‹ Recueil des mandements, lettres pastorales & circulaires du NN. SS. les évêques de St.-Hyacinthe [microforme]Chapitre 23 sur 74 · fidèles · texte numérisé non relu

fidèles

lum, on

t’ pavoisées -pour {la pro-

art iculiers’illutinéient, ce

maisons depuis: RAngälis: du

soir jusqu’à neuf heuros, le triomphe de-Marie, serait :plus

complet et attirerait sans doute de nouvelles faveurs sur:lés paroisses. et sur le: Diocèse.

JT. C. Ev.on Sr:H.

No. 22.

SANCTISSIMI Domiri Nostri PII Divina Providentia PAPAE IX, Litteræ Apostolicæ de dogmatica def. nitione Immaculatæ Conceptionis Virginis Deiparæ.

PIVS EPISCOPVS servvs servorvm dei ad perpetvam rei memoriam.

INEFFABILIS Deus, cujus viæ misericordia ct veritas, cuius voluntas omnipotentia, et cuius sapientia attingit a fine usque ad finem fortiter et disponit omnia suaviter, cum ab omni æternitate præviderit luctuosissimam totius humani generis ruinam ex Adami transgressione derivan= dam, atque in mysterio a sæculis absconditc primum suæ bonitatis opus decreverit per Verbi incarnationem sacramento occultiore complere, ut contra misericors suum propositum homo diabolicæ iniquitatis versutia actus in eulpam non periret, et quod ir primo Adamo casurum erat, in secundo felicius erigeretur, ab initio et ante sæcnla Unigenito Filio suo matrem, ex qua caro factus in beata temporum plenitudine nasceretur, elegit atque ordinavit, tantoque præ creaturis universis est prosequutus amore, ut in illa una sibi propensissima voluntate complacuerit, Quapropter illam longe ante omnes Angelicos Spiritus, cunctosque Sanctos cælestium omnium charismatum copia de thesauro divinitatis deprompta ita mirifice cumulavit, ut Ipsa ab omni prorsus peccati labe semper libera, ac tota pulcra et perfecta eam innocentiæ, et sanctitatis plenitudinem præ se ferret, qua maior sub Deo nullatenus intelligitur, ot quam præter Deum nemo assequi cogitando protest. Et quidem decebat omnino, ut perfectissimæ sanctitutis splendoribus semper ornata fulgeret,ac vel ab ipsa origias’is culpæ labe plane immunis amplissimum de antiquo serpente triumphum referret tam venerabilis mater, cui Deus Pater unieum Filium suum, quem de corde suo tqualem sihi

Sn

genitum tanquam seipsum diligit, ita dare disposuit, ut naturaliter esset unus idemque communis Dei Patris, et Vir. ginis Filius, et quam ipse Filius substantialiter facere sibi matrem elegit, et de qua Spiritus Sanctus voluit, et operatus est, ut conciperetur et nasCeretur ille, de quo ipse procedit.

Quam originalem #taustæ Virginis innocentiam cum admirabili eiusdem sanCtitate, tats omnino cohærentem ca

plicare, doctri

nere non dubitavit. Q -: ‘llustri quidem facto ipsius Virgi.

nis Conceptionem veluti singularem, miram, et a reliquorum hominum primordiis longissime secretam, et 6mnino sanctam colendam exhibuit, cum Ecclesia nonnisi de Sanctis dies festos concelebret. Atque iccirco vel ipsissima ver. ba, quibus divinæ Scripturæ de increata Sapientia loquuntur, elusque sempiternas origines repræsentanr, consuevit tum in ecclesiasticis officiis, tum i

2 Sacrosancta Liturgia adhibere, et ad illi. Virginis primordia tra ‘fèrre, quæ uno eodemque decreto cum Divinæ Sapientiæ incarnatione fuerant præstituta.

