SS
summarium. — In hac terribiti ignorantia impii omnes
se arbitrantur securos , quasi paclum fecerinl cum
morte ; alii quidem vitam , quam sibi brevem jingunt,
voluptatibus hnpendentes ; alii vero vitam quam sibi
longiorem promiltunt , curis lerretiis consumenles ;
unde concluditur , fidèles chrislianos qui filii sunt
lucis, vigilare debere, ne improviso moriantur.
Non est in hominis poleslaie prohibere spirilum,
nec habet potesiaiem in die monis ( Eccle. VIII , 8).
Nescil homo finem suum ; sed sicut pisces c;>piuntur
liamo , et sicut aves laqueo comprebendunlur, sic
capiuntur homines in tempore malo, cum eis exlem-
plo supervenerit (Ibid. IX, 12).
Propter hoc audile verbnm Domini viri illusores; dixistis enim : Pcrcussimus l'œduscum morte, et cum inl'erno fecimus paclum. Flagellum inundans cum iransierit, non veniet super nos. ldcirco hœc dicit Dominus Deus : Delebilur fœtlus vestrum cum morte, et paclum vestrum cum inferno non siabit : fl.igellum inundans cum transieril, eriiis ei in conculcaiioncm (hai. XXVIII, 14-16,18).
Audile verbum Domini viri illusores ; dixistis enim . Exiguum et cum Ledio est lempus vilac noslrai : veni le ergo , et fruamur bonis quae sunt, et ulamur ereatura lanquam in juvenlule celcriler ; vino pretioso et ungnenlis nos impleamus, et non praHereat nos fios temporis ; coronemus nos rosis , anlequam marceseani : nullum pratum sit quod non pertranseat luxuria noslra ; nemo noslrum exors sit luxuriaj nostrai : ubique relinquamus signa lœliliœ ( Sap. II, 1, 6-9).
Dixistis : ldcirco hœc dicit Dominus : Venial mors super illos, et descendant in infernum viventes (Ps. LIV, 16).
Inlelligite insipientes in populo, et slulti aliquando sapile (Ps. XCI1I, 8). Niai conversi fueritis , gladiuin suum vibrabit : arcum suum letendit, cl paravil illum ; et in eo paravit vasa mortis (Ps. VII, 13, 14).
Audile verbum Domini, viri illusores. Hominis cujusdam divilis uberes fruclus ager allulit : el cogilabat intra se dicens : Quid faciam , quia non habeo quo congregem fruclus rneos? El dixit : Hoc f.iciam : dcstruain horrea mea , el majora faciam : et illuc congregabo omnia quai nala sunt mihi, el bona mea. Et dicam animai meai : Anima, habes mulla bona posita in annos plurimos, requiesce, comede, bibe, epulare. Dixil aulem illi Deus : Slulle, hac nocle animam luam repelunl a te : quai aulem parasti, cujus eruul (Luc. XII, 16-20).
Audile verbum Domini, viri illusores. Hœc dicit Dominus : Ecce venio sicut fur (Apoc. XVI, 15). Dies Domini, sicut fur in nocle, ila veniet ; cum enim dixerinl pax, el secuiiias, lune repenlinus eis superveniet inleritus, sicut dolor in utero habenli, el non effugient. Audile, viri illusores : Et non effugienl (1 77/m.V,2,5). 0 insensa'.i, quis vos fascinavit non obedire verilati (Gai. VU, 1)? Decepislis animas vesiras (jct. XLII, 20), moriemini in peccalis vestris (Jvan. VIII, 2i).
Vos aulcm non cslis in tenebris , ut vos dies iila lanquam fur comprebendat ; omnes enim vos (i!ii Iwess eslis, et filii diei : non sumus noctis neque lenebrarum. Igitur non dormiamus sicut et céleri , sed vigilcmus,et sobrii simus. Qui enim dormiunt, nocte dormiunl : et qui ebrii sunt, nocte ebrii sunt; nos aulem qui diei sumus, sobrii simus , induli lorieam fidei et charilatis , et galeam spem saiulis : quoniam non posuit nos Deus in iram , sed in acquisitionem saiulis per Dominum noslrum Je um Christum, qui morluus est pro nobis : ut sive vigilemus , sive dormiamus, simul cum illo vivamus (I Tliess. V, 4-10).
IV MEDITATIO.
