DE PR^CIP. CLERI VIRTUT

Nos non nolaculo corporis, sed innocojUi;ii ac u)odosli;e signo facile dignoscinuir. (Minutius Félix, in Octavio.)

De vita et religione sua unusquisque, lani in convcrsalione sua, quain etiam in habilus, et vultus, ac sermonis gravitate, talem se domi forisque, et suis et extraneis, exhibere studeai, ut inaturilate nioruui, et repudiatione onniiuni levitatum ac vanitaluni, omnibus sibi adierenlibus, scque intuenlibus, forniam disciplina; et verecundiae ac niodesti;e infundat. [Conc. Valentin. m, sub. Lothar., can. 15.)

Cum sacerdos gregis forma et Ecclesise himen dictus sit, ac rêvera sit, subdilos, ut ceram sigillo, sic ipsius moribus imprimi necesse est. (S. Isidor. Peins., iib. I, epist. 319.)

Sic natura comparalum esse videraus, ut subditorimi multitudo, magna quidcm ex parte principum suoruni mores tanquam imaginem spectent, seque ad illos formare studeant. (S. Chrvsost., Iib. iii De sacerd., c. 14.)

Idcirco etiam olim unguenlo ungebantur sacerdotes magnx virtutis indicium prae se ferentes. Quippe qui sacerdotio fungilur, spirare optimum odorera convenit. {In Disgressiotie moral. ,hom. 2 in Il Epist. ad Tim., c. ii.)

Presbyteri ita pietate et castis moribus sint conspicui, ut priEclarum bonorum operum exemplum et vitae monita ab eis possint exspeclari. (Conc. Trid., sess. 23, cap. U, De reformat.)

Cœleslem in terris vitam, tanquam angcii Dei, moribus vestris expriraere usque adeo studete, ut a vobis divinarum virtutum exempla ad caeteros émanent. {Act. Ecd. Mediol., Iib. v, lit. De monition. in syn. legendis.)

ART. III. — Cur modestiam exigat status cleri.

Sectio prima. — Hane postulat clericorum sanctitas et devotio.

Quandoquidem ecclesiasticus ordo maxime postulet, imo nunquam satis clericis inculcari possit, ut cum vitae raorumqueintegrilate, illorum exterior habitus congrual, etc. (Synod. Tornacens., ann. 1043, tit.'2o. De cleric. ingen., c. 3.)

Sacerdotalis animi pulchritudinera undique splcndescere oporlel, ut oblectare pariter et illustrare possil eorum animos, qui suos in eum oculos convertunl. (S. Chrysost., Iib. m De sacerdoi., c. 14.)

Tanla débet esse pudiciliie Christianae pleniludo, ut emanet ab animo ad habiium, et eructet a conscientia in superficiem, ut et a foris inspiciat quasi suppellectilem suam. (Tertull., De cultu fcmin. ,l\h. u, c. 13.)

Ecclesiastici omnes qui se divino cultui addixerunt, quemadmodum sublimiori eminent\itae gradu, atque a fidelibus caeteris sunt sejuncti ; sic lumine virtutum conspicui prœlucerc debent, et a communi

insllluto vulgans vitae semoti, praecipuum qnoddam profileri praîstantiuscpie gonus vivcndi, quini alios exeniplo excilet ad sanclilalem. {Synod. Perusiu., ann. 1G39, tit. De cleric. vil. recte instil.,c. 22.)

Cum clerici, maxime in sacris constituli, esse debeant exemplum fidelium in conversatione, vcrbo, charitatc, Ode, sic curent mores, vilam et conversaliones componerc, ut se populo exliibeanl spéculum sine ruga et macula, in quo se spéculantes, normam et exemplum sanclimoniae accipiant. {Synod. Lexoviens., ann. 1550, tit. De vit. et hon. cleric.)

In omnibus moribus vestris nihil fiai quod cujusquani oiTendat aspeclum, sed quod nostram deceat sanclitatem. (S. Auc, in Régula ; item, epist. 109.)

Sicut de inconstantia mentis nascitur inordinata motio corporis , ita quoque dum corpus pcr disciplinam stringitur, animus ad constantiam solidatur : et paulatim inlrinsecus mens ad quietem componitur, cum per disciplinae custodiam mali motus foras fluere non sinuntur. (S. Bonav. , Specul. discipL, part. II, c. 1.)

