XVI. Quod lucrum in mutationc monetæ est innaturalc

XVII. Quod lucrum in mutatione monetæ est pejus quam usura (t).

XVIII. Quod taies mutationcs monctarum, quantum est ex se, non sunt permittendæ.

XIX. De quibusdam inconvënicntibus tangentihus principem, qua* scquuntur ex mutationil>us rnonctarum.

XX. De aliis inconvënicntibus totam cominunitateni tangentibus.

XXI. Do aliis inconvenienlihus qua; tangunt partent communitatis (2).

XXII. Si communitas potest faccre laies (3) mutationcs monetæ.

XXIII. In quo arguitur quod princcps possit mutaro monetas (4).