Mortem esse regulam judicii nosiri in œslimandis rébus
humants.
primum punctum. — Primus hujus regulœ usus.
summirium. — Mors esl maghira sapicnliœ, et vanila-
tem hominis arguit ; séparai enim illum ab hoc mundo
universe.
Sapienlia ubi invenilur? et quis est loeus intelligcntke? Nescit bomo pretium ejus, nec invenilur in terra suaviter viventium. Perdilio et mors dixernnl: Auribus nostris audiviuius famam ejus (Job XXVIII, 12, 13,22). 0 mors, bonum est judicium tuum! (Eccli. XLÏ, 3).
Si aunis multis vixerit bomo, et in his omnibus laeîatus fuerit , meminisse dcbel lenebrosi temporis, el dierum multorum : qui cum vencrint, vanilatis arguentur prœlerita (Eccle. XI, 8).
Homo nalus de muliere, brevi vivens lempore, replelur multis miseriis (Job XIV, 1 ) : et nescit quoi! tempus prœteriet, et mors appropinquet, et relinquat omnia aliis, et morielur (Eccli. XI, 20).
Siccine séparât amara mors ?
G mors, bonum est judicium tuum !
Vanilatis arguenlur prœlerita (l Reg.W,
il punctum. — Secundus regulœ usus.
Mors séparât ab omni bono jucundo.
Iinpii vivunt, sublevati sunt, conforlalique diviliis. Semen eorum permanet coram eis , proplnquorum turba et nepolum in conspectu eorum. Domus eorum securoe sunt el pacalx , et non est virga Dei super illos. Bos eorum concepit , et non aborlivit : vacca peperit , et non est privala fœtu suo. Egrediuntur quasi grèges parvuli eorum , et infantes eorum exultant lusibus. Tenenl tympanum el citliaram, el gaudent ad sonitum organi. Ducunt in bonis dies suos, et in punclo ad inferna descendunt (Job XXI, 7-13).
Siccine séparât amara mors ?
0 mors , bonum est judicium tuum !
Vankalis arguenlur prœlerita.
m punctum. — Terlius regulœ usus.
Mors séparai ab omnibus diviliis.
0 mors , quam amara est memoria tua liommi pacem kubenù in subsiantiis suis, Yiro quielo , el cujus viai
FOIIMAM REDACTA. 270
direcise sunt in omnibus, et adhuc valenli accipere cibum (Ecdi.XLI, 1,2)!
0 mors , quam amara esl memoria tua homini pacem habenli in substantiis suis! Cum dives factus fuerit homo, et cum mulliplicala fueril glôria domus ejus : cum inlerierit , non sumet omnia , neque descendes cum eo gloria ejus (Ps. XLVIII, 17, 18) ; cum dormicrit , nihil secum auferet : aperiet ocuios suos , et nihil inveniet (Job XXVIi, 19). Sicut egressus est nudus de ulero matris suai , sic revertelur, et nibil auferet secum de labore suo. Misera bili s prorsus infirmitas! quomodo venit , sic revertelur. Quid ergo prodest ei quodlaboravil in venlum (Ecc/e.V, 14, 15).
Siccine séparât amara mors ?
0 mors , bonum est judicium tuum !
Vanilatis arguenlur prœlerita.
iv punctum. — Quarlus regulœ usus. Mors séparai ab omni honore et gloria.
Homo cum morluus fuerit , et nudatus , atque con~ sumplus, ubi quœso esl (Job XIV, 10)? Ubi esl lilleratus? ubi legis verba ponderans ? ubi docttr parvu- Iorum (Isai. XXXIII, 18)? ubi sapiens? ubi scriba? ubi conquisilor hujus seculi ( I Cor. I, 20 ) ? Ubi nunc sunt ils. XIX, 12)?
Ubi est rex Emath , et rex Arphad , et rex urliis Sepbarvaïm, Ana el Ava (Id., XXXVII, 13)? Ubi sunt principes genlium , et qui dominantur super bestias quie sunt super terrain? Qui in avibus cœli ludnnt, qui argenlum ihesaurizanl, et aurum, in quo confidunt bomines, el non est finis acquisilionis eorum? Q;ii argenlum fabricant et solliciii sunt, nec est inventio operum illorum ? Exterminait sunt, et ad in feras descenderunl, et alii loco eorum surrexerunt. Ubi nunc sunt ? Exterminali sunt, et ad inferos descenderunt. Siccine séparât amara mors ? 0 mors , bonum est judicium tuum! Vavilalis arguenlur prœlerita (Bar. III, 16-19).
v punctum. — Quinlus regulœ usus.