Ilonesta corporis dispositio, mentis devotionera non mediocriler promovet. {Ibid., part, ii, c. 1.)

Sectio secunua. — Hanc exiqit popuiorum œdifica-

tio (158).

Censuram morum exemplo sure conversationis insinuent. ( Pontif. Rom., in Ordinal, presbyt.)

Ita in suis actibus errata condemnent elerici, ul amorcm innocenii;e conversatione demonstrent, sicut dignitas exigit ordinis. (S. Ber-n., Iib. m De consid., c. ult.)

De correctis exemplaribus correcta scribuntur volumina, de corruptis corrupta. (S. Bo.nav., De sex alis serapfiim, c. 6.)

Quando quae oculorum subeunt aspectum, ea interioris animi speciem injiciunt ; eam idcirco ecclesiastici quicunque in victu et vestitu ineant rationem, quse caiteros a depravala vivendi ac vesticndi consueludine possint revocare. {Synod. Bonou., Ann. 1G34, part, in. De vila et lionesl. cleric, c. 3.)

Lux gregis flamma est pastoris. Decet enim pastorem, decet dominicum sacerdotem moribus et vita clarescere, quatenus in eo tanquam in vitae suae spe culo plebs commissa, et eligere quod sequatur, et videre possit quod corrigat. (S. Grec, Rcg. Iib. vu, indict. 1, epist. 32.)

Nihil est quod alios magis ad pietatcm et Dei cultnin assidue inslruat, quam eorum vita et exemplum qui se divino ministerio dedicarunt. Cum enim a rébus saeculi in altiorem sublati locinn conspiciantur, in eos tanquam in spéculum reliqui oculos conjiciunt, ex iisquc sumuntquod mircnlur. {Conc. Trid., sess. 2, De reformat., c. 1.)

Etiamsi nullum vcrbum emittant, silentio tamen quavis voce clariori discipulos suos erudiunt, non ipsorum aures oblcctantes ; verum animis lumen ao splcndorem afférentes... Qui opeiibus emicant,

(158) Vid. part, scq., lit. Scandalum.

c'iianisi silenlinm colant, spectalorum lanienocuîos erudiimt. Alque illud est quod ex me intelligere qicesivisti : Sacerdotes loquimmi ad cor Jérusalem. {Isa. XL, 2.) Mulli enim sunt qui loqiiendo modesliain exliibeanl, paiici autem qui operibus doceaul,

CAPUT XVIll.

De tolali sni ipshts et omniinn abnegalione.

Fidelis pontifex, qui non liabet foveam ut vulpes; non tanquam volucres nidum, non loculos quoniodo

quibus niniirum, Oeiquoque cultui consecrari ac sa- Judas; non denique (sicut nec Maria) locum in dicerdolii niunerefungi, maxime convenit. (S. Isidor. Pelus., lib. II, episl. i.)

lia lucere debenl opéra eoruni, ut populo sint laiiquani kicerna lucens in caliginoso loco. Ad propulsandas mundi lenebras et dirigendos pedes eorum in \iam pacis. {Synod. Tur., ann. 1557 ;tit. Délits qnœ incnmbunt facicnda rect. et cleric.)

Te qui intcrioris hominis oculis inspexit, instructus est : nam cum facie ipsa i'oveas puritateni, delinquentcs feriato ore casligas. Boni de conversatione tua, quocunque processeris, imilanda invc- Jiiunt, malis fugienda demonstrantur. (Ennod., lib. 9, epist. 33.)

Cum quis spiritualiter vivit, hujus habitus ipse, et incessus, et verba, et aclus, et oinnia prorsus audîenlibus prosunt. (S. Chrysost., Prœfal. in Epist. ad Pliilemon.)

Sectio TERTiA. — Ilatic cxposcit Dei gloria et Ecelesiœ

dccus.

Decet actuuin noslrorum teslem esse publicam aesiimationem et atlestationem, ne derogetur nuineri : ut qui videt minislrum altaris congruis ornatum virtutibus, auctorem praedicet, et Dominum veneretur, qui talcs servulos liabeat : laus enim Doniini, ubi munda possessio, et innocens familiae disciplina. (S. Amdr., lib. I Offic, cap. ull.)

