III. — Zelus domus Dei

Zelus domus tuœ comedil me. {Psal. lxviii, 40.) Domine , dilexi decorem domus tuœ, et locum liabitalionis yloriœ tuœ. [Psal. xxv, 8.)

.Ostiarius , ut uoniine pra; se fert, ostia ecclesiae custodire débet, eaque debitis temporibus reserare el claudere. Ejusdem cura erit ab ecclesiae limine excommunicatos, et interdictos, hyereticosque , et infidèles prohibere : niulieres item quye capite non \elato ecclesiam ingrediuntur, canes etiam ab ecclesia arcere. Ementes ant vendentes in atrio ecclesiae, aut pro illius foribus, aut propiusquam deceat illius foribus expellere : cœmeteria custodire , ne quid in eis indecore fiât ; sed illa in ecclesia disponere : laicos a choro arcere ; ac prœlerea ([uodcunque de pia in ecclesia versandi ratione praescriptum est, curet ut omnia serventur. Singulis oclo diebus ecclesiam scopis verrat, atque omnium sordium génère cxpurget: pulverem a sacris imaginibus ejiciat, parietes detergendos curet : campanas pulsct ; silentii curam habeat, dum concio aut sacra lectio habetur : mares a feminis in ecclesia distinctoloco esse curet; allaria paret, atque in dics pallia pro colorum ratione singulis diebus convenientium aplet, a pulvcre purget. Cum sacramonta ministrantur, ac prxsertiin sanctissimae Eucbarislix sacrainentum, curet ut adstantcs cum omni rcvercnlia ac pietate conveniant atque assistant, ac pncserliin ut mulieres a viris sejunct;E accédant, et omnia ri le atque religiose, et ex ordinc liant. {Statuta Joav. Donliomii, Vercellens. episc.)

cepil. Sunt lectores qui verbum Dei praedicant (S. IsiD., lib. Il Offic.,ii.{l.)

Hoc offîciiim Doininus noster in propria persona ostendit , quando in niedio seniorum , librum Isai;c prophetae aperiens distincte ad intelligendum (ha. i.xi , 1 ; Luc. IV, 18) : Spirilus Domini super me ; ad evangelizandum paupcribus misit me. Et caetera, quae in codera leguntur capitulo : ut hoc exemplo cognoscat lector quia spiritali gratia débet clarere, et sicauditoribus verbum Deipraedicare. (Yvo Carnot., Serm. de excell. suer. ord. ; Pont. Bibl. apost., Exhort. ad le cl. )

ART. 11. — Dignilas.

Doctor et lector unum sunt. (Amalar.-Fortlnat., lib. XI De eccl. oUic, c. M.) Lectores negotia Domini habent, quibus dicitur : Negotiamini dum venio. (Ibid.)

Pœnitens non admiltatur ad clerum, nisi tantum nécessitas aut usus exegerit : non interostiarios deputetur, vel intcr lectores, ita ut Evangelia et apostolum non légat. {Concil. Tolet. i, c. 2. )

Merebatur ordinationis ulleriores gradus et incrementa majora, non de annis suis, sed de ineritis sestimandus ; sed intérim placuit ut ab oflicio lectionis incipiat : [quia et nihil magis coiigruit voci quae Dominum gloriosa praedicatione confessa est, quaiii celebrandis divinis laudibus personare. Posl veiba sublimia ([\ix Christi marlyrium prolocuta siuit, Evangelium Christi légère, unde martyres fiunt : ad pulpitum postcatastam venire ; illic fuisse conspicuum gentilium mulliludini, hic a fratribus conspici : illic auditum esse cum miracnlo circumstanlis populi, hic cum gaudio fraternitatis audiri. (S. Cypr., epist. 53, Ad clerum et plebem de Aurelio lectore ordinalo. )

Quia nec fas fuerat, nec decebat sine honore ecclesiastico esse, quem sic Dominus honoravit cœlestis gloriae dignilale... Hinc ad nos cum tanta Domini dignatione venientcm, teslimonio et miraculo ejus ipsius, qui se persecutus fuerat, illustrem, quid aliud quam super pulpitum , id est, super tribunal Ecclesiae oportet imponi; (S. Cvprian., epist. 54, Ad clerum et pleb. de Celerino coufessorc, quem lectoris munere décorât.)