Mors omnes hommes confundii indiscriminatim.
Homo cum morluus fuerit, nudatus atque consumpius, ubi quœso est ?
Congregntus est ad populum suum (Gen. XXV, 8) : ubi umbra morlis, et nullus ordo (Job X, 22), nuJla erit distaniia personarum (Deni.l, 17). Parvus et magnus ibi sunt, et servus liber a domino suo (Job III, 19), simul in unuiu dives et pauper (Ps. XLVIII, 3). Non erit memoria sapientis, simililer ut stulli : morilur dodus, simililer ul indoctus (Eccle. Il, 10). Isle morilur robustus et sanus , dives et felix ; alius vero morilur in amai itudine animse absque ullis opibus. Et tamen simul in pulvere dormient, et verme? operient eos (Job XXI, 23, 25, 26).
Ad vos ergo, reges, sunt hi sermones (Sap. VI, 10), optimales capita populorum (Amos VI, 1), reges, principes, et omnes judices terrœ (Ps. CXLVIIi, 1 1) ; dii eslis, el filii ExccUi omnes : vos autem sicut bomines moriemini (Ps. LXXXI, 6, 7).
Unus ergo int-oiius esl omnibus ad vitam, et similis exilus [Sap. MI, 6).
SCK1PTURA SACRA
0 mors, bomim est judicium tuum !
Vanitatis arguentur prœterita.
vi pun'CTUM. — Scxtus regulœ usus.
Mors denique séparât hominem a se ipso.
llomo cum mortuus fueril, nudalus, atque consumplus, ubi quœso est ?
Ubi quœso est a se mutiio separalus ( Esth. III, 8) ?
Ubi et anima cl corpus (I Thess. V, 25)?
Corpus? quasi slerquilinium in fine perdetur, et qui e.im viderant, dieenl : Ubi est (Job XX, 7)? cum enim morietur homo, huîrcdilabil serpentes, et beslias, et vernies (Eccli. X, 15).
Anima? Anima vero, qiioniam adversus Dominum rebellis fuit, peiibil de populo suo (Num. XV, 50) ; vobum enim Domini conlcmpsit, et prxceptum illius focit irritiim : ideirco delebilur, et poriabil iniquitalem suam (Jbid., 51).
Siccine séparât amura mors? 0 mors, bonum est ju< dicium tuum !
Vanilatis arguentur prœterita.
Filii homiiiuin usqucquo gravi corde? Ut quid diligilis vauilatein et qua-rilis mendacium (Ps. IV, 5}? Quid enim prorîesl Ht>roini si mundum universum Jucrelur, anima; vero su;c detrimentum patialur? aul quam dabit homo commuiaiionem pro anima sua (Matth. XVI, 20)?
BVM MED1TATIONES DE JUDICIO PRIVATO*
PRIMA MEDITATIO.
De natura hujus judicii.
PRIMUM ruNCTUM. — De hoc ipsojudicio.
•OîniARltJM.1— Judieii, nécessitas pelilur ex gloria et juslitia Jesu Christi; ejus maleria onmia hominis opéra, quœ maxime pudenda, quœ occultissima, quœ cordi intima, quœ visa sunl levissima, aut maxime indifferentia, eliamque optima, Stalutum est hominibus semel mori, posl hoc aulem judicium (IJeb. IX,27). Omnes stabimus ante tribunal Christi : scriplum est enim : Vivo ego, dicit Dolisinus, quoniam mihi (kclclur orane genu, et omnis ling.ua Gnnfitebilur Deo. ltaque unusquisque nostrum pro se rationcm reddet Deo (îlom. XIV, 10-12) ; Omnes enim nos maiiifeslari oporlet ante tribunal Christi , ut referai unusquisque propria corporis , proul gessit, sive bonum, sivemalum (II Cor. V, 10). Omnes; non enim subliahet personam cujusquam Deus, nec verebilur magniludinem cujusquam : quoniam pusillum et magnum ipse fecit (Sap. VI, 8).
In fine bominis denudalio operum illins (Eccli. XI, 29); euncta qiue fiunt adducet Deus in judicium pro emni erralo, sive bonum, sive malum iliud sii (Ecrie. XII, 14).