Quamvis autem hæc omn recepta ostendant, quo studio ginis Conceptione doctrin

tamen illustria huius Ec

nominatim récensæntur, cum tanta sit elusdem Ecclesiæ di. gnitas, atque auctoritas,

<atholies veritatis et un

labiliter fuit custodita religio, et ex qua traducem fidei reli-

quæ omnes Ecclesiæ mutuentur oportet. Îtsque eadem Romana ÆEcclesia nihil potius habuit, quan eloquentissimis quibusque modis Immaculatam Virginis Conceptionem, eiusque cultum et doctrinam asserere, tueri, promovere at vindicare. Quod apertissime planissimeque testantur et declarant tot insignia sane acta Romanorum Pontifc1m Decessoru:": Nostrorum, quibus in persona Apostolorum Principis ab :y19 C'hristo Domino divinitus fuit commissa suproma eura nique potestas pascendi agnos et oves, confirmandi frat23, et universam regendi et guberrandi Ecciesiarn.

Eniravero Prædecesssores Nostri vehementer gloriati sunt Apostolics sua auctoritate festum Conceptionis in omana Ecclesia instituere, ac proprio officio, propriaque missa, quibus prærogativa immunitatie ab heroditaria labe manifestissirne asserebatur, augere, honestare, et cultumiam institutum omni ope promovere, amplificare sive erogatis in-

dulgentiis, sive facultate tributa civitatibus, provinciis, regnisque, ut Deiparam sub titulo Immaculatæ Conceptionis patronam sibi deligerent, sive. comprobatis Sodalitatibus, Congregationibus, Religiosisque Familiis ad Immacnlatæ Conceptionis honorem institutis, sive laudibus eorum pietati delatis, qui monasteria, xenodochia, altaria, templa sub immaculati Conceptus titulo erexerint aut sacramenti religione interposita Immaculatam Deiparæ Conceptionem strenue propugnare spoponderint. Insuper summopere lætati sunt decernere Conceptionis festum ab omni Ecclesia esse habendum eodem censu ac numero, quo festum Nativitatis, idemque Conceptionis festum cum octava ab universa Ecclesia celebrandum, et ab omnibus inter ea, quæ præcepta sunt, sancte colendum, ac Pontificiam Cappellam in Pat:'1r. chali Nostra Liberiana Basilica die Virginis Concep: sacro quotannis esse neragendam. Atque exoptantes fidelium animis quo‘: magis fovere hanc de {1 + … ta Doiparæ Conceptic::: doctrinam, eorumque pic’ :'in excitare ad ipsam Virginem sine labe originali conce:1::n co- ‘lendam et venerandam, gavisi sunt quam libentissirie fn

cultatem tribuere, ut in Lauretanis Litaniis, et in ipsa Missæ præfatione immaculatus eiusdem Virginis proclamaretur Conceptus, atque adeo lex credendi ipsa supplicandi leg°statucretur. Nos porro tantorum Prædecessorum vestigiis inhærentes non solum quæ ab ipsis pientissime sapientissimeque fuerant constituta probavimus, et recepimus verum etiam memores institationis Sixti IV proprium de Immaculata Conceptione officium auctoritate Nostra munivimus,

illiusque usum universæ Ecclesiæ lætissimo prorsus animo concessimus,

Quoniam vero quæ ad cultum pertinent,intimo plane vins culo cum eiusdem obiecto conserta sunt, neque rata et fixa manerce possunt, si illud anceps sit, et in ambiguo versetur, iccirco Decessores Nostri Romani Pontifices omni cura Conceptionis cultum amplificantes, illius etiam obiectum ac doctrinam declarare, et inculcare impensissime studuerunt, Etenim clare aporteque docuere, festum agi de Virginis Conceptione, atque uti falsam, et ab Ecclesis mente alienissimam proscripserunt illorum opinionem, qui non Conceptionem ipsam, sed sanctificationem ab Ecclesia coli arbitrarentur et affirmarent, Neque mitius cum ils agendum esse existimarunt, qui ad labefactandam de Immaculata Vir. ginis Conceptione doctrinam excogitato inter primum atque alterum Conceptionis instans et momentum discrimine, asserebant, celebrari quidem Conceptionem, sed non pro primo instanti atque momento. Ipsi namque Prædecessores Nostri suarum partium esse duxerunt, et beatissimæ Virginis Conceptionis festum, et Conceptionem pro primo

instanti tamquam verum cultus obiectum omni studio tueri ac propugnare. Hinc decretoria plane verba, quibus A lexander VIT Decessor Noster sinceram Ecclesiæ mentem declaravit inquiens ‘“ Sane vetus est Christifidelium erga eius “ beatissimam Matrem Virginem Mariam pietas sentientium ‘eïus animam in primo instanti creationis, atque infusio- “nis in corpus fuisse speciali Dei gratia et privilegio, in- “tuitu meritorum Iesu Christi eins Filii humani generis “ Redemptoris, a macula peccati originalis præservatam

