AURELIUS VICT., TIT. LIV

Scena Albae in palatio regio.

PROLOGUM GENERALEM AGENT :

Mai-s !>• DESCHAMPS, Flexiensis.

Romulus . Ha. DE BOURGNEUF, Castelloval.

Remus Car. DUCLOS, Sanquintinianus.

Dea pacis. , Ber. GROUT, Maclovœus.

j Ign. Fr. LE MERCIER, Ludiensis.

Genii pacis | ^^^^^ ROUSSEVILLB, Flexiensis.

Discordia Franc. QUESTY, Turonensis.

AGTUS I.

ËiipugnatoLavinio, exultantem Amulium inexpectatusNumitoris, quem regno expulerat, in urbem adventus percellit. Dissiiiiulan« dum tamen ratus eum ad colioquium admittit, ea mente ut ejus concilia deprohendat, nec frustra. l'ost offlciosa verba, sensim eo delabuntur, ut de erepto sibi regno primum sub obscur i s verbis conqueratur Numitor, tune etiam recedens minas jactet. Amulius détecta fratris mente hune vinculis dare statuit. Rem geri per Romulum et Remum (quoruor. genus ignolum Amulio, virlus nota) suadet Faustulus, longe alio consilio ac pulet Amulius. Hos igitur fidèles sihi arbitratus rei accirijubet. mandat ut cum lecta militum manu Numitorem insequantur, ac vinclum sistant. lUi eo ardeutius suam régi operam pollicentur, quodputant commodam banc occasionem, reslituendi avo suo regni, praesertim si exercitum, apud quem gratià plurimum valebant, in urbem possent accersere.

AGTUS III.

Romulus, audita Numitoris et Rémi comprehensione, furit in regem. Nec minus Faustulum, quem régis consiliorum participem existimat, ad se venientem probris incessit. Iste causam satis suspicatus, ut fidem suam juveni approbet, Numitorem et Remum continuo adducit. Post brève colioquium, veriti ne à rege comprehendantur, rébus ad vindictam provisis, secedunt. Tum de rege adeimdo cogitanti Romulo, obvius subit Amulius, de exercitu interrogat : ille reducem devotumque principi fingit. Rex laudala Romuli fide, abit ad exercitum, militum studiacoram ipse probaturus. Duni inter se de praisi'nti rerum statu agunl ErasUis et Romulus, hic tencre se non polest, quin asperius de Amulio, simnl de se ipso inc.iutius loquatur. Adait etiam minas praefervidus juvenis, si quid in vinctos statuatur. At Erastus jamdudum infensus Romulo, cujus aegiè décora ferebat, ejus audaciam et minas constituit patri déferre.

AGTUS II.

Amulius ubi sensit impunè Numitorem in urbe volitare,in Romulum et Remum erumpit quos tamen negligentiae tantum suspectos habet. Cum Erastus patri litteras tradit, quibus Remum proditorem ut agnoscit, statim comprehendere statuit. Sed quà via? Docet Cassander. Quaecum probata esset régi, data Erasto Numitoris comprehendendi provinciâ,ipse Romulum, Remum et Faustulum advocat, qui ob inertiam exagitati vehementius, culpam in plebis tumultum, et secessum exercitus transferunt.

Rex igitur ultro venit in eam sententiam ut reducantur in urbem copiaequae non longé aberant, iisque prœûcit Romulum, cujus ûdes minus erat suspecta. Mox, eo dimisso, Remum proditione coram evictum, jubet in vincula conjici. Captum interea Numitorem tradens Erastus palatium ingreditur. Quis Rémi ac Numitoris sensus ad mutuum aspectum ? Quae perturbatio animi, cum se custodiendos vident tradi Faustulo à quo prodilos se putant ! At mox solus cum Numitore et Remo relictus Faustulus, omnem perfidiae suspicionem dissipât. Satius fuisse dissimulare ad felicem conjurationiseventum : opportune eos sibi consilioinim omnium socio committi, ut sua opéra cum Romulo et conjuratis agere tuto possint, et si quid in eos moliatur Amulius, prgevertere.

AGTUS IV.

Disseminatus tota urbe rumor de Romuli et Rémi génère, Amulium vehementer habet anxium ; sollicitudinem Cassandro detegit, à quo pœnè in eam mentem adducitur, ut restituto fratri regno, scelerum dedecus eluat. Verum Erastus ab istis patrem consiliis brevi dimovet, simulque criminatus Romulum, suspicionem proditionis auget. Placet tentare Romulum ; ergo accitum Amulius sontibus infronte exercitusplectendis proponit; ille seexcusare primum, veniam amicis deprecari, sed frustra. Hoc magis instare Amulius. Hic igitur Romulus nihil jam dissimulare : se Rémi fratrem, ambos Marte et Rhea genitos, Numitoris nepotes, altorem ;Faustulum. Advocatus illico Faustulus, rei totius certa argumenta profert. Quis Amulii stupor ! Dissimulât tamen, neque statuit quidquam, quasi rem totam certius exploraturus. Intérim Romulum et Faustulum sejunctos servari in palatio jubet. Hic Gamillus Romuli et Rémi amicus impendens exitium ab iis quantum poterit, amoliri decernit.

AGTUS V.

Amulius feralibus ostentis perterritur, ad se Cassandrum advocat. Auget ille timorem régis : Numitore stare copias omnes, jamque armatos milites populumque ad regiam currere minitantes extrema,

nisi vinctos reddat. Quid agat Amulius? Post varios aestus animi, lyrannidis eliam taedio pressus ; vehemenler id suadente Cdssandro , apud se tandem statuil, quod sibi vi eripi timet, restituere fralri regnum, et honori, quâ licet, suo consulere. Verurn ut facinus tantum uni tribuatur virluti, jubel ad se ocyus reos adduci, quasi inlra palatium tacite périrai velit. Eraslura intérim (ne is pro suà regnandi cupiditate justis adversetur propositis) millit ad exercilum ut tumultus coerceat. Sistuntur Numitor, Romulus, Remu?, Faustulus, velut ad necem. At morlis apparatus brevi in gaudium vcrlitur Amulius in solio sedens ornalu regio, quasi senlenliam capitis laturus, Numitori , coram cœtu procerum, raptum diaderaa Victor sui restituit; et Romulum ac Remum fratris nepotes Marie et Rhea genitos agnoscit.

ACTORUM NOMINA :

Amulius, rex Italiaî Philippus FARON du CLOS, Parisinus.

Numitor, Amilii fraler .... Pelrus SIMON, La valliensis. Eraâtus, Amulii filius .... Georgius LOUET, Balgiensis. Camillus, aller Amulii filius . Bernardus GKOUT, Macloviensis. Romulus Rcnalus ROUSSEAU, Caslellovale-

riensis.

Remus Carolus DUCLOS, Sanquintinianus.

Faustulus, tribunus militum . J. B. de BOURGNEUF, Castelloval. Cassander, regiae praefectus.. . Franciscus de LOUCHE, Roloma-

gensis.