Ilœc dicit Dominus : Judicabo le juxla vias tuas, et ponam contra le omnes abominalioncs tuas. Et non parcet oculus meus super te, et non miaerebor : sed vias tuas ponam super le, cl abominaliones luoe in medio lui erunt : et seictis quia ego Dominus (Ezeeh. Vil, 2, 5, i) ; eso sum scruians Fencs et corda : et dabo unicuique vcslrum secundum opéra sua (Apoc. II, 25).
Scrutabor Jérusalem in lueernis (Soph. I, t2) ; nibil enim csl opertum, quod non rcvelabitur, et oceultum, quod non soietur (Mallh. X, 96).
Scrutabor, pcrlhgcns usijuc ad diviMoncm animai ac Ipiritus, compagum quoque ac medullarum, et discrets cogitalionum et intenlionum cordis (Ileb. IV, 12). 5i,-; uiabor : anoniam omne verbum oiiosum, quod
loculi fuerinl homines, rcddenl rationcm de eo in die judicii (Matth. Xil, 5(i).
Scrutabor : ego juslitias judicabo (Ps. LXXIV, 2), prscsumenles de se, et de sua viriutc glorianlcs (Judith VI, 15), qui in se conlidebant tanquam justi, et aspernabantur cecteros (Luc. XVIII, 9). Vos estis qui juslificatis vos coram hominibus ; Deus aulem novit corda vcslra : quia quod hominibus allum est, abominalio csl ante Deum (/</,, XVI, 15).
Ilœc dicit Dominus : Statutum est hominibus semel mori : posl hoc autem judicium ; lempus omnis rei lune crit (Eccle. III, 17). Bealus vir cui non imputavit Dominus peccalum (Ps. XXXI, 2) : bealus qui invenlus est sine macula. Quis csl hic (Eccli. XXXI, 8, 9) ? Quis erit (Judic. XX, 18)? Quis eg » sum, aut quu) csl vila mea ( I lleg. XVIII, 18) ?
il pukctum. — De judice.
summârium. — Judex Christns est vere Deus, apud quem cum nihil sit meluendum, quid erunt impius el peccator? Chrislus est, bene ficus redemptor, adeoque jure timendus ; coque magis quod ex rcdemplore fa~ dus inimicus malos maie perdet.
Scimus qui dixil : Mihi vindicta, et ego rétribuant. Uorrendum csl incidwe in manus Dei vivenlis (Ucb. X, 50, 51).
Exaltabitur Dominus excrcituum in judicio , et Deus sanctus sanctilicabitur in jusliiia (Is. V, 1G) Saiiclus cl foi lis amiulalor csl, nec ignoscet scelcri busvesiris atque peccalis (Jos. XXIV, 19).
Numquid jtislilicari potest homo comparalus Deo, aut apparere mundus nalus de muliere ? Ecce, luna eliam non splendct, el slciluc non sunl muiuhc in conspeclu ejus : quanio magis homo putredo, el films hominis vermis (Job XXV, 4, 5, G)? Ecce, iuler sanclos ejus nemo immulabilis, et cœli non sunl rnundi in conspectu ejus : quanto magis abominabilis el inuiilis homo qui bibit quasi aquam iniquitatem (ld., XV, 15, 1G)? Horrende cl cito apparebil vobis, quoniam judicium duiissimum (Sap. VI, G) : quo
275 IN MEDITATIONUM
niara Deus judex est (Ps. LXX1V, 8) sanctus Dominus Deus nosler (Ps. XCVIII, 9). Justum et impium judicabil (Eccle. III, 17) ; et si juslus vix salvabilur, inipiusel peccalor ubi parebunt (I Petr. IV, 18)?
Scimus qui dixil : Midi vindicta ; omne judicium dedit Filio, ut omnes bonorificent Filium {Joan. V, 22, 23). Ipse est qui conslilulus est a Dco judex vivorum et mortuorum (Art. X, 42), qui mortuus est pro nobis. Uorrendum est inc'ukre in manus Dei vivenlis, qui morluus est pro nobis (I Thcss. V, 10).
