DECRETUM UKBIS ET ORBIS

Cum non pauci ad liane sacram Congregationem Indulgentiis sacrisquc Reliquiis prœpositam supplices libelli porrecti fuerint, praesertim e Gallia, ob confessariorum inopiam, pro obtinenda facultale sacramentalem confessionem jieragendi per plures dies ante eucharisticam communionem ad indulgentias acquirendas praîscriptam ;

uocnoii ut explicetur an ad eas lucraiidas liceal sacra synaxi refici in perviligio diei Fesli, pro quo declarantur ronces^ifi ; eadem sacra Congregatio habita in palatio Oiiirinali, sub die 1o aprilis proxime praîlcriti auditis consullorum votis. oninibusque mature expensis, censuit licere ad pru-fatum effeclum Eucharisliani sumero in perviligio Festivitatis. Quo vero ad petitam explicationeni, respoudendum censuil :

Firnio rémanente décrète 9 decembris 1763, pro iis lidelibus qui ad confessionem sallem semel in liebdomada accedunt, pro csteris autem fidelibus in locis in quibus ub mopiam conl'essariorum nequeunl fidèles fréquenter court'ssione sacramentali expiari ; postulantibus comniuni<-elur dictum decretum, et facto verbo cum sanctissimo extemlatur ad omnes utriusque sexus Christi fidèles ; unde confessio peracla infra hebdomadam ante Festivitatem suffragari possit ad indulgentiam lucrandam, expletis aliis condilionibus injunctis, et dummodo nullius lethalis culpa.' post peractam conlessionem commisse conscii sint; nihil innovandocirca indulgentias ad formam jubilaei concessas, in citato decreto 9 decembris 1763.

Factoque verbo cum Sanctissimo, in audientia habita per me infra scriptum secretarium die 11 junii 1822, S\.NCTiT\s Sua sacrtc Gongregationis votum approbavit ac pubiicari mandavit.

Datum Romae ex Secretaria ejusdem sacrse Gongregationis Indulgentiarum die 12 junii 1822.

Gard. Doria Pampiiili, Prœfectus.

Pro. R. P. D. Ber:<ardo Ugo, secret.

Pktrus Ganomcus Torrac.a, substitutus.

708 DOCL'ilENTS.

Beatissime Pater,

Episfopiis Namurcensis ad Sanctitatis Vestrye pedes provoliitus humiliter rogal qiiatenus S. V. dignetur indulgere, ut jejunium quadragesimale, et sacramenla Pœnitentiae. et Eucharistiœ a fidelibus Iiujus diœcesis in salisfactionem prteceiili Piischalis aDoiniiiica Lcvlavc iisque ad dominicam in Aibis inclusive suscipienda admitlantur pro jejunio et aliis operibus, quîe ad indulgentiam plenariam et alios spirituales Jubilœi favores assequendos per apostolicas litleras diei 25 mensis septembris anni 1857 prsescripta sunt.

Feria IV, Die 3 fobruani 1858.

ggmus Dominus Noster Pius divina providentia PP. IX, in audientia R"° Patri commissario S. Officii impertita, audita relatione suprascripti supplicis libelli una cum Eminentissimoruni ac Reverendissimorum DD. Gardinalium generalium Inquisitoriim suffragiis, bénigne annuitpro gratia juxta preces, dunimodo tamen diesjejunii ad jubi- Iseum lucrandum non eligatur es iis, in quibus rigorose viget quadragesimalis observanlia.

Angélus ÂRGKNTi, S. Rom. etuniv.

Inquisitionis Notarius.

Beatissime Patek,

Ad preces infrascripti Episcopi Namurcen?is Sanctitas Vestra per rescripliini S. Officii dio 3 niensis currentis bénigne induisit, ut jejunium quadragesimale et sacranienta pœnitcntia' et Eucharisliae a fidelibus Namuicensis dioecesis in satisfactionein praecepli Pa&chalis suscipienda admiltantur pro jejunio et aliis operibus quae ad indulgentiam plenariam et alios jubilœi favores assequendos praescripta sunt : addita tamen conditione, ut dies jejunii ad Jubilœum lucrandum non dlgatur ex iis^ in quibus rigorose viget quadragesimalis observantia.