tn

‘“immunem, atque in hoc sensu eius Conceptionis festivita- ‘“ tem solemni ritu colentium,et celebrantium."” (1) Atque illud in primis solemne quoque fuit iisdem De. cessoribus Nostris Doctrinam de Immaculata Dei Matris Conceptione sartam tectamque omni cura, studio et contentione tueri. Etenim non solum nullatenus passi sunt, ipsam doctrinam quovis modo a quopiam notari, atque traduci, verum etiam longe ul‘erius progressi perspicuis declaratiosibus, iteratisque vicibus edixerunt, doctrinam, qua Immaculatam Virginis Conceptionem profitemur, esse stoque merito haberi cum ecclesiastico cultu plane conso nam, eamque veterem, ac prope universalem et eiusmodi quam Romana Ecclesia sibi fovendam, tuendamque susceperit, atque omnino dignam, quæ in sacra ipsa Liturgia, solemnibusque precibus usurparetur. Neque his contenti, ut ipsa de Immaculato Virginis Conceptu doctrina inviolata persisteret, opinionem huic doctrinæ adversam sive publice sive privatim defendi posse severissime prohibuere, eamque multiplici veluti vulnere confectam esse voluerunt, Quibus repetitis luculentissimisque declarationibus, ne inanes viderentur, adiecere sanctionem : quæ omnia laudatus Prædecessor Noster Alexander VIT his verbis est complexus. “ Nos considerantes, quod Sancta Romana Ecclesia de in ‘ temeratæ semper Virginis Mariæ Conceptione festum so- ‘“lemniter celebrat, et speciale ac proprium super hoc off: “cium olim ordinavit iuxta piam, devotam, et laudabilem ‘institutionem; quæ a Sixto IV Prædecessore Nostro tunc ‘emanavit; volentesque laudabili huic pietati et devotioni, et «« festo, ac cultui secundum illam exhibito, in Ecclesia Ro- “ mana post ipsius cultus institutionem nunquam immutato « Romanorum Pontificum Prædecessorum Nostrorum exem- “ plo, favere, nec non tueri pietatem, et devotionem hanc “ colendi, et celebrandi beatissimam Virginem, præve- “niente scilicet Spiritus Sancti gratia, a peccato originali & præservatam, cupientsque in Christi grege unitatem spi- “ritus in vinculo pacis, sedatis”offensionibus, et iurgiis, “ amotisque scandalis conservare : ad præfatorum Episcopo- (1) Alexander VII, Const. Sollicitudo omnium Ecclesiarum VIIT, Decembris 1661.

“‘rum cumEcclesiarum suarum Capitulis,ac Phili “’eiusque Regnorum oblatam Nobis instantiam, ne preces, “ Constitutiones,et Decreta, a Romanis Pontificibus Præde- ‘cessoribus Nostris, et præcipue a Sixto IV, Paullo V ot “ Gregorio XV edita in favorem sententiæ asserentis, Anji- “mam beatæ Mariw Virginis in sui creatione, et in corpus “infusione, Spiritus Sancti gratia donatam, et a peccato “originali præservatam fuisse, nec non etin favorem festi, ‘ot cultus Conceptionis eiusdem Virginis Deiaræ, secun- “dum piam istam sententiam, ut præfertur, exhibiti, inno- “ vamus, et sub Censuris, et poenis in eisdem Constitutioni- “ bus contentis, observari mandamus, “Et insuper omnes et singulos, qui Præfatas Constitutio- ‘nes, seu Decreta ita Pergent interpretari, ut favorem per “illas dictæ sententiæ, et festo seu cultui secundum illam

ppi Regis

ns De ane

Re ds

‘“‘quoquo modo directe, vel indirecte aut “etiam definibilitatis eius examinandæ, si “turam, aut Sanctos Patres, sive Doctore “‘terpretandi, denique alio qQuoViS prætextu se “scripto seu voce loqui, concionari, tractare,