Inilam quis faciens legem Moysi sine ulla miseratione, duobiis vel tribus tesiibns morilur : quanto magis putaiis détériora mercri supplicia, qui Filium Dei conculcavcrit, cl sanguinem lesiameuli pollutum duxeril, in quo sanelitteatus est, cl Spiritui gratia? conlumeliam fecerit? llorrendum est incidere in manus Dei viventis, qui mortuus est pro nobis (II eb. X, 28, 29) ; qui dedit semeiipsum pro peccatis noslris, ut eriperet nos de pra-senli seculo ncquam (Gai. I, 4); qui dilexit nos, cl lavit nos a peccatis noslris in sanguine suo (Apoc. I, 5).
Cbrislus nos redemit de malcdicto legis, faclus pro nobis maledictum. Ipse est qui constituas est a Deo judex vivorum et mortuorum (Gai, 111, 15) Ilorrende et cilo npparebil vobis (Sap. VI, C) ; faclus velui inimicus ( Tlir. 11 , 5 ) , malus maie perdel (Mutlh. XXI, 41), inimicos crucis (Pliilipp. 111,18), rursum cruci fige nies sibimetipsis Filium Dei, et osien- Uii babenies (Ileb. VI, C). Tune dicci : Disccdile a me, maledieti, in ignem aelernum, qui paralus esl diabolo et angelis ejus (Matth. XXV, 41).
Crudelis senlenlia (Dan. II, 1.^)! — Quis non timebit le, o rex gentium (Jer. X, 7), magne, forlis, el lerribilis (II Esdr. IX, 52)?
Crudelis senlenlia! — Converlimir.i, (ilii bominum (Ps. LXXX1X, 5) : fugile a facie gladii, quoniam ullor iniquitalum gladius est, et scitole esse judicium (Job XIX, 29). Cum metu et iremore vcslram salulem operamini (Pliilipp. II, 12).
m punctum. — De reo.
6tMMAniUM. — Aqnosc.it homo nihil . ut fit in judicio hominum, valere posse pro se in hoc judicio : non raiionem et fortitudinem ad tuendum se, non sapienliam ad quidquam celandum , non excusaliones cl preces, non innocenliam reputalamt non patroni ullius opem, non alicvjus tertii arbilrium, non spem tillam aliter salis faciendi judici, non repelendi judicii raiionem aliquam.
Dominus dixil : Numquid irritum faciès judicium meum? el condemnabis me, ut lu justificeris? Et si babes bracbium sictit Deus, et si voce simili louas (Job. XL, 1, 3, 4), quis resislcre polest vultui meo? Non parcam ei, el verbis potentibus el ad deprecantluin composais (/d., XL1, 1, 5).
Domine, qui viLeet inorlis babes potestalem, tuam manttm effugere bnpossibile esl (Sap. XVI, 13, 15). Ulinam sic judicarclur vircum Deo quomodo judicalar nlius lioinhiis ciito collega suo (Job XVI, 22).
Neque enim viro, qui similis mei est, respondebo : nec qui mecum in judicio ex a;quo possit audiri. Si forliludo quseritur, robuslissimus est (Id., IX, 32, 19). Numquid timens arguet le, el véniel tecum in judicium, et non propler maliliam tuam plurimam, el infinilas iniquilates tuas (ld.> XXII, 4, 5)? Deus cujus irre nemo resisiere potesl, et sub quo curvanlur qui portant orbem : quanlus ergo ego sum, ut respondeam ei, et loqnar verbis meis cum eo? Verc scio quod ila sit, el quod non juslificelur bomo composilus Deo. Si voluerit conlendere cum eo, non poterit ei respondere unum pro mille (/d., IX, 13, 14, 2, 3).
Ecce, Domine, lu cognovisti omnia (Ps.CXXXVIII, 5) ; scio quia omnia potes, et nulla te lalel cogitalio. Quis est isie qui celât consilium absque scienlia (Job XLII, 2, 5)? Non sunt lenehrœ, et non est umbra morlis, ul abscondanlur ibi qui operanlur iniquîlaiem (Id., XXXIV, 22). Ecce enim in cœlo teslis meus el conseius meus in excclsis (Id., XVI, 20). Ego sum judex el lestis, dicit Dominus (Jer. XXIX, 23).
Eliamsi babuero quidpiam justum, non respondebo, sed meum judieem deprecabor. Et cum invocanlcm exaudierit me, non credo quod audierit vocem meam. Si ju>li(icarc me voluero, os meum condemnabil me : si innoccnlem osiendero, pravum me eomproba bit. Eliamsi simplex fuero, boe ipsum i^norabil anima mea , el la.dcbit me vita3 meœ (Job IX, 15, 16, 20, 21).