Cum autein, Beatissime Pater, jejunium rigorosum in diœcesi Namurcensi solummodo servetur die cinernm et feria VI hebdomadae sanclee déficiente oleo, quod in his regionibus non nisi magno prelio liaberi potest, idem ideo Episcopus enixe supplioat qualenus Sanctitas Vestra super prœfata conditione bénigne dispensare dignetur : ita ut dies jejunii ad Jubilseum lucrandum possit eligi etiam ex iis in quibus lacticinia et usus ovorum permittuntur. Quod, etc.

Naniurci 22 februarii 1858.

NicoLAus JosEPHUs, Episc. Namurcen.

Ex audientia SS""' habita ab infrascripto Domino secretario sacra; Congregationis Episcoporum et Regularium sub die 5 martii 1858, Sanctitas sua induisit precibus Episcopi Oratoris dumtaxat ut in jejunio ad lucrandum

Jubilaeum fidoles u(i possiiit rondimonlo adipis siiini et butiri.

Romae, elc.

.1. G. Gard. Dr Gfnca, Prœfertus.

A. AucHii'.piscopus Phii.ippen Scrretariiis.

Beatissime Pater,

Gaspar Josephus Labis Episcopus Tornacensis, ad Sanctitatis Veslrse pedes provolutus, huniiliter exponit. ut quo securius et a majori numéro fidelium percipiantur in sua diœcesi Jubilœi fructus, bénigne indulgeat, quatenus ChristiGdeles per jejuniuni quadragesimale, nernon per confessionem, quse vi ecclesiastici praecepti annualim est instituenda, lucrari valeant indulgenliam Jubiîaei, non obstante induite aliunde pelito, ut per communionem. Paschalem indulgentia JubiUei lucretur, et prtBcepto Pascliali satisfiat. Similis gratia concessa est per Sacram Congregationem Episcoporum et Regularium anno 1852.

Et Deus etc.

Ex audientia SS"' habita ab infrascripto Domino secrelario sacrée Congregalionis Episcoporum et Regularium sub die 29 januarii 1858, Sanctitas Sua bénigne annuit pro petito indulto juxta preces; ita tamen ut quoad jejunium quisque fidelium eligat diem aliquem sibi benevisum quadragesimee, quo, licet ex indulto quadragesimali a carnibus vel lacticiniis abslinere non toneantur, strictum tamen cum abstinenlia a carnibus et lacliciniis jejuniuni ad

liicroluliiin juhilfeum sorvcl : Coali'iiriis fjullm^^fiimquo non oljslantil)us.

Romœ. etc.

.1. Cakii. Di: Gk.nga. Prœfpctiis.

DE I.NDULTIS APOSTOLICIS ELIGKNDl CONKESSARIIIM AB ORDINARIO APPROBATUM PRO ABSOLUTIONK A CRIMINIRUS. AUT CENSURIS RESERVATIS, ETC..

BF.NEDICTLS EPISCOPUS SERVUS SERVOKl!M DEl A"D PERPETl'AM REI MEMORIAM.

Apostolica Indulta , quamvis prudenti Romanorura Pontificum dispensalione concessa, ad Chrisliani Populi profectum, et promovendam animarum salutem plurimum conferre non dubitemus : si tamen eorum interpretatio ingeniorum liberius opinantium licenliœ permittatur : unde in sensus a mente, et voluntate concedentium aliènes detorqueantur ; eadem in EcclesiasticsR Disciplinas detrimentum et ipsorum Fidelium periculum atque perniciem, perverso hon:iinum abusu, traduci posse veremur. Quapropler, pro eo, quam Dei nutu suscepirnus, sanctissimarum Ecclesise Legum custodia , et flagranti, quo tenemur. studio, de universo Christi grege ad eeternaî beatitudinis metam securius dirigendo, non solum recte constitutas a Patribus agendi régulas in dies magis magisque constabilire satagimus ; nullam prœtermittentes occasionem intemeratse disciplinai observantiam Catliolicis

omnibus prsescribendi et commendandi ; verum etiani Indultorum ab hac eadem Apostolioa Seûo l)c.'nigiie cnncessorum cerlos indirare limites, el tiUam ipsoruin formani usumqueprœfinire, juxta nostram etPreedecessoruin noslrorum, quorum auctoritate prodierunt, mentem pI voluntatem, opporlunum in Domino judicamus.

