, ut guslala suavitatc supernae felicitatis, pigeât de lerrenis cogilare. (L. III , c. 23, n° 9.)
Cave ergo ne nimium innitaris desiderio praeconcepto, me non consulto ; ne forte postea poeniteat aut displiceat , quod primo placuit , et quasi pro meliore zelasli. Non enim omnis affectio quae videtur bona statim est sequenda... expedit interdum refroenatione uli etiam in bonis studiis et desideriis , ne per importunitatem , mentis distraclionem incurras. (L. III, c. 11 , n° 2.)
Putas tu quod semper habebis pro tua voluntate consolationes spitrituales? Sancti mei non semper habuerunt taies, sed mulias gravitâtes et tentationes varias , magnasque desolationes. ( L. III , c. 33, n° 3.)
O quam humititer et abjecte mibi de meipso sentiendum est;
vane potes gloriari , sed opéra ago humilia, quibus sensus superbus deprimitur, et proemium humilitatis acquiritur.
Hl. Nihil sic extinguit vitia carnalia sicut fervens Scripturarum studium , continua solitudo, et frequens silentium.
Assuesce et coge te ipsum in cella manere ; nunc legere , nunc orare , nunc in spiritualibus deliciis te exercere , donec tibi cella dulcescat , et placeat solitudo.
Fuge ergo ad cellam sicut ad amicam , quia ibi a turbine negotiorum saecuiarium eris securus , et a multis vitiis alienus.
Numquam potest aliquis venire ad veram bumilitalem , nisi conlemnatur ab aliis, et tamquam vilis ad nihiium utile reputetur.
Mcliui esset homini conculcari pedibus , quam laudibus indebitis foveri aliorum.
Ornnia exercitia et studia sua homo ad hoc debet dirigere ut passiones suas et defectus discat superare, et scnsualitatem subjicerc rationi; quia alias parum proficit et sernper vitiis et passionibus subditus permanebit.
quam nibili pendendum , si quid boni videar habere ! ( L. III , c. 14, n° 3.)
In silentio et quiete proficit anima devota , et discit abscondita Scripturarum ( L. I , c. 20 , n° 6. )
Cella continuata dulccscit et male custodiia taedium générât et vilescit. ( L. 1 , c. 20 , n" 5. ) — Pete secrelum tibi; ama solus habitare tecum , nullius require confabulationem ; sed magis ad Deum devotam effunde precem.( L. III, c. 3, n° 1.)
Fili , noli esse curiosus , nec vacuas gerere sollicitudines. Quid hoc vel iliud ad te? Tu me sequere; quid enim ad te ut ilie sit lalis vel talis , aut iste sic et sic agit vel loquitur? Tu non indiges respondere pro aliis , sed pro te ipso ralionem reddis. (L. 111 , c. 2 , n° 1. )
Saepe meliores in aestimatione hominum gravius periclitati sunt propter suam nimiam confidentiam. ( L. I , c. 20 , u* A. ) — Melius est tibi minus habere ( scienliae ) quam mullum unde posses superbire.
( L. III, c. 7 , n°3.)
Perfecta Victoria est de semetipso triumphare. Qui enim semetipsum subjectum tenet , ut sejisualitas rationi , et ratio in cunctis obediat mihi , hic vere est Victor sui et dominus mundi. (L. III, c. 33, n° 2. ) Sequentes suam sensualilatem, maculant conscientiam et perdunt Dei gratiam. (L. I, c. 1.) — Ibi homo plus proficit et gratiam meretur ampliorem , ubi magis seip-
Dum aliquid boni facis , caute respice ut fiat pure , propter Dominum , et non propter proprium commodum , aut inanis gloriae ventura.
In omnibus exercitiis tuis, non tuum sed Dei quaeras honorent , et proximi utilitalem , et sic veram a Domino recipies mercedem.
IV. Semper dettes nili quaerere communia , quia si teipsum quaerere incipis in rainirais , cito prolaberis ad majora.
Qnidquid est pro commuai bono sollicite custodire debemus , sicut sacra vasa altaris , et libri sacrae Scripturae ; qui utique custodiendi sunt sicut verissimus ecclesiae thésaurus.
