LE LORI PERRUCHE TRICOLOR
TROISIÈME ESPÈCE
On peut nommer ainsi cet oiseau, le rouge, le vert et le bleu turquin occupant par trois grandes masses tout son plumage : le rouge couvre la tête, le cou et tout le dessous du corps; l’aile est d’un vert foncé, le dos et la queue sont d’un gros bleu moelleux et velouté. La queue est longue de sept pouces, l’oiseau entier de quinze et demi, et de la grosseur d'une tourterelle.
« rectricibus sordidè rubris, supernè apice viridescentibus, utrimque extimà supemè virides- « cente... » Psitlaca coccinea Bonarum Fortunarum insulœ. Brisson, Ornithol., t. IV, p. 373. — « Psittacus macrourus ruber remigibus, rectricibusque apice viridibus, alis macula cæruleà, » Psitlacus Borneus. Linnæus, Syst, nat., édit. X, gea. 44 , sp. 6. — Long-lailed scarlet lory. Edwards, History of Birds, t. IV, pl. 173.
a. Voyez les planches enluminées, n° 143, sous la dénomination de Perruche des Indes orientales.
b. « Psittacus minor longicaudus, coccineus, supernè saturatiùs , infernè dilutiùs, fusco et « cæruleo Yiolaceo variegatus ; capite et collo superioribus , pectore et tænià ponè oculos cæruu leo-violaceis ; remigibus majoribus dilutè fusco, minoribus fusco-violaceo terminatis; rcctri- « cibus fusco-violaceis, lateralibus interiùs coccineis... » Psittaca Indica coccinea. Erisson, Ornithol., t. IV, p. 376.
c. Voyez les planches enluminées, n» 240, sous la dénomination de Perruche rouge d’Amhoine.
d- «Psittacus minor longicaudus, supernè cæruleo-violaceus, infernè coccineus; capite et a collo coccineis ; remigibus exteriùs saturatè viridibus, interiùs et subtus nigiicantibus ; rcctri- <c cibus saturatè violaceis, lateralibus interiùs et subtus nigricantibus; duabus utrimque exUmis « rubro marginatis... » Psitlaca Amboinensis coccinea. Brisson, Ornithol., t. IV, p. 378.
* Psittacus coccineus (Kuhl ). — Genre et sous-genre id.
Psittacus amboinensis (Gmel.). — Psittacus scapulatus (Bechst., Kuhl.) — Genre Perroquets, sous-genre Perruches (Cuv. ].