§ i. Sane hano providentiam, si quod aliud Indultum. iliud m priinis pustulare videtur, quod Sedes Apostolica, vel cunctis Glirisli fidelibus, per universalis Jubilœi Lite-' ras, vel nonnullaium Regionum iiicolis, per Bullam. ut appellant Cruciatœ, vel certis Universilatibus, aut Sodalium seu Confratrum cœtibus, per specialia privilégia, elargiri quandoque consuevit facultatem eligendi sibi unum quempiam Confessarium ex approbatis ab Ordinario ad Confessiones audiendas, qui eos a culpis, criminibus, et censuris, alioquin reservatis, absolvere valeat : Êtenim eo periculosius in usu Indultorum hujus generis erralur, quo gravius in iisdem agitur negotium Sacramenti nimirum Pœnitentiœ, lapsis post Baptismum ad salutem prorsus necessarii. valida ac légitima administratio ejusdemque respective susceplio.

§ 2. Et quidem fel. record. Praedecessor Noster Innocentius Papa XII, es delatis ad se nonnullorum Episcoporum Regiii Portugalliœ tune temporisexistentium, et aliorum timoratcE conscientiœ Virorum, querelis, intelligens opinionem quandam revixisse , csoteroquin per Apostolicas Pauli V, Urbani VIII, et démentis X, Romanorum Pontificum Prœdecessorum suorum Conslitutiones, necnon per plura Congregationum S. R. E. Gardinalium tam Concilii Tridentini Interpretum, quam negotiis et consuliationibus Episcoporum et Regularium prœpositorum , Décréta, dudum damnatani, ac reprobutam; qua opi-

nione freti picrique illarum partium Fidèles, Privilégia et Indulta circa prœdictam Confessarii electionem a Sancta Sede concessa et elargita in Literis Apostolieis pro Cruciata Sancta emanatis, quas Bullam Cruciatif vocant. ita intelligenda esse existimabant, ut facilitas in Bulla iiujusmodi Christifidelibus atlribiUa, confitendi peccata sua cuilibet Confessario par quemcumque Ordinarium ad Confessiones audiendas approbato. et recipiendi ab eo absolutionem, ut pra-fertur, a quibusvis peccalis atque censuris in pPccdicta Bulla non exceptis, locum haberel, et habere censeretur , etiamsi Ordinarius prsefatus non esset Ordinarius illius loci, in que Confessiones pra^dictas excipi contingeret ; Hujusmodi opinionem, in Congregationibus S. R. E. Cardinalium tam eoruni, qui tune teniporis Episcoporum et Regularium consuUationibus pra;positi erant, quam aliorum adversus hœreticam j)ravitaleni Generalium Inquisitornm a Sede Aposlolica specialiler deputatorum de ipsius mandato ex inlegro examinalain, iterum censuit proscribendam atque damnandam, sicuti reipsa proscripsit et damnavit, per Apostolicas in forma BrevisLiteras incipien. Cum sicui, die décima nona Aprilis anni millesimi septingentesimi, Pontificatussui anno nono éditas, decernens et declarans, prœdictara Bullam Cruciatse, quoad approbalionem Confessariorum, nihil novi juris induxisso, nullumque privilegium continere contra formam Concilii ïridenlini , et prœdictarum Gonstitutionum Apostolicarum ; adeo ut Confessarii tam Saeculares, quam Regulares, quicumque illi sint, in vim diclœ Bullae Cruciatae a Pœnitentibus ad audiendas Sanamentales eorum Confessiones electi, nuliatenus (ionfessiones hujusmodi audire valcant sine approbalione Ordinarii et Episcopi Diœcesani luci, in quo ipsi Pœnilentes degunt, cl Confessarios eiigunl, vel ad excipiendas Confessiones j. 61

requiruiil; ncc ad hoc suffragari approbationem semel, vel pluries ab Ordinariis aliorum Locoruin, et Diœcesum obtentam, eliamsi Pœnilentes illorum Oïdinariorum, qui Confessarios electos approbassent, subdili forent : Subindeque statuit Confessiones aliter in posterum factas et respective auditas, nullas, irritas, et invalidas fore, et Sacerdotibus, qui illas audire praesumpserint, suspensionis pœnam ipso facto incurrendam indixit : Opinionem autem quamcumque contrariam, tanquam falsam, temerariam, scandalosam, et in praxi perniciosam damnavit el reprobavit; eamque potissimum de qua supra diximus, ullo modo doceri, sustineri, aut ad praxim deduci, prohibuit, sub pœna excommunicalionis per contra facientes ipso facto incurrendœ; prout latius in supradictis Literis continetur

