Jurationinon assuescat os tuum
multi enim casus in illà.
10. Nominatio veró Dei non sit assidua in ore tuo, et nominibus Sanctorum non admiscearis : quoniam non eris immunis ab eis.
11. Sicut enim servus interrogatus assidue , à livore non minuitur : sic omnis jurans et nominans, in toto à peecato non purgabitur.
12. Vir multüm jurans implebitur iniquitate , et non discedet à domo illius plaga.
13. Etsi frustraverit, delictum illius super ipsum erit : et si dissimulaverit, delinquit dupliciter :
14. Et si in vacuum juraverit, non justificabitur : replebitur enim retributione domus illius.
15. Est et alia loquela contraria morti, non inveniatur in hæreditate Jacob.
ECCLESIASTICUS.
qui eustodierit , non capietur in labiis suis.
Apprehendetur peccator : et maledicus et superbus scandalizabuntur in illis.
Jurationi non assuefacias os fuum :
Et nominationi Sancti non assuescas.
Sicut enim servus interrogatus assidue , à livore non minuetur :
sic et jurans et nominans semper à peccato non purgabitur.
Vir multüm jurans implebitur iniquitate; et non discedet à domo ejus plaga.
Si deliquerit, delictum illius super ipsum erit: et si dissimulaverit, deliquit dupliciter.
Et si in vacuum juraverit, non justifieabitur : replebitur enim obduetionibus domus ejus.
Est loquela induta morte : non inveniatur in hereditate Jacob.
tulus in Grec. Doctrina oris. Non periet labiis : Græc. non capietur. 8. Scandalizabitur : offendet : in illis : in labiis, in dictis.
10. Nominatio.: jurandi causà; non enim assumes nomen Domini Dei tui in vanum. Exod., xx, 7.
11. Sicut enim servus : ambigui vitæ, nec liquide. innocentiæ. Interrogatus assidué, in examen adductus, ac semper purgationis indigens; à /ivore : sive à verberibus non minuetur : non ei minuentur verbera, neque plagarum erit immunis. Sicomnis jurans et nominans (Dei nomenassumens) ?n toto (in totum) à peccato non purgabitur : cüm nullà fide dignus, juramento et cautione semper indigeat.
13. Si frustraverit : fefellerit fidem jurejurando firmatam. Et'si dissumulaverit : si non tantüm desit promisso boná fide dato, verüm etiam malà fide promiserit, ac ficto animo juraverit, tantó nequior.
14, Etstin vacuum, sivein vanum, nullà necessitate, nec fallendi animo, sed animi levitate juraverit, non erit innocens: non solüm enim falsa, verüm etiam vana juramenta mala sunt. Vide autem, vers. 13, 14, triplex jurisjurandi genus: juratam . fidem fallere; ficto animo jurare ; jurare in vanum : atque hæc omnia reprobata.
15. Est ef alia loquela : aliud in loquendo vitium juramento vix inferius, nempé convieiandi studium, vers. 17, qua duo connectit; ac videtur alludere ad illud Levitici, XIx, quo loco postquàm ita edictum est : non perjurabis,... nec pollues nomen Dei tui, 12; statim de maledicto et calummià subditur : non facies calum-
À plis enim omnia hæc auferentur; et in peccatis non se volutabunt.
Indisciplinationitemerariæ non assuefacias os tuum : est enim in eà verbum peccati.
Memento patris et matris tuc :
in medio enim magnatorum consistis : j
Ne quandó oblivioni tradaris in conspectu illorum, et consuetudine tuà infatueris : et voles non esse natus, et diem nativitatis tuæ maledices.
Homo assuescens verbis improperii, in omnibus diebus suis non erudietur.
Duo genera abundant peccatis, et tertium adducet iram.
Anima calida quasi ignis ardens, non extinguetur donec deglutiatur-:
Homo fornicarius in corpore
16. Etenim à misericordibus omnia haoc auferentur, et in delictis non volutabuntur.
17. Indisciplinatæ loquelæ non assuescat os tuum : est enim in illà verbum peccati.