“{ra ea quidquam determinando, aut asser “menta contr

quovis prætextu, ve Sacram Scrip-

U occasione, disputare conendo, vel argu-

, et per præsenpublice legendi, seu ‘“ docendi, et interpretandi facultate, ac voce activa, et ‘ passiva in quibuscumque electionibus, eo ipso absquealia

‘ declaratione privatos esse volumus ; nee non ad con-

“ cionandum, publice legendum, docendum

is, Nostro, # Pontificum Successorum No

RC

md

RE

méme

‘ pariter subiacere volumus, prout subiicimus per præsen- ‘tes, innovantes Pauli V et Gregorii XV superius ‘“ memoratas Constitutiones sive Deer

“ Ac libros, in quibus præfata sententia, festum, seu cul- “ tus secundum illam in dubium revocatur,aut contra ea ‘“ quomodocumque, ut supra, aliquid scribitur aut legi- “tur, seu locutiones, conciones, tractatus, et disputationes “ contra eadem continentur ; post Pauli V supra lauda ‘‘tum Decretum edita, aut in posterum quomodolibet eden- “da, prohibemus sub pænis et censuris in Indice libro- “yum prohibitorum contentis, et ipso facto 4bsque alia de- “elaratione pro expresse prohibitis haberi volumus et man. ‘damus.”

Omnes autem norunt quanto istudio hæc de Immaculata Deiparæ Virginis Conceptione doctrina a spectatissimis Religiosis Familiis, et celebrioribus Theologicis Academiis ac præstantissimis rerum divinarum scientia Doctoribus fuerit tradita, asserta ac propugnata. Omnes pariter norunt quantopere solliciti fuerint Sacrorum Antistites vel in ipsis ec clesiasticis conventibus palam publiceque profiteri, sanctissimam Dei Genitricem Vireinein Mariam ob prævisa Christi Domini Redemptoris merita nunquam originali subiacuisse peccato, sed præservatam omnino fuisse ab originis labe, et iccirco su imiori modo redemptam. Quibus illud profecto gravissimum et omnino maximum accedit, ipsam quoque Tridentinam Synodum,ceum dogmaticum de peccato originali ederet decretum, quo iuxt: sacrarum Scripturarum, sanctorumque Patrum, ac probatissimorum Concilio rum testimonia statuit, ac definivit, o1.1e8 homines nasci originali culpa infectos, tamen ‘olemniter declarasse, non esse suæ intentionis in decretu 30, ntaque definitionis amplitudine crmprehendere b ‘am, : immaculatam Vir. ginem Dei Genetricem Mariam. Hac enim declaratione Tridentini Patres, ipsam beatissimam Virginem ab origin: li

labe solutam pro rerum, temporumque adiunctis satis innuerunt atque adeo perspicue significarunt, nihil ex divinis litteris, nihil ex traditione,Patrumque auctoritate rite afferri posse quod tantæ Virginis prærogativæ quovis modo refragetur.

fideles elucubratis summam Vir

Et re quidem vera hanc de Immaculata beatissimæ Vir. ginis Conceptione doctrinam quotidie magis gravissimo Ecclesiæ sensu, magisterio, studio, scientia, ac sapientia tam splendide explicutam, declaratam, confirmatam et “pud omnes catholici orbis populos, ac nationes mirandum in modum propagatam, in ipsa Ecclesia semper extitisse veluti a maioribus acceptam. ac revelatæ doctrinæ charactere insignitam illustria venerandæ antiquitatis Eccle. siæ orientalis et occidentalis monumenta validissime testatur, Christi enim Ecclesia sedula depositorum apud se dogmatum custos, et vindex nihil in his unquam permutat, nihil minuit, nihil addit, sed omni industria vetera fideliter sapienterque tractando gi qua antiquitus informata sunt, et Patrum fides sevit, ita limare, expolire studet, ut prisca illa cælestis doctrinæ dogmata accipiant evidentiam, lucem, distinctionem, sed retincant plenitudinern, intogritatem, proprietatem, ac in suo tantum genere crescant in eodem scillicet dogmate, eodem sepsu, eademque sen. tentia.