^ 3. Has Lileras Innocentii Prœdecessoris praedicti post aliquot annos sua quoque auctoritate approbavit, confirmavil, etinnovavit recol. pariter nietn. Innocenlius Papa XllI, die décima tertia Maji anni niillesimi septingentesimi vigesimi tertii, Pontificatus sui Anno secundo, editis similibus in forma Brevis Literis incipien. Aposlolici Minislerii, quibus plura complexus est ad Ecclesiasticam disciplinam in Hispaniarum Regnis servandam pertinentia ; ac inter alia declaravit. Sacerdotes tani Seeculares, quam regulares, qui ab Episcopis obtinuerint licentiani audiendi Confessiones, limilatam vel quoad lempus, vel quoad genus personarum, non posse Sacranienlum Pœnitentiœ administrare extra tempus, vel locum, vel genus personarum ab ipsis Episcopis prœscriptum ; quocumque privilégie, etiani in vim Bulla^, quœ appellatur (]rucialie sanctte, compétente, nullatenus suffragante : Necnon Sacerdotibus prsedictis lam Suecularibus, quam

Regularibus, ad confessiones excipiendus, vel ex vi pra,'diclae Bullœ Cruciatse, vel ex quocunique alio privilegio electis, minime suffragari, quod approbali alias iiierinlah Episcopo, quialiquandoloci, inquoConlessionesaudiendte sunt, Ordinarius fuerit, sed talis non amplius existât, vel quia ab humanis excesserit aut Episcopalui renuntiavent. vel quia ad aliam Ecclesiam Auctorilate Apostolicu translalus reperiatur, sed necessarium omnino esse illius, qui actualiter, et pro tempore Ordinariam Jurisdictionem in ea Diœcesi exerceat. approbationem ; liane tainiMi sufTinere etiam tacitam, eamque tamdiu durare. quamdiu ppiecedens licenlia sive approbatio expresse revocata non fuerit ; in quo casu nova de integro approbatio impetramla eril; sicut etiam (juando prior approbatio, lenipore pryetinito elapso, expiraveril.

§ 4. Cumque san. mem. Benedictus Papa XllI prœl'alas Innocentii XIlILileras, suis aliis Apostolieis Literis incipien. In supremo Militantis Ecclesiœ SoHd, die vigesima tertia septembris anni millesiini septingenlesimi vigesimi quarti, Pontificatus sui Anno primo dalis, earuin tenore de verbo ad verbum inserlo, pari Auctoriiale Apostolica in omnibus, et per omnia perpetuo approbasset, confirmasset, atque innovasset ; Ipsius quoque Auctori tate corroborata, innovataque noscuntur, quie de i'acultale eligendi confessarium tam ab Innocentio XII, quam a XIII, décréta, declarataque Cuisse commemoravinius.

§ 0. Quia vero iidem Pnedecessores Noslri Innocen • tins XII et XIII in suis respective Literis Indnltuni per Bullam ruciatae Cconcessum tanlummodo nominatiiii expresserunt, et ab Innocentio XIII alterius cujuscuiiKiue generis privilégia generrilim dunUaxat sunl indicala : Idcirco Nos anime i)rospicientes, quod, nisi clarius, atque

