V. (Page

La protection de l'Angleterre avait été demandée par une adresse en date du 24 JuiHet 1825. Comme le caractère national de ce doeument, ainsi qu'on vient de le dire (Note IT), a été contesté, un semblable appel fut depuis adressé à la France par ceux qui n'avaient point participé au premier. Mais indépendamment de ces deux démarches, la

342 ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΠΙ TOY ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΡΟΥΣ

ou, καὶ διὰ διακηρύξεων ἐθνικῶν Συνελεύσεων, εἶχεν ἐπικαλεσθη τὸ βθνος τὴν μεσολάθησιν καὶ ἀρωγὴν τῶν Εὐρωπαϊκῶν Δυνάμεων.

ZT’. (Ἐν Σελίδι 38.)

H do αὕτη, ὡς καὶ αἱ ὑπ ἀρ. ΙΑ’. καὶ IB’. τῆς συλλογῆς, ἐπεδόθησαν πρὸς ἐχτέλεσιν τῶν ἀποφασισθέντων διὰ τοῦ A’. ἄρθρου τῆς Συνθήκης τῆς ϐ Ιουλίου. ᾗ ἐπίδοσις αὐτῶν ἀπεφασίσθη διὰ τοῦ Πρωτοκόλλου τῆς 19 Ιουλίου 1827 τοῦ ἐν Λονδίνῳ Συνεδρίου, ὅπερ συνέταξε τὰ σχέδια καὶ, μονογραφηµένα παρὰ τῶν μελῶν αὐτοῦ ΚΚ. Δύδλεῦ, Πολυγνὰκ καὶ Λιέθεν, τ' ἀπέστειλε πρὸς τοὺς ἐν Κωνσταντινουπόλει Πρέσόεις τῶν πριῶν Δυνάμεων. Παρὰ τούτων δὲ ὑπεγράφη τὸ πρῶτον κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 16 Αὐγούστου 1827 καὶ αὐθημερὸν ἐπεδόθη τῷ ῥεῖζ-ἠφέντη παρὰ τῶν Διερμηγέων καὶ τῶν τριῶν συνάµα Πρεσθειῶν ἐξ ὀνόματος τῶν προϊσταμένων αὐτῶν.

Τὸ ἔγγραφον ποῦτο φέρει τὴν ὑπογραφὴν. τῶν δύω µόνον Ναιάρχων, χαθότι à τῆς ῥωσσίας δὲν εἶχεν εἰσέτι ἀφιχθη. Τὴν περίπτωσιν ταύτην προθλέποντες οἱ ἐν Κωνσταντωουπόλει Πρέσβεις, ἀπέστειλαν τὸν K. Tin µόνην, ἐπίτιμον Σύμέουλον τῆς ῥωσσικῆς Πρεσβείας, ὅστις κατὰ τὰ ἆποφασισθέντα διὰ τοῦ ὑπ'Αρ. 3 καὶ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 5/17 Αὐγούστου 1827 Πβωτοχόλλου τῶν ἐν. Κωνσταντινόυπόλει συνδιασκέψεων, ὤφειλεν αἐγ πε βριπτώσει, καθ Ἰγ δὲν Ίθελεν εὕρει ἀφιχθέντα ἄδη τὸν Ναύαρχον τῆς Ῥωαῥσίας, va ἑνωθῇ. μετὰ τῶν ἀξιωματικῶν, οὓς οἱ Ναύαρχοι τῆς ἀγγλίας καὶ Γαλλίας ἤβελον πέµψει πρὸς τὴν ἑλληνικὴν Κυθέρνησιν, ἵνα τῇ être

nation avait invoqué la médiation et le concours des Puissances Européennes par differents autres documents et par plusieurs proclamations de ses Assemblées,