ACTE II
GEORGETTE
Estranglat siès-tu d'un Demoni.
Espero qu'à beoiire ti doni :
Auras ben desperar Végout Per troubar lou vin à ton goût.
BERTRAND
lAQUELINE, GEORGETTE,
RIPAILLE, BRAVACHE
BERTRAND
Puis qu'eir me fait telle grimace, le m'en vois emporter la tasse^ Et la changer en un logis A bon vin, pastez et perdris.
Espero, Bertran etfai chero, Serai per aro ta chambriero.
BRAVACHE
De grâce, donnez moy du bon, Je suis bon drôle et bon garçon*. niie va
C)r le SUIS en sa bonne grâce, levm.
3o L\ TASSE.
Pourtant luy veux rendre la tasse Si elle me fait seulement Boire du bon, non autrement.
lAQUELINE.
Elle rem- Ten\ beou.
plit le qui! tient. BERTRAND.
Voicy mon allégresse.
A vos bonnes grâces, maistresse.
lAQUELINE.
Despacho leoii. Bertran, beou ben :
Qu'autant te face ti de ben Qu'à Georgetto tafavoj'ido.
GEORGETTE
Que Ion demie siège à sa vida,
BERTRAND
Tenez la coupe maintenant, le suis gaillard présentement, Prest à danser dessus la paille.
Or faut que trouver ie m'en aille