dislincliiib dcularaliini fuerit, qusenam privilégia, seu liidulta siil) pr;efiilas régulas cadant, et cadere debeanl, idem fortasse re|Drobatarum, ut supra, opinionum oITendiculuni, ut oiiiii in prîcdictte Bullœ Cruciatae, sic etiain in aliorum ejusdem generis Indultorum interpretatione et usu subesse facile posset. Et vigili cura animum in id intentlentes. ne inimicus lionio hujusmodi zizania in agro Doininico ullatenus valeat superseminare, atque ut Fidelium conscienlire securius dirigantur ; non modo relata superius Prœdecessoruni nostrorum Décréta Auctoritate quoque Nuslra approbamus, couflrmamus, et innovamus, veruui etiam eadein suctoritate et simili motu, scientia, et polestatis plenitudine statuimus, et declaramus, quod idem omnino jus quod vigore Decretorum hujusmodi circa intelligenliam et usum indulli Bullœ Grucialce obtinet, etiam ([uoad reliqua ejusdem generis Indulta pariformiter valere debcat, et oblinere ; Volumus etiam roprobationem dictalum opinionum, quatenus respioiunt intelligentiam, et usum Indulti pricdicli Bull;e Cruciatœ. a pra^l'atis Praîdeci'ssoribus proscriptarum, locum similiter habere quatenus easdem opinion^js et sententias in médium proferri contingeret circa similia etiam Indulta, sive universis per Ecclesiam Christifidelibus, sive alicui Regioni, aut loco. Universitati aut cœtui particulari Sodalium seu Confrairum, quandocumque, et ubicumque concessa vel concedenda.

§. 6. Insuper decernimus, et declaramus, id, quod generaliter de Indullis praemissis sentiendum esse jam diximus, generaliter quoque intelligendum esse de omnibus et singnlis personis, quœ sub eorumdem Indultorum concessione coinprelienste reperiuntur, vel quas in posterum coniprehendi conliiigat quieque supradictis Indultis

DOCLMENTS. 717

uti volueiint : lia videlicel. ut :;i in aii<]uo Indulto tam Sœcularibus, quam Regularibus Iribuatur facultas eligendi Confessarium ab Ordinario Loci approbalum ; tune Gonfessarius vi^ore talis colu•es^ionis, sive a Steculari. sive a Kegulari Pœnitenle ad audiendas eorum respective Confessiones electus. nullatenus hujusmodi Gonfessiones audiie valeat, nisi ah Episoopo Diœcesano et Ordinario Loci, ubi Confessio excipienda est. ad Gonfessiones approbatus et deputatus existai; quacumque alia approbatione lani dlius generis. quam uterque Innoccntius Prœdecessores prpedicli declararunt non suffiagari, quam ea. si de Regularibus agatur, quœ a solo proprio Regulari Prœlato obtenta foret/minime suffraganle. .Equum est enim. et ralioni consentaneum, ul quicumque speciali Indulli beneficio gaudere'. eoque uti voluerit. is conditiones in eodem Indulto praescriptas omnino servet; neque licitum est cuiquam, condilionem illani approbationis Gonfessarii per loci Ordinarium faciendœ. alio modo intelligere. quam eo, quo ipsam intelligendam esse totios Praedecessores Nostri Romani Pontifices, ut praemissum est, decreverunt. Quorum Nos quoque vestigiis inheerentes prœfatam condilionem in eodem plane sensu, quem illi tradiderunt. ab omnibus et singulis hujusmodi InduUo sub ea condilione concesso utentibus. accipiendam, et servandam esse statuimus, atque mandamus ; quicumque illi fuerint, qui in vim hujusmodi Indulli confessarium sibi eligent, sive Saeculares, sive Regulares cujuslibet Ordinis et [nstituti, tam Mendicantium, quam non Mendicantium, etOrdinum Militarium, etiam .Militiee Hospitalis Sancti Joanni Hierosolyniilani, necnon Socielalis Jesu. atque alterius cujusvis Gongregationis, vel societatis, lametsi de illis, aut illorum vel aliarum aliquo seu aliqua, specialis, et expressa mentio quomodocumque facienda foret. Ideoque Gonfessiones, et

absolutiones in praiinissis casibus aliter in posleriim lactas et respective auditasseu impertitas, irritas fore et invalidas declaramus; et contrariam quanicunique opinionem, ojusque praxim, deinceps prohibemus ac reprobamus, tamquam explanat» toties ab Apostolica Sede verborum intelligentiœ, ac menti nostra; quam ad omnem hac super re ambiguitatem tollendam per présentes elarius exposuimus, penitus adversantem.

