SENECA

« a te peto ne me loquentem interpelles, ne medio sermone meo pro- « clames ; dabitur tibi loquendi liberum tempus. Ego te, Cinna, qaum « in bostinm castris invenissem , non tantum factum mibi inimicam , « sed natum servavi , patrimonium tibi omne ooncessi ; hodie tam felix « es et tam dives , ut victo victores invideant : sacerdotimn tibi petenti , « praeteritis compluribus quorum parentes mecum militaverant, dedi. « Quum sic de te meruerim , occidere me constituisti ! »

Quum ad banc vocem exclamasset Cinna, procul banc ab se abesse dementiam : « Non praestas , inquit , fidem , Cinna ; convenerat ne in- « terioquereris. Occidere, inquam, me paras. » Adjecit locum , socios , diem , ordinem insidiarum , cui commissum esset ferrum. Et quum defixum videret , nec ex conventione jam , sed ex conscientia tacentem : « Quo , inquit , hoc animo facis ? Ut ipse sis princeps ? Maie, mehercule, n cumrepublica agitur, si tibi ad imperandum nihil prster me obstat. « Domum tuam tueri non potes ; nuper libertini hominis gratia in pri* « vato judicio superatus es. Adeo nihil £acilius putas quam contra « Caesarem advocare. Cedo , si spes tuas solus impedio. Paulusne te et « Fabius Maximus et Cossi et Servilii ferent, tantumque agmen nobi- « lium , non inania nomina prsferentium , sed eorum qui imaginibus « suis decori sunt ?» Ne totam ejus orationem repetendo magnam partem voluminis occupem, diutius enim quam duabus horis locutum esse constat, quum banc pœnam qua sola erat contentus fiiturus, extendéret. « Vitam tibi , inquit , Cinna, iterum do , prius hosti , nunc « insidiatori ac parricidx. Ex hodiemo die inter nos amicitia incipiat. « Contendamus , utrum ego meliore fide vitam tibi dederim , an ta « debeas. » Post haec detulit ultro consulatum , questus quod non auderet petere , amicissimum , fidelissimumque habuit , hsres solus fiiit illi, nu^lis amplius insidiis ab ullo petitus est.

B/ivalo5 pinxil

mÂ.

:ei,;io t.-! iiKiiu qii il n'.r. (-1 quoje latine.

l'Iic pat- hiriio. a l\iris

GINNA