‹ udes sur la famille des vespidesChapitre 277 sur 334 · O. TiNNIENS · texte numérisé non relu

O. TiNNIENS

Macula transverse subinterrupta inter antennas, art. 1 subtus, margo inferior incisuræ oculorum, macula pone oculos, collare, squamæ, macula sub alis, puncta 2 scutelli, linea postscutelli interrupta, margo posticus segmentorum 2-5 late, in 2 subtus contiguus, in 3-5 interruptus, femorum apex, libiæ et tarsi, flavi.

‘Sy. Scopol. Vespa tinniens. Ent. Carn. 839.

Herr-Schæff. Pterocheilus tinniens. Faun. Germ. 173, p. 6, tab. 16, .

d Pictura corporis albida, sicut labrum, clypeus et margo posticus segm. 6, maculaque coxarum et trochanterum; margo segmenti 2 bisinuatus; flagellum apice fulvum. 1

Odynerus, Spin., 2, 183. — Vespa, Scop. Ent. Carn. 839.

Q Clypeus flavus, macula media triloba nigra; flagellum subtus ferrugineum, pectus et metathoracis latera fulvo maculata , margo segmentorum 2-5 in lateribus profunde incisus.

Diffère peu du Pteroch. phaleratus, mais il est deux fois plus grand ; ses ornements sont blancs; bord du chaperon profondément échancré ; articles 10 et 11 des antennes jaunes; écusson avec deux grandes taches rondes. La femelle est trois fois aussi grande que le Pteroch. phaleralus.

Habite : L’Autriche.

Page 250.— Espèces dont on ne connaît pas la division ou qui me paraissent douteuses.

1° Rectifications à introduire :

Rayez :

O. consobrinus et O. cognatus. Voyez p. 304 et p. 308, no f. Pterochilus simplicipes. Voyez plus haut, p. 308, Odynerus lœvipes, et la remarque sur la p. 230 de la Monographie.

(1) J'ignore entièrement si cette espèce est une Epipone ou un Pterochilus ; ce qui me le fait ranger de préférence dans le genre Odynerus, c’est que son chaperon est bidenté dans le mâle, caractère propre à tous les Hoplopus, %

Page 251. — Pterochilus tinniens. Voyez plus haut, p. 317, Odynerus tinniens.

Pterochilus lœtus. Cherchez dans la table l’'Odynerus lœtus. Pterochilus interruptus. Voyez plus haut, p. 301, Odynerus interruptus.

Page 252.— Pour les espèces de M. Herrich Schæffer, voyez ce supplément. — L’O. tricinctus est bien l'O. trifasciatus, Fab. (1).

Page 233.— Description de l'Egypte, pl. IX.

Fig. 2 et 3, représentent l'O. renimacula.

Fig. 4, & %, représentent l'O. triphaleratus.

Espèces à ajouter à la liste de celles qui sont peu connues (2).

Page 1