CINQUIÈME PIÈCE
Imprimée par M. Petit, tom. II, p. 673, du Pénitentiel de Théodore de Cantorbéry. On s'en est servi pour favoriser l'exemption de Jouarre; mais elle prouve le contraire.
Ex compositione ab Hugone Antissiodorensi Episcopo et Gaufrido Cathalaumensi factà, ex precepto Innocentii IL, inter Ecclesiam Meldensem et .Farense monasterium.
Ex Cartulario Farensis monasterii.
Deliberavimus quód sacerdos Farensis monasterii populuim recturus de manu Meldensis Episcopi curam totius parochie tàm clericorum quàm laicorum süscipiet, chrisma quoque et aquam reconciliationis ecclesiarum, si violate fuerint, ab Ecclesia Meldensi requiret, Sané
1 Ce n'étoit donc pas un privilége pour la personne, mais un droit du siége. — ? (l'est donc jüstice et droit, et non privilége.
sacerdos ille, si quá culpâ ! fuerit notatus, primá vice mandabit Episcopus abbatisse ut consilio clericorum suorum, corrigat eum : Si autem posteà erebuerit eadem infamia atque sucereverit , tunc Episcopus per abbatissam statuet diem, quo veniens Episcopus in capitulum sancti Faræ, per se sacerdotem illum judicabit, et si ei visum fuerit, deponet. Porró si culpa sacerdotis per poenitentiam et per pecuniam debeat puniri, Episcopus impone tsacerdoti pœnitentiam, sed Farensis ecclesia retinebit pecuniam. Sie de omnibus parochianis statutum est, ut si quælibet eorum culpa mulctatur per pecuniam, semper ecclesia Farensis habebit eam ; sed parochianos suos ducet sacerdos ad Episcopum propter suorum criminum ponitentiam. Tandem si sacerdos ille venerit ad synodum Meldensem, an non venerit, statuere supersedimus , quoniam audivimus sacerdotes Jotrensem et Resbacensem qui ? similiter curam de manu Episcopi suscipiunt , nunquàm sedisse nec etiam ad synodum venisse, et hoc ecclesias illas ex antiquissimà consuetudine tenuisse, etc.
Sous Alexandre III, qui siégeoit depuis 1160 jusqu'à 1181.