D. — PÈRES ET ÉCRIVAINS LATINS
ALAIN DE LILLE. — Maximae theologiae, dont il cite aussi un commentaire anonyme. Sans nom d’auteur, Richard cite aussi le Liber de articulis fidei, qui est très probablement de Nicolas d'Amiens.
ALCHER DE CLAIRVAUX. — De Spiritu et Anima, cité sans nom d’auteur.
AMBROISE. — În Hexaemeron, De Trinitate, De Spiritu Sancto.
ANSELME DE CANTERBURY. — De casu diaboli, De conceptu virginal, De concordia praescientiae Dei cum libero arbitrio, Cur deus homo, . De Incarnatione Verbi, Monologium, De processione Spiritus Sancti, Proslogium, De veritate, De libero arbitrio.
Ps.-ANSELME. — Liber de similitudine.
ANSELME DE LAON. — Glossa (interlinearis) citée sans nom d’auteur.
AUGUSTIN. — Le livre le plus fréquemment cité est le De Trinitate et le De civitate Dei. La plupart des ouvrages du grand docteur sont mis à contribution : Contra Adimantum, Contra Adversarium legis et prophetarum, De agone christiano, De anima, De baptismo contra Donatistas, Confessiones, De consensu Evangelistarum, De correptione et gratia, De cura gerenda pro mortuis, De diversis quaestiontbus, De doctrina christiana, De dono perseverantiae, Enchiridion, Enarrationes in psalmos, Contra Faustum Manichaeum, De Genesi ad litteram, De Genesi contra Manichaeos, De Gratia et kbero arbitrio, In Joannis Evangelium, Contra Iulianum, De libero arbritrio, Contra Maximum, De Mendacio, De Musica, De natura boni, De natura et gratia, De baptismo parvulorum, De perfecta tustitia hominis, De poenitentia, De praedestinatione sanctorum, Quaestiones Evangeliorum, De quantitate anima, Retractationes, Soliloquium, De spiritu et lttera, De symbolo, De vera religione ; enfin divers Sermons et Lettres.
Ps.-AUGUSTIN. — Sous le nom d’Augustin sont utilisées les œuvres apocryphes suivantes : Quaestiones ad Orosium, De diligendo Deo, De fide ad Petrum (de Fulgence de Ruspe, voir plus bas), Hypognosticon, Contra quinque haereses, De divinatione daemonum, etc.
BÈDE. — Commentaires sur la Genèse, etc.
BERNARD. — De consideratione, De diligendo Deo, De gratia et libero arbitrio, De praecepto et dispensatione, Sermones in Cantica; divers Sermons et Lettres.
Ps.-BERNARD. — Meditationes.
Boëce. — Arithmetica, De consolatione, De divisione, De topicis, De hebdomadibus, De syllogismis categoricis et hypotheticis, De unitate et uno, De una persona et duabus naturis in Christo, De Trinitate.
Ps.-BoËcE. — De disciplina scholarium (de Thomas de Cantimpré).
CASSIODORE. — De anima.
Denys et Ps.-DENYS, pape. — Lettres diverses.
FuLcENce DE RusPe.— De Fide ad Petrum, cité sous le nom d’Augustin.
GENNADE DE MARSEILLE. — De Ecclesiasticis dogmatibus, toujours cité d’une façon anonyme.
GILBERT DE LA PORRÉE. — De Sex principits.
GRÉGOIRE LE GRAND. — Dialogi, Homeliae in Evangelia, in Ezechielem, Moralia, Liber sacramentorum, In cantica canticorum, Regula
pastoralis.
GUILLAUME DE CONCHES. — Liber ad ducem Normannorum. HILAIRE DE POITIERS. — De Trinitate.
HUGUES DE SAINT-VICTOR. — De arrha animae, Didascalion, Expositio in hierarchia caelesti, De sacramentis.
JÉRÔME. — In Matthaeum, In Hieremiam et diverses Lettres.
Ps.-JÉRÔME. — Liber de distinctione contra haereticos, Sermo de Assumptione, Regula monachorum.
JoaAcHIM DE FLORE. — De unitate Trinitatis; c’est l'ouvrage écrit contre Pierre Lombard et dont la doctrine fut condamnée en 1216 au quatrième concile de Latran. Le livre, disparu aujourd’hui, n’aura sans doute pas été lu directement par Richard.
LÉON LE GRAND. — Sermones.
Liber de Intelligentiis, cité sans nom d’auteur. Cet ouvrage doit être attribué à Adam Pulchrae Mulieris !.
MAXIME DE TURIN. — Sermones.
. PapiAs. — Vocabularium.
PRÉVOSTIN. — Summa theologica.
RICHARD DE SAINT-VICTOR. — De Trinitate.
De Spiritu et anima. — Cité sans nom d’auteur (Alcher de Clervaux).
THOMAS DE CANTIMPRÉ. — De disciplina scholarium (sous le nom de Boëce, cfr plus haut).
WALAFRID STRABON. — Glossa (ordinaria) dont Richard fait grand
usage sans en citer l’auteur.
Enfiu Richard de Middieton cite aussi quelques légendes, comme celle de saint Martin et de saint André.
1 BAEUMKER, Zur Frage nach Abfassungszeit und Verfasser des irrtümlich Vitello zugeschiebenen « Liber de Intelligentiis », dans Miscellanea Francesco Ehrle, Rome, 1924, t. I, p. 87-102.