Quicumque in una dorao habitant, unum sentire , et unura propositum in Domino debent tenere , et semper ad conformitatem morum et unitatem seusuum , sine omni singuiaritate , cum simplici obedienlia tendere.
Tune vere in unum habitamus , si unum volumus, unum sapimus, et unius moris habitamus in domo.
Ibi est pas ; ibi spiritualis profectus et optima dispositio domus , ubi omnes in fervore spi ri lus , nituntur esse unanimes , et bumilitati Christi se in omnibus conformare.
Vae homini illi qui in commuai • tate posilus quaerit quod suumest, et non quod aliorum.
Vae illi qui in communitate murmurât , et communitati dissentit , vel aliquo modo sanctam commu-
sum vincit et in spiritu mortificat.
Fili , ego debeo esse finis tuus supremus et ultimatus, si vere desideras esse beatus. Ex hac intentione purificabitur affectus tuus , saepius ad seipsutn et ad creaturas male incurvatus. Nam si teipsum in aliquo quaeris , sialim in te deficis et arescis. ( L. III , c. 9 , n° 1. )
Si nibil aliud quam Dei beneplacitum et proximi utilitalem intendis et quaeris, interna libertate perfrueris. (L. Il, c. 4 , n° 1.)
Qui quaerit habere privata , amittit communia. ( L. III, c. 13, n“ 1. ) — Ibi ( in coelo ) voluntas tua , una semper mecum , nihil cupiet extraneum vel privatum. ( L. III, c. 49 , n° 6. )
Bene facit qui communitati magis quam suae voluntati servit. (L. I, c. 13. )
Oportet... securim ad radicem ponere ut evellas et destruas occullam inordinalam inciinationem ad teipsum, et ad omne privatum et materiale bonum... Qui autem libéré mecum ambulare desiderat, nccesse
nitatem perturbât ! Melius fuisset ei si natus non fuisset bomo ille, quia nisi se emendaverit non habebit parlera cum electis Dei , nec inter sanctos sors illius erit.
In omni igitur opéré suo et moribus suis studeat se quilibet communitati coni'ormare in legendo, cantando, comedendo, jejunando , sive dormiendo , et non sit singularis férus ( fera ? ) sanctam communitatem sua singularitate depascens.
Nihil tam pacificum reddit homincm, quam quod nihil extra communitatem possideat , nec aliquid ex proprio sensu facere praesumat,sed totum cum consilio bonorum. Et semper crcdat esse salubrius quod alius consulit , quam quod proprius sensus suadet.
Tune diabolus in veritale fugit a nobis, quando perspexerit nos humiles et unicordes , quia ipse est pater superbiae et discordiae; et idcirco debet servus Dei mullum niti pro pace et concordia babenda cum fratribus suis, quia angeli nihil plus diligunt et libentius vident in nobis, quam quod sumus invicem pacilici et concordes.
Servus Dei quantum cumque polest , debet niti quod cor suum avertat a creaturis et concupitccntiis terrenis. Et quanto plus in illis profecerit, tanto magis crescit ejus appetitus ad amorem Dei.
est ut... nulli creaturae privato amore concupiscenter inhaereat.
( L. Iü , c. 53 , n" 3. )
Nunquam sis ex toto otiosus, sed aut legens , aut scribens , aut urans , aut meditans , aut aliquid utilitalis pro communi laborans.
( L. I, c. 19, n» 4. ) — Si pietatis causa, aut fraternae utilitalis proposito quandoque consuetum omittitur exercilium , facile postea poterit recuperari. (L. I , c. 19, n°3.) — Quae communia non sunt, non sunt foris ostendenda... cavendum ne piger sis ad communia et ad tingularia promptior... ( Ibid., n° 3. )
Qui non libenter et sponte superiori se subdit , signum est, quod caro sua needum perfecte sibi obedit; sed saepe recalcitrat et remurmurat. Disce ergo celeriter superiori te submittere, si carnem propriam optas subjugare. (L. III, c. 13,n°l.)
Non me supplantct diabolus et astutia ejus! (L. III, c. 26, n° 3.)