Quis non limebil le, Domine (Apoc. XV, 4)? Si luius fuero quasi aquis nivis, et fulserint velul mundissiniae manus meae : lamcn sordibus iniingcs mo. (JoblX, 30,51).
Unde veniet auxilium mibi ( Ps. CXX, 1 )? Voca ergo, si est qui tibi respondeai, ci ad aliquem sanctorum convcrlere (Job V, 1 ). Si fuerit angeius loqnens unus de millibus , ut annuntiel bominis acquiialem : miserebitur ejus, et diect : Libéra eum, ul non descendat in corruptionem : inveni in quo ei propilier (Id., XXXIII, 25, 24).
lnfelix ego homo (liom. VII, 24) ! Nemo audet pra me teslimonium dicere. Non est qui ulrumque valeal arguere, el ponere manum suam in ambobus ( Jo6 IX, 19, 33).
Impossibile esl renovari ad pœnilenliam ( Ileb. VI, 4 , 6 ). Jam non rclihquitur pro peccalis hoslia ; lerribilis autem quaodam expeclalio judicii, el ignis œmulalio, qua3 consumplura est adversarios (Id., X, 26, 27).
Neque ultra in bominis poiestaie est , ul veniat ad Denm in judicium (Job XXXIV, 23).
CONCLUSIO MED1TATI0XIS.
Excitai se homo ad timorem Dei.
Quomodo mente Iractavi, sic eveniel (h. XIV , 24, 25). Metuamus Dominum Denm nostrum (Jer. V, 2i). Prajoccupemus faciem ejus in confessiono (Ps. XCIV, 2). Bealus bomo cui donalum e^t babere timorem Dei (Eccli. XXV, T>); bealus homn qui semper est paxidus. (Prov, XXVill, H). Dviuhe,
£75 SCWPTUR
exandi orationem meam, et clamor meus ad le vcniiit (Ps. CI , 2). Confige timoré luo carnes meas ; a judiciis enim luis limui (Ps. CXVII!, 120).
Meluamus Dominum Denm noslrum. Timor Domini, principium snpienlia! (Prov. I, 7), ipsa est sapien- Eia (Job XXVIII, 23). Audi, popule stulle, qui non liabes cor; qui ha bénies oculos, non videlis ; et auras, et non amiitis. Me ergo non limebiiis, ail Dominus : et a facie mea non dolebiiis? Numquid super liis non visiiabo, dicit Dominus? aut super genlem hujibcemodi non ulciscelur anima mea (Jer. V, 21, 22,29)?
Meluamus Dominum Deum noslrum. Timcnli Dominum bene erit in extremis (Eccii. î, 15). Non aunulelur cor tuum peccatores : sed in timoré Domini esto iota die ; quia habebis speni in novissimo, et prœsiolatio tua non auferetur (Pi-gv. XXili, 17, 18).
II MED1TATIO.
De prœparatione ad judicium.
Primum pukctum. — Prœparationis hujus nécessitas.
si'MMARiUM. — Petilur ex calamitate peccaloris in judicio, ex timoré et amore Dei, ex proximilate judiciii ex patienlïa Dei qui ad hoc ipsum dat tempus.
Vœ his qui perdiderunt suslincntiam, et qui dereîi'juerunt vias reeias , et diverterunl in vias pravos. Et quid facienteum inspiccre cœpcrit Dominus?
Qui timent Dominum, non erunt incredibiies verbo iilius; et qui diligunt illum, conservabunt viam illius. Qui liment Dominum, inquirent quai beneplacitasuntei; et qui diligunt eum , replebu; lur Iege ipsius. Qui timeni Dominum, pr.eparabunt corda sua, et in con^peciu illius sanctifîcabunl animas suas. Qi-i liment Dominum, cuslodiunt mandata illius, et pa'ienliam habebunt usque ad inspectionem illius, «Hernies: Si pcenilentiam non egerimus, mcklemus in manus Domini, et non in manus hominum (Eccli. Il, £6-22).
Videtc itaque , fralres, quomodo caute ambuletis ; non quasi insipientes, sed ut sapientes , redimentes , tempus, quoniam dies mali sunl (Ephes. V, 15, 16).
