Tacentem me sustinebunt : ex Job, xxix

20 LIBER SAPIENTIÆ

commemorans in corde meo : quo-| 19. Puer autem eram ingeniosus, niam immortalitas est in cogna- | et sortitus sum animam bonam. tione sapientis. 90. Et cùm essem magis bonus,

18. Et in amicitià illius delecta- | veni ad corpus incoinquinatum. tio bona, et in operibus manuum| 21. Etut scivi quoniam aliter non ilius honestas sine defectione , et| possem esse continens, nisi Deus in certamine loquelæ illius sapien- | det, et hoc ipsum erat sapientiæ, tia, et præclaritas in communica- | scire cujus esset hoc donum : adii tione sermonum ipsius : circuibam | Dominum, et deprecatus sum illum, quærens, ut mihi illam assumerem. ! et dixi ex totis præcordiis meis :

18. Honestas sine defectione ; Græc. opes inexhaustæ, in coexercitatione conversationis illius : in frequentandis ejus colloquiis. Præclaritas : nominis claritudo.

19. Puer ingeniosus : Græc. boná indole. Sortitus sum animam bonam : decreta Dei sorti cuidam etiam Apostolus comparat, Ephes., 1, 11, quód horum nulla causa humana inveniri possit, sortesque Deus temperet. Prov., XVI, 33.

20. Cùm essem magis bonus : Graec. magis autem (hoc est, seu potiüs) cim essem bonus, veni ad corpus : non quód esset bonus antequàm veniret ad corpus ; absurdum enim, cüm de toto, uti se habet, loquatur homine , conjuncto jam corpore; neque quód corpus illud in iniquitatibus , humano more conceptum, atque immundo coneretum semine, prorsüs intaminatum esset tüm cüm infusa est anima ; sed quód puer bone indolis, bonamque sortitus animam , ed facilé devenerit , ut corpus etiam incorruptum servaret à pravis libidinibus. Quanquàm nec illud defugerim , quin anima è Dei manibus, seu potiüs ex oris ejus afflatu ad castum corpus suo quodam modo venisse dicatur, ut tamen bonum illud, -castumque non absolutè, sed comparatè et vulgari hominum more sumatur: quod firmatur sequentibus.

21. Et ut scivi. Ne tamen crederemus bonam indolem, temperatumque corpus ad continentiam assequendam sufficere : docet nos undé vera continentia habeatur : Dei quippe dono : quod urget Augustinus de Grat. et lib. arb., c. 1v, n. 8; -de Bon. persev., xvit, n. 43, ete. Memoratu autem dignum videtur sequenti prece, qui ad finem usque libri deducitur, nihil haberi speciale de continentià : sed cüm de sapientiá ubique agatur, quà homo veré continens, suique compos efficitur, datur intelligi, sapientie nomine, comprehensam etiam continentiam.

APAPIPIAPIA.