EPITAPHIUM POMPEII MAGNI

Civis obit, inqiiit, multn raajoribus inipar Kossc inoduin Juris, sed in hoc tamen utilis jevo, Cui non ulla fuitjusti reverenlia : salva Liberlate potcns, et solus plobe parata Privatus sorvire sibi, reclorqne senalus, Scd regnantis, erat. INil belli jure poposcit : Quaeque dari voluit, voluit sibi posse negari.

1. C'est le huitième livre de Lucain qui a fourni à Corneille le sujet de Pompée. Le succès de cette tragédie détermina Brébcuf à traduire la Pharsale.

^2. Calo, apud Lucanum, lib. IX; v. 190-214.

Immodicas possedit opes, sed plura retentis

Intulit; invasit ferrum, sed ponere norat.

Prœtulit arma togae, sed pacem arraatus araavit.

Juvit surapta ducem, juvit dimissa potestas.

Casta doinus, luxuque carens, corruptaque nunquam

Fortuna domini. Clarura et venerabile uomen

Gentibus, et multum nostrse quod proderat urbi.

Olim vera fides, Sylla Marioque receptis,

Libertatis obit : Pompeio rébus adempto

Nunc et licta périt. Non jam regnare pudebit ;

Nec color imperii, nec frons erit uUa senatus.

0 felix, cui summa dies fuit obvia victo,

Et cui quaerendos Pharium sceius obtulit enses!

Forsitan in soceri potuisses vivere regao.

Scire mori, sors prima viris, sed proxima cogi.

Et miiii, si fatis aliéna in jura venimus,

Da talem, Fortuna, Jubam : non deprecor hosti

Servari, duiu me servet cervice recisa.

IGON POMPEII MAGNI»

Fuit hic genitus matre Lucilia, stirpis senatorite, forma excellens, non ea qua flos commendatur œtatis, sed dignitate et constantia, qiue in illam conveniens amplitudinem, fortunam quoqiie ejus ad ultimum vitœ comitata est dieni : innocentia eximius, sanctitate prœcipuus, eloquentia médius; potentise, quœ honoris causa ad eum deferretur, non ut ah eo occuparetur, cupidissimus ; dux bello peritissimus ; civis in toga (nisi ubi vereretur ne quem haberet parem) modestissimus, amicitiarum tenax, in offensis exorabilis, in reconcihanda gratia fidehssimus, in accipienda satisfactione facillimus, potentia sua nunquam aut raro ad impotentiam usus; psene omnium votorum expers, nisi numeraretur inter maxima, in civitate libéra dominaque gentium, indignari, quum omnes cives jure haberet pares, quemquam œqualem dignitate conspicere.

IGON G. J. G^SARISa

Hic, nobihssima Juliorum genitus familia, et, quod inter omnes antiqnissimos constabat, ab Anchise ac Venere deducens genus, forma omnium civium excellentissimus, vigore animi acerrimus, muniticentia effusissinius, animo super humanam et naturam et fidem evectus, magnitudine cogitationum, celeritate bellandi, patientia periculorum, Magno illi Alexandro, sed sobrio, neque iracuudo, simillimus ; qui denique semper et somno et cibo in vitam, non in voluptatem uteretur.

1. Velleius Paterculus, lib. II, cap. xxix. -2. Ibid., lib. II, cap. xn.

PERSONNAGES

JULES-CÈSAR.