VENERABILI FR4TR1 THOM^ GOUSSET, ARCUIEPISCOPO REMENSI
VeneraUlis Frater, salutem et apostolicam benedictionem.
Studium pio prudentique antistite plane digniim recognovimus in binis illis luis litteris , quibus apud nos quereris vaiietatem librorum liturgicorum, qiiae in multas Galliarum Ecclesias inducta est; et a nova praesertim circumscriptione diœcesium , novis porro non sine fidelium offensione anctibiis crevit. Nobis quidem idipsura teciim una dolentibus nibil optabilius foret, venerabilis Frater, qiiam ut servarentur ubique apud vos constitutiones S. Pii V immortalis memoriœ decessoris nostri , qui et Breviario et Missali in usum Ecclesiarum Romani litus, ad menteni Tridentini concili {sess. xxv), emendatius editis, eos tantum ab obligalione eorum recipiendorum exceptos voluit, qui a bis centum saltem annis uti consuevissent Breviario aut missali ab illis diverso; ita videlicet, ut ipsi non quidem comrnutare iterum atque iterum arbitrio suo libros bujusmodi, sed quibus utebantur, si vellent; retinere possent. (Const. Qiiod a nobis, vu idus julii , 1568; et Const. Quo primum, pridie idus julii, 1570) Ita igitur in votis esset, venerabilis Frater; verum tu quoque probe intelligis quam difficile arduumque sit morem illum convellere, ubi longo apud vos temporis cursu inolevit : atque bine nobis, graviora inde dissidia reformidantibus, abstinendum in prœsens visum est nedum a re plenius urgenda, sed etiam a pecnliaribus ad dubia quœ proposueras, responsionibus edendis. Caeterum cum quidam ex regno isto venerabilis Frater prudentissima ratione idoneaque occasione utens diverses, quos in Ecclesia sua invenerat, liturgicos libros niiper sustulerit, suumque clerum universum ad Romanœ Ecclesiaî instituta ex integro revocaverit, nos proseculi illum sumus meritis laudum prneconiis ac juxta ejus petita perlibenter concessimus indultum officii votivi pluribus per annum diebus, quo nimirum clerus ille bene cœteroquin in animarum cura laborans , minus ssepe obstringeretur ad longiorain Breviario Romano feriarum quarumdam officia persolvenda. Confidimus equidem, Deo benedicente, futurum ut alii deinceps atque alii Galliarum antistites memorati episcopi exemplum sequantur; praesertim vero ut periculosissima illa libros liturgicos commutandi facilitas istic penitus cesset. Interea tuum bac in re zelum etiam atque etiam commendantes, a Deo supplices petimus,utte uberioribus in dies augeat suœ gratiœ donis, et in parte ista suae vineœ tuis rigatae sudoribus justitiœ fruges amplifîcet. Denique superni bujus praesidii auspicem, nostraeque pignus praecipuae benevolenti;B apostolicam benedictionem tibi , venerabilis Frater, et omnibus Ecclesiae tuae clericis laïcisque fidelibus peramanter impertimur.
Datum Romae , apud Sanctam Mariam Majorem , die sexta augusti, auni raillosimi octmgentesimi quadragesimi secundi, pontificatns nostri anno duodecimo.
ABEILLES. De la propriété d'un essaim, I, 32 J.
ABLUTIONS. Peut-on dire une seconde messe après avoir pris les ablutions? Il ,
ABROGATION. Abrogation d'une loi, 1, 79.
ABSOLUTION. De l'absolu lion sacramentelle, 11, 301-414. —De l'absolution conditionnelle, 302 — A qui doit-on donner, refuser, ou différer l'absolution? II, 350. — Peut-on absoudre ceux dont les dispositions sont douteuses ? 303.— De l'absolution des cas réservés, 321.— Des censures, C23. Voyez Confesseur.
ABSTINENCE. De l'abstinence de la viande, I, 111 , etc. — Dispense de l'abstinence, 117. — Les enfants de famille, les ouvriers peuvent-ils faire gras, Ic^ jours d'abstinence, lorsqu'on ne leur sert que de la viande? 116 — Les hôteliers, les aubergistes peuvent-ils donner de la viande, les jours défendus, aux voyageurs qui en demandent? 117.
ACCEPTATION. De l'acceptation des dons et legs faits au profit des étal)lisscments publics, I, 376.
ACCESSION. Du droit d'accession, 1, 326.
ACCUSÉ. L'accusé est-il obligé d'avouer son crime? 1, 63i.
ACHAT. Qui peut acheter.? I, 405. — Peut-on acheter une chose au-dessous du plus bas prix ? 411. — Peut-on acheter des billets à un jjrix moindre que leur valeur numérique? 413. — Des obligations de l'acbeteur, 417. — De ceux qui ont acheté des biens ecclésiastiques ou des biens des émigrés pendant la révolution, 4G6 el 407.
ACOLYTE. De l'ordre d'acolyte, II, 457.