Gallia Christiana, t. XIV, col
3. Cf. Arch. nat., LL 108* , p. 1, à la date du 25 juin 1392. A cette date il est déjà revêtu de certaines fonctions canoniales, ce qui permet de croire que sa nomination devait remonter au moins à quelques mois.
4. Arch. nat. ,LL 393, f 30 v°, 1399, 23 novembre: «Item, eademdiepenultima mensis [novembrisj, hora prime, capitulantibus dominis [G. decano, Jo. Parvi, M. Pichardi, canonicis], una cum dominis P. Régis et Ph. la Hure, venerabilis et circumspectus vir magister Nicolaus de Ordeimonte, in legibus licenciatus et domini nostri régis consiliarius, eisdem dominis capitulantibus presentavit quasdam alias patentes litteras reverendi patris fepiscopi Parisiensis], quarum ténor est inferius insertus, quibus reverenter receptis, habita prius inter se deliberacione, ad canonicatum et prebendam et ad universa jura et pertinencia eorumdem, in eisdem litteris declarata, admiserunt et receperunt, et in corporalem possessionem eorumdem induxerunt, juxta dictarum litterarum continentiam et tenorem, recepto ab eodem juramento, videlicet quod sécréta decani et capituli non revelabit, quod statuta et consuetudines laudabiles et approbatas hujus ecclesie observabit., quod bona et jura dicte ecclesie conservabit et defendet pro posse, quod eorum alienacionem non consensiet indebite, sed alienata revocabit pro posse et recuperabit, quodque de primis fructibus prébende sue VI 1. p. pro capa sua persolvet receptori ad hoc depu-
Chanoine de Notre-Dame, il ne tarda pas à jouer un rôle important dans le chapitre. Son crédit à la cour, sa proche parenté avec l'évêque de Paris, sa compétence dans les questions financières le désignaient comme capable de rendre d'utiles services. Non pas qu'il ait joui, tout au moins durant les premières années de son canonicat, d'une grande popularité parmi ses confrères. Ambitieux, vindicatif, difficile de caractère, procédurier, mêlé à certains incidents d'une douteuse moralité, il ne parait pas s'être rendu sympathique. Mais cela ne lui enleva rien de son crédit, et durant tout son canonicat, Nicolas d'Orgemont,
tato vel deputando per dominos decanum et capitulum, et quod crédit se esse de legitimo matrimonio procreatum ; super quibus prefati doraini capitulantes voluerunt per me fieri publicum instrumentum unum vel plura, presentibus ad hoc domino Johanne de Molendino presbitero, in Parisiensi et in dicta nostra ecclesiis beneficiato, Johanne Pasté, clerico Attrebatensi, notario publico et Johanne de Spina etiam clerico, Parisius commorantibus, cum pluribus aliis testibus, etc : J. Dvomsii. — Ténor predictarum litterarum sequitur in hec verba :
Petrus, miseracione divina episcopus Parisiensis, dilecto germano nostro, magistro Xicolao de Ordeimonte, in legibus licenciato, domini nostri régis consiliario, salutem in Domino. Canonicatum et prebendam Sancti Germani Autissiodorensis Parisius, quos in eadem nuper obtinere solebat dilectus officialis noster, magister Stephanus Perruelli, in utroque jure licenciatus, ultimus ipsius ecclesie canonicus prebendatus, ac nuper et ultimo dictos canonicatum et prebendam in eadem ecclesia obtinens, ad collationem nostram pleno jure spectantes, liberos et vacantes ad presens per resignationem dicti magistri Stephani,in manibus nostris pure, simpliciter et libère factam et per nos admissam, vobis conferimus per présentes, cum suis pertinenciis et juribus universis, investiendo vos de eisdem per concessionem et traditionem presentium litterarum ; mandantesdilectisin Christo tîliis decano et capitulo dicte ecclesie Sancti Germani quatinus vos vel procuratorem vestrum, nomine vestro et pro vobis, ad dictos canonicatum et prebendam et ad universa jura et pertinencia eorumdem recipiant et admittant, et in corporalem possessionem ipsorum inducant, ut moris est, vosque in suum et dicte ecclesie S. Germani canonicum recipiant atque fratrem, stallum inchoro etlocum in capitulo, cum juribus canonici ipsius ecclesie, vobis aut dicto vestro procuratori pro vobis de ipsorum canonicatus et prébende fructibus, redditibus, proventibus, juribus et obventiunibus universis respondeant, et ab aliis faciant intègre responderi... Datum Parisius, sub sigillo nostro, diexxvi. mensis novembris, anno Domini AI'CCC nonagesimo nono. Sic signatum, Nivelle. »
habile administrateur de sa fortune privée, sut s'occuper scrupuleusement des intérêts du chapitre.
La première fois que nous le voyons remplir un rôle actif, en juin 1392 *, il est déjà chargé de fonctions financières ; on lui avait confié la garde d'une des clefs du trésor, et le 23 août suivant, il fut choisi comme chambrier du chapitre -. Deux jours plus tard, il accepta cette charge et prêta le même jour le serment accoutumé 3.
Les registres capitulaires abondent en mentions relatives aux fonctions remplies par Nicolas d'Orgemont. A peine nommé chambrier, nous le voyons occupé à vérifier les comptes de la maîtrise des enfants de chœur et des divers offices du chapitre; il recevait les sommes provenant des prébendes vacantes, que les divers chanoines devaient se partager4 ; il s'occupait de faire rentrer dans la caisse du