Προκαλεῖσθαι : inviter, provoquer

Tel que je le connais, quand il s'apercevra que tu le provoques à ce combat. il aura l'ambition de te surpasser en bonnes paroles et en bonnes actions, νομίζω... αὐτόν, ἐπειδὰν αἴσθητα! σε προχαλούμενον ἑαυτὸν εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦτον, πάνυ φιλονιχήσειν

ὅπως περιγένηταί σοὺ χαὶ λόγῳ at ἔργῳ εὖ ποιῶν. (Nén., Μόηιοrables, II, 3, 17.) 608. — Μεταπέμπεσθαι : faire venir, envoyer chercher.

Proxène. qui avait avec lui d'anciennes relations d'hospitalité, l'avail fuil venir, Ipé£evos αὐτὸν μετεπέμψατο οἴχοθεν ξένος ὧν ἀρχαῖος. (Xén., Anabase, II, 1,4.)