F aidem Patres, Ecclesiæque scriptores cælestibus edocti elo nibil antiquius habuere, quam in libris ad expli. candas Scripturas, vindicanda dogmata, erudiendosque ginis sanctitatem, dignitatem atque ab omni peccati labe integritatem, einsque præciaram de teterrimo humani generis hoste victorigm inultis mirisque modis certatim prædicare atque oiferre. Quapropter enarrantes verba, quibus Deus præparata reno vandis mortalibus suæ pietatis remedia inter ipsa mundi primordia prænuntians et deceptoris serpentis retudit audaciam et nostri generis spem mirifice erexit inquiens “ Inimi- “ citias ponam inter te et mulierem,semem tuum et semen ‘“illius ” docuere, divino hoc oraculo clare aperteque præ. monstratum fuisse misericordem humani generis Redemptorem, scilicet Unigenitum Dei Filium Christum Iesum, ac designatam beatissimam Eius matrem Virginem Mariam, ac simul ipsissimas utriusque contra diabolum inimicitias insigniter expressas. Quocirca sicut Christus Dei hominnm.

D > mo arme

que mediator humana assumpta natura delens quod adversus nos erat chirographum decreti, illud cruci triumpbator affixit, sic sanctissima Virgo arctissimo, et indissolubili vinculo cum Eo coniuncta una cum Illo, et per Illum sempiternas contra venonosum serpentem inimicitias exercens, ac de ipso plenissime triumphans illius caput immaculato pede contrivit

Hune eximium, singularemque Virginis triumphum, excellentissimamque innocentiam, puritatem, sanctitatem, eiusque ab omni peccati labe integritatem, atquo ineffabilem cælestium omnium gratiarum, virtutum, ac privilegiorum copiam, et magnitudinem iidem Patres viderunt tum in arca illa Noe, quæ devinitus constituta a communi totius mundi naufragio plane salva ét incolumis evasit ; tum in scala illa, quam de terra ad cælum usque pertingere vidit Tacob, cuius gradibus Angeli Dei ascendebant, et descende:. bant, cuiusque vertici ipse innitebatur Dominus : tum in rubo illo, quem in loco sancto Moyses undique ardere, ac inter crepitantes ignis flammas non iam comburi aut iactu. ram vel minimam pati, sed pulcre virescere ac florescere conspexit; tum in illa inexpugnabili turri a facie inimici ex qua mille clypei pendent, omnisque armatura fortium ; tum in horto illo concluso, qui nescit violari, neque corrum.. piullis insidiarum fraudibus: tum in corusca illa Dei civitate, cüius fundamenta in montibus sanctis ; tum in augustissimo illo Dei templo, quod divinis refulgens splendoribus plenum est gloria Domini ; tum in aliis eiusdem generis omnino plurimis,quibus excelsam Deiparæ dignitatem eiusque illibatam, innocentiam et nulli unquam nævo obnoxiam sanctitatem insigniter prænunciatam fuisse Patres tradiderunt.

Ad hanc eamdem divinorum munerum veluti summam originalemque Virginis, de qua natus est lesus, integritatem describendam iidem Prophetarum adhibentes eloquia non aliter ipsam augustam Virginem concelebrarunt, ac uti columbam mundam, et sanctam Ierusalem, et excelsum Dei thronum, et arcam sanctificationis, et domu :, quam sibi æterna ædificavit Sapientia, et Reginam illam, quæ deliciis

affluens, et innixa super Dilectum suum ex ore Altissimi prodivit omnino perfecta, speciosa ac penitus cara Deo, et nullo unquam labis nevo maculata, Cum vero ipsi Patres, Ecclesiwque Scriptores animo menteque reputarent, beatissimam Virginem ab Angelo Gabriele sublimissimam Dei Matris dignitatem ei nuntiante, ipsius Dei nomine et iussu gratia plenam fuisse nuncupatam, docuerunt hac singulari solemnique salutatione nunquam alias audita ostendi, Deiparam fuisse omnium divinarum gratiarum sedem,omnibusque divini Spiritus charismatibus exornatam, immo eorumdem charismatum infinitum prope thesaurum, abyssumque ‘inexhaustam, adeo ut nunquam maledicto obnoxia, et una cum Filio perpetuæ benedictionis particeps ab Elizabeth divino acta Spiritu audire meruerit : benedicta Tu inter mu lieres, et benedictus fructus ventris tui.