Non solum corrigetis erbem recle sancteque vivendo, verum eliam glorilicari Deum ex veslra conversatione facietis. (S. Chrïsost., hom. 15 in Mutlli.)

llominibus placeat, ut in illo honorificetur Deus. (S. AuG., De ser. Domini in monte, lib. i, cap. 7.)

Clerici vila (^liristi débet ornari Fùcclesia. (S. liiKRON. apud S. Bonav. lib. i Pharctr. cap. 22.)

Sit odor \\lsi veslrae deleclamentum Ecclesiye Cbrisli. {Ponlif. Rom. in Ordin. presbyt.)

In sortem Domini ad Ecclesi* decus et ornamontum vocati ; et ex eo clerici nomen consecuti. (Six- Tus V, in buUa data v Idus Januar. 1589.)

Sic decel omnino clcricos in sortem Domini vocatos, vitani moresque suos componere, etc. ut eorum actiones cunclis alTerant veneralioneni. (Conc. Trid., sess. 22, cap. 1, De reform.)

Tanta ipsis clericis inodestia inest, ut et ipso incessu et aspectu, et ex ipsa voce, iis qui ipsos intuonlur, sluporem et magnam quamdam sui adinirationcm injiccre qucant. (S. Isidor., m, epist, 21G.) (lo9)

versorio ! Imilalur profeclo illum qui non habebat, ubi reclinaret caput; factus impraîsenliarum tanquam vas perditum, quandoque futurum vas in bonorem, et non in contumeliam. Denique perdit aniinam suam in hoc mundo, ul in vitam seternam custodiat eam. — Nec enim pure valet Dei vel promixi qu;vrere lucra , qui propria non conlenipserit. (S. Dern., epist. 42, Ad Henric. Senon.)

Videte, fratres, humilitatem Dei, et effundite coram illo corda veslra, et humiliamini, ut et vos exaltemini ab eo. Nihil ergo de vobis retineatis vobis, ut tolos recipiat, qui se vobis exbibel lotum. (S. Francisc, Epist. ad sacerdotes sui ordinis.)

Sane nisi abnegaverit semeiipsum, sequi Chnstura omnino non potest. (S. Bern., Declam., c. 14.)

Ecce nos reliquimus omnia. Non reliquit omnia qui retinuit vel seipsum ; imovero nihil prodest sine se ipso csetera reliquisse. (S. Petr, Dam., Serm. in festo sancti dicti.)

Qui relinquere universa disponis, te quoque inter relinquenda numerare mémento. Imo maxime et principaliter abnega temeiipsum. — Exsultavit ut gigas ad currendam viam, nec currentem sequi potes oneraïus : sed nec inutilis commulatio pro eo qui super omnia est, omnia reliquisse. Nam et siimil cum eo donantur omnia. — Erit unus ipse (Jésus) oinnia in omnibus, qui pro ipso omnia reliquerunt.... Non tanlum possessiones, sed eliam cupidilates, et eas maxime. — Facilius pervenies spretis omnibus quam adeplis. (S. Bern., Declam., c. 1.)

Inlegrum le da illi, quia ille ut te salvaret, integrum se Iradidit. Id., De modo bene vivendi, serm. 8.)

Nudus alhlcla fortius dimicat. Nalalor exuitur ut flumen iranseat. Viator exoneratur a sarcinis, ut expedilius curral. (Petr. Blés., episl. 44, Ad Arnulpli. Lexoviens. episc.)

Pallium cum Joseph, cum Matlheo lelonium, syndonem cum Joanne, cupidilalis hydriam cum Samaritana relinquere et abjurare decrevi. (lo., epist. 14.)

Ad perfeclum non sullicit, nisi ul abnegalis omnibus suis, etiam semeiipsum quisquc abneget, etc. llnde et Dominus (Mattli. xvi, 24) : Qui vult, inquit, post me vcuire, abncqet semetipsum. (S. IsiDOR. Ilispal., lib. III De snmmo bono, cap. 18.)

Ncmo in cœlesiem thalamum coronaïus ingrediliir, nisi qui primai», et secundam, et tertiam abrennutialionem impleverit : ut scilicet, 1" abronuuliet rébus omnibus, hominibus, et parentibus; 2*

(159) De modcslia, vide plur. part. sctj. nr.

lit. Im- modcstia, ubi fu&ius praxes illius virtnti» referuu-

FORMA .a.ERl.