ACTUS PRIMUS

Paliem sibi infensimi expertus diii, diutiusque non ferens Andronicus iras dolori pares aesluantc animo concipit; discessurn ex aiilà cogitanti occurrit Marlianus Bulgaroruni legalus; seque et suani illi gentem oflerens niagis ac niagis ad fugani accendit. Principis consilium suspicati Melellus ac Phocas Imperatoris faniiliares ac consiliarii, Principem apnd illum vocare in invidiam satagunt. Pater Filio indignât us praetermodum, vctat ne ex aulà pedem efieral ; gravesque intentai inobsequenti pœnarum minas. Asperatur indè niagis Principis dolor ; citoque ex dolente furens, quani vetat pater, et ideo quia vetat Pater, tenendani ad Bulgares viam sibi statuit; accensumque furiis aninuim niollire precibus, ac frangere consiIiis,Albinus ejus moderator, fraterque Justin us incassum conanlur.

ACTUS SEGUNDUS.

Consilium ineunt inter se Metellus ac Phocas, invisique principis caput morti tradcndum devovent; suas ad partes Justinum perducere frustra velint, sivè superbam Fratris illi pingendo in dolem, ejus ut odium accendant ; sivè sceptri decus ac jura exaggerando, ejus ut ambitioncm excitent. Novas ininiicorum edoctus insidias, Justino et Albino contra nequicquam obnitentibus, fugerc statuit Andronicus; omnibusque ad fugam comparalis, cum Albino simul ac Martiano sese dat in viam. Palrem non latet Filius fugax; mittit qui catenis vinctum reducant in carcerem ; Fratrem qui fugâ deterrere non potuerat Justinus supplex, patrem ab ira nequicquam revoeare conatur. Ulum Phocae et Metello consiliis asperatum, Crispus admonet viclum et vinctum adesse Filium ; Regiam Cssar ingreditur de Filii sorte decreturus ; Metellum inlereâ remordet impacti Principi criminis dolor.