‹ Roberti Gaguini Epistole et orationes; texte publié sur les éditions originales de 1498: précédé d'une notice biographique, et suivi de pièces diverses en partie, inéditesChapitre 188 sur 287 · I. Peritiam. A, fol · texte numérisé non relu

I. Peritiam. A, fol

portendi sepe creditum est'. Nobis vero, tanquam certa nature lege et terra tremuerit et ruina evenerit, parvi existimantur*. Accedit prêter hec Burgundia non arida scriptoribus materies, que singulari pervicacia et horrendis quibusdam furiis ad arma consurgit. Adversum quam gladium exerit Ludovicus animo erectus et grandi exercitu potens?. Hec si quis seorsum scribat, hystorie non satisfecerit nisi et reium et temporum et consiliorum et eventorum conscius sit ; a quorum omnium cognitione longe absumus, monasticis cerimoniis addicti4; quamobrem non facile consequimur id cujus gratia principes pugnant. Nec sum tam

1. Hans Knebel, dans son Journal, semble être le seul auteur faisant une allusion directe à ce tremblement de terre. « Anno Domini 1478, dominica que fuit xi. mensis januarii, dominus Theobaldus Rasoris, cappellanus ecclesie s. Pétri Basiliensis, qui fuit in dieta Thuricensi..., retulit michi quod ipse viderit scripta et legerit domini Frantzisci de Vinaldis, utriusque juris doctoris, olim ordinarii juris Studii Basiliensis, qui nunc est in Ciaramonte comitatus Arvernensis, item et legerit alia scripta guardiani monasterii fratrum minorum Basiliensis, qui in facto concordant et hanc in se continebant sentenciam quod in die apostolorum Pétri et Pauli proxime transacta, videlicet 1477 [29 juin), in Ciaramonte, in finibus illius comitatus Arvernensis, fuerit talis horrendusterremotus, quod onmia alta edificia, monasteria, ecclesie, • turres et castra ceciderint et corruta sunt, et duraverit usque ad ejus scripta que fuerunt usque ad inicium decembris. » Bûsler Chroniken, (Leipzig, 1887, in-8), t. 111, p. 178. Dans la Chronique Scandaleuse, il est fait allusion à un tremblement de terre survenu en Auvergne, peutêtre celui-là dont parle Gaguin, mais alors inexactement daté de l'année 1478 (t. II, p. 80).

2, Ce n'est pas là certainement la réflexion d'un esprit crédule, comme on s'est plu souvent à représenter Gaguin.

j. Sur les événements politiques, cf. Commines, liv. VI, chap. 1, ni, IV, V ; De Barante, Hist. des ducs de Bourgogne {Paris, 1842), t. Vil, pp. 379 et sqq. ; K. de Lettenhove, Hist. de Flandre, t. V, pp. 28c et sqq., etc.

Page 1