§ 7. Poslremo illud monendum existimanius, niliil hic a Nobis statui aut pronuntiari super co, an scilicet in uno aut altero Indullo unum aut alterum personarum geniis comprehendi, et quajnain Indulta specialiter Regularibus suffragari, vei non suffragari, censendum sit; hoc enim ex uniuscujusque Indulti tenore ac verbis coiiigenduin relinquimus ; firmis tauien manentibus, et perpétue mansuris. quod ad Bullain Cruciatee pertinet, pluriura Prœdecessoruni Nostroruni declarationibus, eamdeni scilicet Bullam, quantum ad articulum eligendi Gonfessarium, seque a casibus reservatis absolvi faciendi, nequaquam Regularibus suffragari. Quod Nos etiam perpetuo tenendum atque sentiendum, eorumdera Prœdecessorum Nostrorum exemplo, similiter declaramus, et contrariam quamcumque opinio nem uti falsam, et perniciosam, interdicimus, et reprobamus.

§ 8. Decernentes praesentes nostras Literas, et in eis contenta quœcumque, etiam ex eo, quod quilibet in praîmissis, seu eorum aliquo, jus vel interesse habentes, seu habere quomodolibet praetendentes, cujusvis status, gradus, Ordinis, pr-seeminentia?, vel dignitatis existant, sive alias specifica, et individua menlione, et expressionedigni. illis non consenserint, nec ad ea vocali, et auditi, neque causée propter quas esedem pressentes enianaverint. ad-

duclae. verifîcalse, vel sufficienter. aut ullo modo justifiralae fuerint aut ex alia qualibet, ctiam quantumvis juridica. et privilegiata causa, colore, praetextu et capite, eliani in corpore jur:s clause, nullo unquiim tempore de subreptionis, vel obreptionis, aut nullitatis vilio, seu intentioiiis nostrae, aut interesse habentium consensus, aliove (|uolibet etiam quamtumvis magno, ac formali, et substantiali defectu notari, inipugnari. infringi, retractari. in conlroversiam vocari, aut ad lerminos juris reduci, seu adversus illas aperitionis cris restitutionis in inlegruni, aliudve quodcumque juris. facti, vel gratis remedium intentari, vel impetrari, aut etiara motu pari, et de Apostulicie potestalis plenitudine simili concesso, vel emanato tpiempiam in judicio vel extra illud uti, seu sejuvare ullo modo posse, sed ipsas priesenles semper firmas, validas, et efficaces existere, et fore, suosque plenarios, et integros etTec tus sorti ri. et obtinere, ac ab illis ad quos spectat, el pro tempore quandocumque speclabit, inviolabiliter. el inconcusse observari.

§ 9. Sicque, et non aliter m pr^emissis censeri, alque ila per quoscumque Judices Ordinarios, et Delegatos, etiam Causarum Palatii Apostolici Auditores, et S. R. E. Cardinales, etiam de Latere Legatos, et Apostolicse Sedis priedictse Nuncios, aliosve quoslibet quacuraque prseeminentia. ac potestate fungentes, et functuros, sublata eis, et eorum cuilibet aliter judicandi, et interpretandi facultate, Judicari et definiri debere. ac irritum et inane si secus super his a quoquam quavis auctoritate scienter. vel ignoranter contigerit attentari.

§ lu. Non obnlantibus, quatenus opus sit, Noslra, et Caiicellariee Apostolicce Régula ds jure quœsito non tollendo, aliisque Apostolicis ac in Universalibus, Provincia-

libus, et synodiilibus Goiiciliis cilitis, goneralibiis, vel specialibus Constilulionibus, et Ordinationibus, nocnon quibusvis, eliam juramenio, confirmalione Apostolica, vel quavis firniitate alia roboratis statutis, et consuetudinibus, etiara immemorabilibus, privilegiis quoque, exemplioaibus, et indullis eliam in corpore juris clausis, aut Literis Apostolicis quibusvis personis, Collegiis, Locis, Ordinibus, etiain Mililaribus, Gongregationibus, Societatibus, Inslitutis, eliam Socielatis Jesu, et Sancti Joaniiis Hierosolymitaai, aliisve quibuslibet specifica, et individua mëntione dignis, elinm sub quibuscumque verborum tenoribus, et t'ormis, ac cum quibusvis clausulis et decretis, etiam irritantibus in génère, vel in specie, etiam niotu simili, et de Apostolicœ potestatis plenitudine, seu consistorialiter, ac alias quornodolibst in contrariuin prdeniissorum ronccssis, ac pluries confirmatis, approbatis, et innovati8. Quibus omnibus, et singulis, eliamsi pro illorum suflicienti derogalione de illis eoruuique lotis lenoribus, specialis, specilica, et individua menlio, seu qua3vis alia expressio ad id servanda l'oret, illorum lenores, formas, causas, et occasiones praesentibus pro plene, et sufficienter expressis, et exactissime servalis et specificatis respective habentes, illis alias in suo robore permansuris, hac vice dumtaxat, ad pra^missorum effectum plenissime, et amplissime niotu pari derogamus, et derogatum esse volunius, caeterisque contrariis quibuscumque.