Totum et maximum impedimenlum est quia non sumns a passionibus et concupiscentiis liberi ; nec perfectam sanctorum viam conamur ingredi. (L. I, c. 11, n°3.) — Ëealtts ille homo qui propler te ,
Quidquid boni servus Christi facit, nunquam sit securus ; sed timeat semper ne forte reprobus inveniatur coram Deo. Beatus enim homo qui semper est pavidus, quoniam nescit homo an odio vel amore dignus sit.
Servus Christi breviter et submissa voce loqui debet, et cavere loqui ubi non debet, quia raro loquitur homo quin postea poenitet de aliquo verbo incauto.
V. l’arum prodest multum studere et vitam non corriger e , nec mores componere. Quid prodest in multis proflcere doclrinis, et divinis carere virtutibus? Non enim auditores legis, ut ait apostolus, sed factores juslificabuntur. Diabolus enim multa mysleria Scripturarum novit ; nihil tamen propter hoc in virtutibus proficit , sed magis in malitia obstinatus indurescit.
Melius eit igitur modieum spiritus quam multa scientia sine devotione ;
Domine, naturae vim facit et concupiscentias carnis, fervore spiritus crucifigil! ( L. III , c. 48 , n° 6. )
Quod amanti sapit Deus super omnia et in omnibus. ( L. III , c. 33. )
Fili nunquam sccurui es in bac vita, sed quoad vixeris, semper arma spiritualia erunt necessaria.
Inter hostes versaris, et a dextris et a sinistris impugnaris. (L. III, c. 35, n*l.)
Multi multa loquuntur , et ideo parva fides est adhibenda... Tu habe Deum prae oculis, et noli conlendere verbis quaerulosis. ( L. III , c. 36. )
Quid prodest tibi alta de Trinitate disputare, si careas humiiitate unde displiceas Trinitati ? { L. I , c. 1.) — Postpone terrenam sapientiam,omnem humanam et propriam complacentiam. Dixi viliora tibi emenda pro preciosis et al lis et rebus humanis, nam valde vilis et parva ac poene oblivioni tradita videtur vera cœlestis sapienlia, non sapiens alta de sc , nec magnificari quaerens in terra , quam multi ore tenus praedicant, sed vita longe dissentiunt; ipsa tamen est preciosa margaritaa multis abscond ita. ( L. III, c. 32, n“ 3. ) — Stude mortificationi vitiorum, quia hocamplius tibi prodest, quam notitia muitarum difücilium quaestionum... Vae eis qui multa curiosa ab hominibus inquirunl et dévia mihi serviendi parum curant!
( L. III, c. 43.) — Multi devotionem perdiderunt dum altiora scrutari voluerunt. (L. IV, c. 18, n° 2.)
Vere alta verba non faciunt sanctum et justum , sed virtuosa
nam pulchrorum verborum valde levis est emplto, sed operum bonorum difficilis inventio.
Quidquid fecerit bomo, si non senserit se inde meliorem et humiliorem , nihil se sciât lucratum.
Semper enim dévolus homo niti débet, ut verbis suis aedilicet audientes, quia nibil placabilius Deo, quant laborare pro animabus convertendis, Cbrisli sanguine redemplis. Sicut enim eloquia bona malos mores corrigunl, ita etiam colloquia prava bonos mores corrumpunl.
Idcirco quilibet dévolus loqui débet cum magna prudenlia, et discretione non parva ; ita ut omnes sermones suos disponat in judicio , et emnia verba sua proférât in numéro, pondéré et mensura , ne forte supereffluat,etincautequid loquatur.
Ex imprudentia verborum veniunt pcrtnrbationes , scandala , oblocutiones , exprobrationes , et alia mala quorum non est numerus.
Idcirco servus Cbristi caute providere debet.quid sit loquendum, quare, ubi , quomodo et quando, ne forte Deum offendat et proximum scandaiiset. Non enim leve est in quo oflenditur Deus , et scandalisatur proximus.
Quum duo vel plures colloquuutur, quivis respiciat quod non ad inutilia et frivola sermo procédât; et si contigerit, debet hoc alteri absque omni verecundia dicere hu-
vita efficit Deo carum ; opta magis sentire compunctionem , quem scire ejus definitionem. ( L. 1 , c. i , n° 3.) — Melius est , sapere modicum cum bumilitate et parva intelligentia , quant magni scientiarum thesauri cunt vana complacentfa. ( L. III , c. 7 , n" 3. )
Quid est bomo inde melior , quia reputatur ab homine major?
