Amplificaverunt : magnificarunt ; Grec. laudaverunt
226 ECCLESIASTICUS.
fectus est honor Domini , e£ munus | cordem, usque düm perfectus est suum perfecerunt. honor Domini , et ministerium ejus perfecerunt.
92. Tune descendens manus suas|. Tunc descendens manus suas extulit in omnem congregationem | extulit in omnem ecclesiam filiofiliorum Israel dare gloriam Deo à |rum Israel dare benedictionem labiis suis, et in nomine ipsius glo- | Domino in labiis suis, et in no-
riari : mine ipsius gloriari.
23. Et iteravit orationem suam,| Et iteravit in adoratione, ad volens ostendere virtutem Dei. ostendendum benedictionem ab Altissimo.
24. Et nunc orate Deum omnium,| Et nunc benedicite Deum omqui magna fecit in omni terrà, qui | nes, qui magna facit ubique, qui auxit dies nostros à ventre matris | exaltat dies nostros ab utero , et nostræ, et fecit nobiseum secundüm | facit nobiscum secundüm misesuam misericordiam : ricordiam suam.
92. Tunc, peractis omnibus, perfectoque honore Dei ac munere, sive ministerio, Grec. vers. preeced. : pontifex descendens ab altari, manus suas extulit, extendit ad benedicendum populum. Levit., 1x, 22; Num., v1, 21; quo fine dimittebatur cetus, ibid.
93. Et iteravit orationem suam.. Manifesté spectat ad orationem eam , quam , Philopatore jam in templum irruente, Simon effuderat; signanter enim dictum II Machab., 1, 9, 10, 11, absoluto sacrificio id factum : cüm rex ab ipso loco in quo sacra spectabat, jam accederet ad templum, ejusque optimam dispositionem admiratus, vi pararet ingressum. Igitur zteravit Simon orationem suam : novis rebus coortis de integro orare ccepit, idque flexis genibus, et manus decenter extendens, zbid., 11, 1. Volens ostendere virtutem Dei: sive ut habet Grec. benedictionem à Deo territuro impium regem, ne infanda ccepta perageret. Jam ergo totius hujus loci à vers. 12 sibi constat sensus, et absque his quidem nulla causa suberat, cur Ecclesiasticus pacifici sacrificii ritus omnes et singula officia sacerdotalia, tanquam eximias ac proprias Simonis res, tantà diligentià et copià referret; qui sané laudatio perquàm frigida et inanis esset. Nunc res tota claruit, certaque prestó est ratio, cur omissis aliis sacrificiis, pro peecato scilicet atque holocaustis, eucharistiea tantüm describenda susceperit; quippe cùm Simoni nostro talia sacra, in hâc temporum necessitudine, peragenda contigerint : quæ adhuc recentia et vulgo notissima clariüs ac distinctiüs designari uihil attinebat : nec aliter res note in alis Scripture loeis, prsesertim in Psalmis referuntur. In Græc. pro, tferavit orationem , legimus , iteravit in adóratione. Orare, adorare, ac venerari et græcè et latiné passim pro ipsà oratione habentur.
24. Et nunc orate. 1n Simonis oratione tanta vis fuit, ut rex confestim flagellatus à Deo, atque instar arundinis agitatus, et prostratus in terram , re infectà reportaretur domum , II. Machab., 1, 16-18, et quidem nullius fuso sanguine ; quo nihil mirabilius, cùm plebs in necem rueret potiüs quàm violari sineret sacri loci religionem , ipse rex fureret, et.ausurus extrema videretur. Neque minüs efficax fuit deprecatio, cum idem rex nondüm remissà irá, Judæos Alexandrinos elephantis pridie daturus, iisdem Judæis ad exemplum J erosolymitarum ac Simonis orantibus, perculsus amentià à proposito destitit, multaque ac magna beneficia In piam gentem contulit, ibid., 5-1. Merito ergo Ecclesiasticus his commemoralis addit: ef nunc, tanto exemplo docti, quanta sit virtus Dei, vers.
Det nobis jucunditatem cordis, et fieri pacem in diebus nostris in Israel secundüm dies seculi.
Fidelem faciendo nobiscum misericordiam suam; etin diebus ejus liberet nos.
Duas gentes odit anima mea :
tertia autem non est gens :
Qui sedent in monte Samariæ, Philisthiim, et stultus populus qui habitat in Sichimis.
Doctrinam intellectüs et scientiæ scripsi in codice isto , Jesus
25. Det nobis jucunditatem cordis, et fieri pacem in diebus nostris in Israel per dies sempiternos ;
26. Credere Israel nobiseum esse Dei misericordiam, ut liberet nos in diebus suis.