§11. Volumus insuper, et eadem auctoritate prœdicta mandamus, ut eîedem prresenles, et in eis contenta quœcumque ad omnium notiliam facilius deducantur, necquisquam de eis ignorantiam praHendere valeat, ipsas |>ra;senles, seu earum transumpta, ad valvas Ecclesiœ S. Joannis n\ Latcraao, et Basilicee Principis Aposloiorum de Urbe,

necnon Cancellariae Apostolicae, Curiseque Generalis Innocenlianae in Monte Citatorio, et in Acie Campi Florae per aliquem ex Cursoribus Nostris, ut moris est, publicari, et affigi : sicque publicatas, et affixas, onines et singulos. quos concernunt seu concernent in futurum, perinde afTicere, et arctare, ac si unicuiquo illorum personaliter intimatae, et nolificalte fuissent.

§ 12. Utque earumdem prycsentium transumptis, seu exempiis. etiam impressis, manu alicujus Nolarii publici subscriplis, ac sigillo Personœ in Ecclesiastica dignitale constilutae munitis, oadem prorsus fides tani in judicio, quam extra illud, ubique locorum iiabeatur, quae ipsis prœsentibus haberetur, si forent exhibitœ, vel ostensae.

§ 13. Nulli ergo omnino honiinum iiceat paginam hanc nostrarum Confirmationis, Approbationis, Innovationis, Voluntalis, Mandati, Statuti, Decreli, Declarationis, infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare prœsumpserit, indignationem Oinnipotentis Dei, et Bealorum Pétri, et Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum.

Datum Romse apud Sanctam Mariam Majorem Anne Incarnationis Dominicee millesimo septingentesimo quadragesimo quarto , Nonis Augusti. Pontificatus Nostri Anno Quarto.

D. Cardinalis Passioneus .

./. IJatarius.

Visa de Curia.

.1. G. Boscm.

J. B. EUGEMIIS.

Hegislrala in Secretnria Brevium.

Public, die 11 . pjusdem Mensis et Anni.

72i DOCUMENTS.

l'OSNAMEN. DUUIUM AUDITIOMS CONIESSIO.NUM.

[Trid. sess. XXIII, cap. 3, de re for m.)

Ssepe usu contingit in illis partibus, ut parochi unius diœcesis soleant parochos, aut alios sacerdotes sœculares approbalos in aliéna diœcesi ad audiendas confessiones in diœcesi invilare, ubi non sunt approbati, eo quod hujusmodi approbalio facile haberi nequeat ob locorum dislanliani, et contra urgeat nécessitas dictes presbytères accersendi ratione magni concursus populi. Hinc Episcopus suffraganeus, et administrator ecclesiœ Posnaniensis huniiliter iniploravit in priemissis oraculum hujus sacrée Congregationis. Ideo alias relata causa per summarium, deniandalum fuit, ut poneretur in folio; hinc proponuntur sequentia dubia.

I. An curati unius Diœcesis vocati a parochis alienae diœcesis possiut in ista audire confessiones tam suorum subditorum, quani alicnorum absque licenlia Episcopi loci?

II. An sacerdotes approbati ad confessiones audiendas in una diœcesi vocati a parochis alterius diœcesis possint in ista audire confessiones quorumlibet absque approbatione Episcopi loci?

Et quatenus négative ad utrumque.

III. An et quomodo in casibus praîdictis sit consulendum, si agatur de magno concursu populi, et magna

distantia adeundi pro approbatione ad Episcopum diœcesanum in casu, etc.?

Sacra Congregatio, die 19 novembris 1707 distulit propositionem ; die vero 3 decembris ejusdem anni rescripsit.

Ad I. A/fir malice quoaJ sub.litos, négative quoiul reliquos.

Ad II. Neyatiue.

Ad III. Arliitiio et pi-uclcvtiœ Episcopi.