Hinenon luculenta minus,quam concors eorumdem sententia,gloriosissimum Virginem, cui fecit magna, qui Potens est,ea cælestium omnium donorum vi, ea gratiæ p'enitudine, caque innocentia emicuisse, qua veluti ineffabile Dei Miraculum, immo omnium miraculorum apex ac digna Dei ma. ter extiterit, et ad Deum ipsum pro ratione creatæ naturæ quam proxime accedens omnibus, qua humanis, qua angelicis præconiis celsior evaserit. Atque iccirco ad originalem Dei Genitricis innocentiam, iustitiamque vindicandam, non Eam modo cum Heva, adhue virgine, adhuc innocente, adhuc incorrupta, et nondum mortiferis fraudulentissimi serpentis insidiis decepta sæpissime contulerunt, verum etiam mira quadam verborum, sententiarumque varietate prætulerunt. Heva enim serpenti misere obsequuta et ab originali excidit innocentia, et illius mancipium evasit, sed beatissima Virgo originale donum iugiter augens, quin serpenti aures unquam præbuerit, illius vim potestatemque virtute divinitus accepta funditus labefactavit.

Quapropter nunquam cessarunt Deiparam appellare vel lilium inter spinas, vel terram omnino intactam, virgineam, illibatam, immaculatam, semper benedictam, et ab omni peccati contagione liberam, ex qua novus formatus esf Adam, vel irreprehonsibilem, lucidissiraum, amoenissi-

mumque innocentiæ, immortalitatis, ac deliciarum paradisum a Deo ipso consitum et ab omnibus venenosi serpentis insidiis defensum, vel lignum immarcescibile, quod peccati vermis nunquam corruperit, vel fontem semper illimem et Spiritus Sancti 'virtute signatum vel divinissimum templum vel immortalitatis thesaurum, vel unam et solam non mortis sed vitæ filiam, non iræ sed gratis germen, quod semper virens ex corrupta, infectaque radice singulari Dei providentia præter statas communesque leges effloruerit. Sed quasi hæc, licet splendidissima, satis non forent, propriis definitisque sententiis edixerunt, nullam prorsus, cum de peccatis agitur, habendam esse quæstionem de sancta Virgine Maria, cui plus gratiæ collatum fuit ad vincendum omni ex parte peccatum; tum professi sunt, gloriosissimam Virginem fuisse parentum reparatricem, posterorum vivificatricem, a sæculo electam, ab Altissimo sibi præparatam, a Deo, quando ad serpentem ait, inimicitias ponam inter te et mulierem, prædictam quæ procul dubio venenatum eiusdem serpentis caput contrivit ; ac propteres affrmarunt, eamdem beatissimam Virginem fuisse per gratiam ab omni peccati labe integram, ae liberam ab omni contagione et corporis et animæ, et intellectus, ac semper cum Deo conversatam, et sempiterno fœdere cum Illo coniunctam, nunquam fuisse in tenebris, sed semper in luce, et iccirco idoneum plane extitisse Christo habitsculum non pro habitu corporis, sed pro gratia originali.

Accedunt nobilissima offata, quibus de Virginis Conceptione loquentes testati sunt, naturam gratiæ cessisse acstetisse tremulam pergere non sustinentem ; nam uturum erat, ut Dei Genitrix Virgo non antea ex Anna concipere- ‘tur, quam gratia fructum ederet : concipi siquidem primogenitam oportebat, ex qua concipiendus esset omnis cræturæ primogenitus. Testati sunt carnem Virginia ex Adam sumptam maculas Adæ non admisisse, ac propterea beatissimam Virginem tabernaculum esse ab ipso Deo creatum, Spiritu Sancto formatum, et purpureæ revera operæ, quod novus ille Bescieel auro intextum variumque

