LA BASE, DE TON LOS EN TERRE, TESMOIGNAGE
« Pour perpétuelle mémoire à la postérité, des mérites du
4i6 UN AMBASSADEUR LIBÉRAL
Seigneur Philippe de Strozzi, chevalier des deux ordres du Roy, Conseiller en son Conseil d'Estat et Privé» Capitaine de cinquante hommes d'armes. Colonel général de l'infanterie Françoise, et depuis Admirai en l'armée de mer dressée parla Royne, mère du Roy, Catherine de Médicis, en faveur du Roy Don Antonio de Portugal et pour son intérest: iceluy Seigneur de Strozzi mort en ladite entreprise aux Essores, le vingt siziesme jour de juillet M. D. LXXXII. »
Posée par H. T. Sieur de Torsay.
N^ VL {Voir page }70.^
Sœvola Sammarihani lucuhratUmum pars altéra^ qua continentur gallorum doctrina illustrium, qui nostra palrumqut memoria florutrunty elogia. in-12, Augustoriti Pictonum, 1606, p. 148.
Arnoldus Ferrerius
Nusquam aliàs illudentis fortunée majus argumentum apparuitquamin Arnoldo FerreriOf Tolosate jurisconsulto sui temporis eruditissimo, qui, de legum professore, Senator inquisitionumque postea Lutetiae Prseses et Concilio Tridentino Régis nomine summa cum dignitate interfuit et ab eodem principe missus ad Venetos Oraiofy maxinta regni negotia diu splendidique et fideliter administravit. Eo tamen laboris et industria^ fructu, ut qui animum ad spes amplissimas hinc erigere debuerat^ stipendiis ipsis fraudatus et cere
sous CHARLES IX ET HENRI III 417
alieno prope demersus, in Galliam redire cogeretur nec ei porro quod impenderat satis opportune pra^staretur. Incidit
enim in extrema patriae tempora, cum^ specie boni publici et catholicae religionis tuendae, bellum toti Galliœ funestum regni quondam opulentissimi res affligeret ac penè perderet. Quare, non satis pro merito beatus senexy ad Henricuna Borbonium tune regem Navarrae confugit, principem omnium virtutum fautorem et eximium vindicem, a quo, non bénigne tantum exceptus, stà^ obtxulleniis doctrina jamam^ sacri etiam sigilli custodia ornatus est. Casperatque facilioris et commodioris vitae spes aliqua tandem affulgere, cum, amplissimi muneris administrationem vix ingressus (tanquam ei prospéras sortis occasio tantum ostendcretur), nec ita multis ante annis quam ipsi Henrico Gallicum Impcrium obveniret, in ipso repente limine concidit. Intempestive quidem, sed, si hominis mentem œstimes, mature. Nam, et ab illo sent sapieftiissitno vox audit a esty cum ex urhe Venttoruin decedens, hanorum se ac vita saturum esse profiteretur : ut quorum in ditione primus ad gloriam gradus eicontigissety (Patavii enim lauream adoUscens acceperat)^ apud eosdem regia legatione peracta^ supremam sua ambitioni metam statuer et ac figeret.