Juxta est dies Domini magnus, juxla est et velox nimis (Soph. I, 14). Adhuc enim modieum aliquantulum, qui venturus est, veniet, et non lardabit (lleb. X, 37 ). Unum hoc non laleal vos , qui.» Huns dies apud Dominum sicut mille anni : et mille anni sicut dies unus (II Pet. III, 8).
Non tardât Dominus promissionem suam, sicut quidam existimant; sed patienter agit propter vos, noleus aliquos perire, sed omnes ad pœnilenliam reverli. Quales oportet vos esse in sanclis conversationibus ei pietatibus, expectanies et properantes in adventum dici Domini. Propler quod, carissimi, hiee expeclan- US satagite immaculaii et inviolati ei inveniri in pace : et Domini nosiri longanimilaiem , salulem ar bilremini (lbid.y 9 -15, 15).
Teneamus spei noàirsc confessionem nidcclinabi-
lem : el lanlo magis, quanlo videritis appropinquanlem dicm (lleb. X, 25, 25).
u puxctum — Varia hujus prœparationis exercitia pro vario medilantis slalu.
Ad imilalionem villici, cui reddenda erat ratio suai villicalionis , excotjilal peccator, quid sibi opus sit facto.
Iîomo quidam erat dives, qui babehal villicum : et hic diffamaïus esi apud illum, quasi dissipasset bona ipsius. Et vocavit illum, et ait illi : Quid hoc audio de te? Reddc ralionem villicalionis lue; jam enim non poleris villicare. Ait aulem viilicus inira se : Quid faciam, quia Dominus meus aufert a me villicalioncm? Fodere non valeo , mendicare erubesco. Scio quid faciam (Luc. XVI, 1-4).
Est aulem hscç parabola. Quid enim faciam, cum surrexerit ad judicandum Dens (Job XXXÏ, 14) ; et cum quacsierit, quid respondebo illi?
PRIMUM E\ERCITIUM.
Cura purificandi conscienliam.
Scio quid faciam. Ame judicium iulerroga te ipsum, et in conspeclu Dei invenies propitiationem ( Eccli. XVIII, 20). Conserva tempus, et devita a malo ( ld., IV, 25). Qui absconditscelera sua, non dirigelur; qui aulem confessus fucrit , et reliquerit ea, misericordiam consequelur (Prov. XXVIII, 15).
Esto consenliens adversario tuo cilo, dum es in via cum eo , ne forte iradat le adversarius judici, et judex tradat le ministro, et in carcerem mitlaris. Non exies inde donec reddas novissimum quadrantem (Maltli. V, 25, 56). Da operam liberari ab lilo {Luc. XII, 58).
Scio quid faciam. Confitebor adversum me injuslitiam meam Domino ( Ps. XXXI , 5 ) : el observabo me ab iniquilate mea (Ps. XVII, 24).
Il EXERCIT1UM.
Deprecalio judicis.
Quid faciam cum surrexerit ad judicandum Deus ? Quo a facie tua fugiam ( Ps. CXXXVIII, 7 ). Tempus non erit amplius (Apoc. X, 6 ). Ecce nunc tempus acceptabile (II Cor. VI, 2).
Scio quid faciam. Meum judicem deprecabor (Job IX, 15). Taidct animam meam vitœ meœ : dimiiiam adversum me eloquium meum, loquar in arnariludiue animai meai, dicam Deo : Noli me condemnare; indica mihi cur me ita judices. Numquid bonuin libi videtur, si opprimas me opus manuum trarum (/</., X, 1,2,5)? Manus luai feccrunt me et plasmaverunt me tolum in cireuilu ; et sic rcpanie précipitas me? Vilam et miscricordiam tribuisii mihi, et visitalio tua custodivit spiritum meum. Licet hacc celés in corde tuo : tamen scio quia universorum memineris. Si peccavi , et ad horam pepercisii : cur ab iniquitaie mea mundum me esse non paleris ( lbid., 8, 12, 15, 14.
Parce mihi; nihil enim sunl dies mei (ld.t VU, 1S).
IN MEDITATIONUM
Parce mihi : redemisti me, Domine, Deus vcritatis (Ps XXX, C).
Parce mihi ; Si iniquitates observaveris , Domine, Domine, quis sustinebil {Ps. CXXiX, 3, 4).
Parce mihi, quia apud te propitialio est.
