EPISTOLA XII

ANNJEUS SENECA PAULG SALUTEM.

Ave, mi Paule charissime. Putasne me haud coniristari, et non luctuosum esse qiiod de innocenlia vestra subinde supplicium siimatur, dehinc quod tam duros tamque obnoxios vos realui omnis populus judicet, putans a vobis effici, quod in urbe contrarium fit? sed feramus sequo animo, et ulamur foro quod sors concessit*, donec invicla felicilas fmem malis imponat. Tulit et priscorum aetas Macedonem Philippi filium, Persam Darium, et Dionysium; nostra quoque Caium Caesarem, quibus quidquid libuit licuit. Incendium urbs romana unde saepe patiatur, manifeste constat. Sed si effari humilitas humana potuissel quid causœ sit, et impune in his tenebris loqui liceret, jam omnes omnia vidèrent. Christiani et Judcei, quasi machinalores incendii, supplicio affici soient. Gnassator iste, quisquis est, cui voluplas carnificina est, et mendacium velamentum, tempori suo destinatus est, et ut oplimus quisque tinum pro multis donatum est cjptit^y ita et hic devotus pro omnibus igni cremabitur. Centum triginta duse domus, insulae quatuor sex diebus arsere. Seplimus pausam dédit. Bene te valere, frater, opto. — Data V kal. Apr., Frugi et Basso coss.

^ Métaphore très-usitée en latin, et qui signifie se servir des circonS' tances, comme les marchands qui suivent le cours, dit Donat. Scisti uti foro. Térence, Phorm. (i, 2, 29.)

- Allusion à ce vers :

IJnum pro multis dabitur capiil. (Enéid., v, 815.)