( L. III, c. 30, n* 8. )
Potest quilibet devotus , omni die ad spiritualem Christi communionem accedere ( L. IV, c. 10, n° 6.)
Omnis homo mendax, infirmes et labilis maxime in verbis... Ab hujnsmodi fabulis et incautis hontinibus protégé me, Domine, ne in manibus eorum incidam... O quam bonum et pacificum de aliis silere...
Nec omni venlo verborum circumferri! (L. III, c. 45, n" 4 et 5. )
militer et caritative : Frater , non expedit nobis plus de taiibus loqui ; camus ad cellam , et faciamus aliquid quod melins nobis est et utilius.
Nunquam servus Dei debet esse utiosus , sed semper bona occupatione implicilus, et omnes affectiones et operationes suas debet dirigere ad bonorem Dei , et utilitatem proximi.
Quamvis pauperes sumus in virtotibus, et debiles, et magna non posseraus facere , non ideo nosmetipsos desperando debemus dejicere , et parva quae possumus oraittere ; sed potius nosmetipsos coram Deo hiimiiiare , et cogitando intra nos , dicere : Licet magna facere non vaieo , volo tamen istud parvum Deo offerre quod habeo. Maria enim Virgo , pro Christo obtulit par turturum , quia pauperrima non habuit agnum, et ego hoc opusculum meum offero Deo quamvis sit parvum ; et sic faciendo quod nostra pan perla s non babet, virtus humilitalis implebit.
Prae omnibus bonis actibus , debemus unusquisque niti pro puritate cordis, et fantasticas imaginationcs, et vanas distractiones e corde expellere et bonas mcditaliones assumere , quia ex iis surgit caritas oratio , devotio , et omnes caeterae , virtutes roborantes.
Optans in humilitate proficere, saepe debet sibi ipsi dura et despecta proponere, et seipsum arguera , judicare et condemnare , et
Nunquam sis ex tolo otiosus , sed aut legens, aut scribens, aut orans, aut aliquid utilitatis pro commuai laborans. (L. I, c. 19, n° 4.)
ConDtebor adversum me injustitiam meam ; confitebor tibi , Domine , infirmilatem meam... Vide ergo , Domine , humililatem meam et fragiiitatem tibi undique notam.
Miserere , et eripe me de luto , ut non infigar , ne permaneam dejectus usquequaque. ( L. III , c. 20. )
Nihil apnd Deum , quantumlibcl parvum , pro Deo tamen passum , poterit sine merito transira.
( L. III , c. 19 , n" 3. )
Non ergo te conturbent atienae phantasiae de quacumque maleria ingestae... Illas enim invite magis pateris quam agis ; et quamdiu displicent et reniteris, meritum est et non perdilio. (L. III, c. 6, n" 3.) — Et hinc nota mihi fit inGrmilas mea , quia multo facilius irruunt abominandae semper phantasiae quam discedunt. ( L. III , c. 20 , n° 2.) — Clarifies me , Jesu bone , claritate interni iuminis... cobibe evagaliones multas et vim facientes elide tenlaliones... expugna malas bestias , concupiscentes dico illece-
secretis cogitationibus suam yilitalem considerare , ut adveniente humiliatione, sciât contemptum patienter perferre.
Expliciunt exhortamenta domini Florentii , quondam prior (î ) domus clericorum in Daventria.
brosas. ( L. III , c. 23 , n“ 8. ) — Tune déficient omnes vanae pliantasiac, conturbationes iniquae et curae superfiuae. ( L. III , c. 37 , n° 5. ) — Emitle sagittas tuas et conturbenlur omnes phantasiae inimici.
(L. III , c. 48, n° 5.) — Da cil ° abjicere et eonlemnere phantasmata vitiorum. ( Ibid. ) — Non est quidquam curandum de versuliis et phantasiis illius ( diaboli ) , quamtumlibet turpibus et horridis , sed cuncta phantasmata in caput ejus sunt retorquenda. (L. IV, c. 10, n° 2.)
