SiremonD, Concilia Galliae, 1629, t. II, col
de ses troubles *#. Il hésita même un instant avant de les publier dans ses Capitulaires, ne pouvant déterminer la nature exacte des textes qu’il avait sous les yeux. Finalement, sur l'affirmation de Réginon de Prüm, il crut à la présence du roi Pépin à leur discussion et leur reconnut l'autorité de textes émanés du pouvoir séculier. Après lui, successivement, Pertz, Boretius, Werminghoff *, disputèrent sur la date et ne suspectèérent pas ce que le sceptique Berardi n’avait pas hésité à admettre °°.
Nous allons reprendre l’examen de ces canons et nous efforcer d’en déterminer la nature. Pour la commodité, nous ferons l’analyse systématique des dispositions qui sont prises par ces textes, en distinguant d’abord :
1° Les empêchements de mariage, de consanguinité et d’affinité directes et collatérales ;
2° Les cas de séparation des époux dans les trois formes de l’affinité, directe, collatérale, et spirituelle.
Le tableau ci-joint va nous aider dans ce travail, par
28. E. BALUzE, Capilul. reg. francorum, t. 1, col.161 :«Saepe multum dubitavi an decreta synodum quae ab Kpiscopis celebrata sunt sub Rege Pippino, referenda essent inter ejus capitularia. Videbam illum ea tempestate morem apud francos fuisse ut et Principes synodis praesiderent et constitutiones sub eorum nomine conderentur emitterenturque in publicum. Videbam praeterea pleraque capitula quae in synodis episcopalibus perscripta fuerant, in libros capitularium ab Ansegiso Abbate et Benedicto Levita compositos fuisse relata, tanquam partem facerent legum a Principibus nostris constitutarum, At parte ex alia occurebant nonnullae synodi per ea tempora celebratae, in quibus nulla mentio Principis, nulla eius auctoritas apparebat. Mihi ista meditanti conrmmodum oblatus est vetus codex m. s. sancti Vincentii metensis in quo Pippini regis capitula descripta sunt, initio pacto a capitulis apud vermeriam constitutis, sed quod dolendum est absque ulla prorsus inscriptione, absque ullo titulo..…. Regino sane abbas descripsit in libro secundo de disciplinis ecclesiasticis et religione christiana. accepisse se illa ait in capite CX VIII eiusdem libri « ex concilio quod factum fuit ad vermeriam temporibus Pippini regis. »
29. PErTz, M. G. H., Leges, in-40, t. I, p. 22-23; A. Borerius, M. G. H., Capitul., &. 1, p. 39; À. WERMINGHOFF, Op, Ci. p. 5b,ne reproduit pas le texte, mais rapporte plusieurs manuscrits inconnus de BoRETIUS.
30. BErARDI, Gratiani canones genuini ab apocruphis discreti, 1752, t. 1; À. Borerius, op. cit., t. 1, p.37, ch, l: «Si in quarta reperti fuerint coniuncti, non separamus »; Ch. II : « In tertia vero si reperti fuerint separentur, » Jbid., ch. 111 ; « Et eos qui unus in quarta, alius in tertia sibi pertinent et coniuncti inveniuntur separamus, »
l'exposition comparée des deux séries de textes : de Verberie et de Compiègne,