ve

effinxit, eamdemque esse meritoque colebrari ut illam, quæ proprium Dei opus primum extiterit, ignitis maligni telis latuerit, et pulcra natura, ac labis prorsus omnis nescia, tamquam aurora undequaquo rutilans in mundum prodiverit in sua Conceptione immaculata. Non enim decebat, ut illud vas electionis communibus lacesseretur iniuriis quoniam plurimum a ceteris differens, natura communi. cavit non culpa, immo prorsus decebat, ut sicut Unigenitus in cælis Patrem habuit, quem Seraphim ter sanctum extollunt, ita matrem haberet in terris, quæ nitore sanctitatis nunquam cCaruerit. Atque hæc quidem doctrina adeo, maiorum mentes, animosque occupavit, ut singularis et Omnino mirus penes illos invaluerit loquendi usus, quo Deiparam sæpissime compellarunt immaculatam, omnique ex parte immaculatam, innocentem et innocentissimam, illibatam et undequaque illibatam, sanctam et ab omni peccati sorde alienissimam, totam puram, totam intemeratam, aç ipsam prope puritatis et innocentiæ formam, pulcritudine pulcriorem, venustate venustiorem, sanctiorem sanctitate, solamque sanctam, purissimamque anima et corpore, quæ supergressa est omnem integritatem et virginitatem, ac sola tota facta domicilium universarum gratiarum Sanctissimi Spiritus, et quæ, solo Deo excepto, extitit cunctis superior, et ipsis Cherubim, et Seraphim, et omni exercitu Angelorum natura pulcrior, formosior et sanctior, cui prædicandæ cælestes et terrenæ linguæ minime sufficiunt. Quem usum ad sanctissimæ quoque liturgiæ monumenta atque ecclesiastica officia sua veluti sponte fuisse traductum, et inillis passim recurrere, ampliterque dominari nemo ignorat, cumin illis Deipara invocetur et prædicetur veluti una incorrupta pulcritudinis columba, veluti rosa sem] er vigens, ot undequaque purissima, et.semper immaculata semperque beata, ac celebretur uti innocentia, quæ nunquam fuit læsa, et altera Heva, quæ Emmanuelem peperit.

Nil igitur mirum si de Immaculata Deiparæ Virginis Conceptione doctrinam indicio Patrum divinis litteris consignatam, tot gravissimis eorumdem testimoniis traditam,

tot illustribus venerandæ antiquitatis monumentis expressam et celebratam, ac maximo gravissimoque Ecclesiæ iudicio propositam et confirmatam tanta pietate, religione et amore ipsius Ecclesiæ Pastores, populique fideles quotidie magis profiteri sint gloriati, ut nihil iisdem dulcius, nihil carius, quam ferventissimo affectu Deiparam Virginem absque labe originali concepta:4 ubique colere, vonerari, invocare, et prædicare. Quamobrem ab antiquis temporibus Sacrorum Antistites, Ecclesiastici viri, regulares Ordines, ac vel ipsi Imperatores et Reges ab hac Apostolica Sede enixe efflagitarunt, ut Immaculata sanctissimæ Dei Genitricis Conceptio veluti catholicæ fidei dogma definiretur. Quæ postulationes hac nostra quoque ætate iteratæ fuerunt, ac potissimum felicis recordationis Gregorio XVI Prædecessori Nostro, ac Nobis ipsis oblatæ sunt tum ab Episcopis, tum a Clero sæculari, tum a Religiosis Familiis, ac summis Principibus et fidelibus populis.

Nos itaque singulari animi Nostri gaudio hæc omnia probe noscentes, ac serio considerantes, vix dum licet immeriti arcano divinæ Providentiæ consilio ad hanc sublimem Petri Cathedram evecti totius Ecclesiæ gubernacula tractanda suscepimus, nihil certe antiquius habuimus, quam pro summa Nostra vel a teneris annis erga sanctisgimam Dei Genitricem Virginem Mariam veneratione, pietate et affectu ea omnia peragere, quæ adhuc in Eccle siæ votis esse poterant, ut beatissimæ Virginis honor augeretur, eiusque prærogativæ uberiori luce niterent. Omnem autem maturitatem adhibere volentes constituimus peculiarem VV. FF. NN. S.R.E. Cardinalium religione, consilio, ac divinarum rerum scieutia illustrium Congregationem, et viros ex Clero tum sæculari, tum regulari, theologicis disciplinis apprime excultos selegimus, ut en omnia, quæ immaculatam Virginis Conceptionem respiciunt, accuratissime perpenderent, propriamque sententiam ad Nos deferrent. Quamvis autem Nobis ex receptis postulationibus de definienda tandem aliquando Immaculata Virginis Conceptione perspectus esset plurimorum Sacrorum Antistitum sensus, tamen Encyclicas Litteras die 2

ce 4

| pm Cr :

Page 1