EFFUSIS TOTIUS GALLI^ LACRYMIS
MŒRENS BENEMERENTI,
EI£ nETPON PÛNZAPAOM EOIKHAION.
09pa (lÂv év CtMitriv St)V Ilérpoc ô Pc&voapSoc, Téçpa 6'*0 TEPIIAJHAPOS £û£ Sti xaùxàç Sviv.
Nuv S* éTcel d Pd^ap^oc, de âvSpaç iTepirev àoifiaTç,
KàrOocve, Tépirocvfipoc xaOrèc ô ffûç SOove.
Kal |iâvoc 0^ TépTTavfipoc, 6 IlCvSapoc ëxOocvsv «Or^,
Tijç Y^P ntv8apix$jc ^px^ftoc ^e Xupy)c.
"ExOovev AtoxuXo;, ZofoxXi); Te, xal otO'ràc 'OtMQpoç
Ketvo; àeiSâvroiv |AOuvoc àoiSâratoc ToTSe |ièv *EXkf^Ba<ji, xal &>Xoi iroXXol 6Xovto,
Ka^Tèç lp(i>Toypà9tt>v âXXo; ô KaXX((&axoç.
P(É>(iaCa>v é* 6 Màpcov :^p(0(i>v Sp^a yepaCpjav
lÛXeTO, xa) AuxlriQ <^Xdxxoç dvaÇ x^^^* AXXà t( iMtxpà >éY(iyv ^oXO >ir>e(ov«c IÇap&Oti^mD»
Ot ai)v PcovaàpScp dVT)oxo{jiv(|> lOoevov ; Si^Oave P«»voi£pd<{> irpéTrov ItoXixflç |iiXi [&o6«fK>
Kal t6 (léXi y\é>car^ EeXtCSoc 6^rov Irp^.
Yetj$o(iai, 0^ SOocvev tij; àpxalxi); Te véy)c Te
nâcv t6 |i^t YX(d<Tov)c, àXXà xal ê^rlv Iri.
Tâ>v yàp Pcovoràpèou icpîv 6^01 yéuaflcvro tieXi90<3v,
*Ûv à7r6 T«5v aC(i6Xo>v E^jkev ^ù t^iXi, noX^ol noXXà t&éXif) (tiXtTOÇ yXuxepiliiTepa xadfol
Hfiov P(i>v(Tàp6(|> t«vt' èiriTU(&é(8i«.
Où (i6vov &c !^ave6vTi ta |AVY))ii6<rwov icbXCT(|«AV,
DE P. DK Ronsard. 257
jàXX* 6ti P(6vffap8oi TcXeCovec el(riv Sti.
Nvy 5» 5avà>v oii (îdbiap, |AOua' 9v ^ocysévra {laxaipei Tàawx^f elalv 6aot KeXrCfii {AoufforcéXoi.
IcoowTi; AOpâToc IIoiyit^c BoatXtxâ;.
IN TUMULUM P. RONSARDI Poetaram Gallicoram Principîs.
Ronsardi jacet hic corpus, sed fama par auras Pervolat à nullo depcritura situ.
Annis qui à teneris Francisa Régis in aula
Primi nutritus, dum puer esset adhuc :
Germanos, Scotos adiit ducerUc Bàifi
Lazare te jwmis, surdus et inde redit.
Sed Deus, ut surdis darct in bona carmina promptos
Auditus surdo plectra canora dédit, Gratis et Latiis patrio sermone Poëtis,
Dum certat, palmam reddidit ambiguam.
Hispanis, Italisque sua abstulit artis honorem.
Ad Francos modulons cantica docta modos.
Franciadem si non perfecit, tam bene cœpit,
yEneidi ut certet, certet et lUadi.
Plura sed his quid opus tumuli super aggere ponif
Sat sui ia auctorem sunt monumenta iSri :
Vos, quibus ad tumulum mora non est parva molesta,
Dicite: Ronsardo sit sincfau qoUs.
JOHANNES AURATUS Poeta et Interpres Regius.
2}g Le Tombeau
EniTA^ION EI£ n. PQNZAPAON.
Aa(|i^e^ ^épioC re %ai alOéptoC note idatov,
£|&epèa>éov te Pp^x^> ^^^ ^^^^ ^^ lOovev.
Nûv èè aofol X6yio( t' àvépeç d^pT)voO<rtv &oi8(3v
HYe(t6va, cmjYEp^ x>lpl xaTOfOiiisvov.
KeXTCèe^ at N^fiçai Xàpirèc te xal éwéa Mouoai
ToÛTOV &5t3povTai tôW {i.T)Tà {i.ou(t<»c6Xa«v, AXxi|iov, :^p(oeo-(Ti TeTifiivov, àyXa^fTiiAOv, ^
IléTpov P(6v<rap6ov, S-ocOtJia xaXàv fOa&ùÇf Aleràv ^XtoSepxéa, xaî noXurixéa xi^vov,
4>oC6ou xal Mouaûv &Çia |i£>4|/à(A€vov.
T(|> (J^Xa $à)xe 6eôc ae(&vàv xal iroixiXov a08âv,
Aûxev àptffréueiv, xal yépaç i(j^Xài>/ éXeiv. KeXTCSa yàp (louffocv xal &7i6 Tcpcoroio IH|ié6Xou
HXtêàToi; ô Xa6à>v ^yoex^y eIc ôpé^ouç.
O^x Tooc Y^YOvev, irpoçepéarepoc oOSéiroT* Corat,
M6p<ri(iov éXXeCfrev, (&T)xéTi 8* éxirepàetv. OùSà yàp eOepY^ic 4>aii^x(i)v V7]vc ptY)Tà 6?ov
Tàv AaepTtàèT)v tX9J ^évov éxfopéeiv.
n6Tvia (i^TC 90<Tt; toT6v voxs TéÇerat âv$pa *
AeT yàp tn^- àxpOTàTOïc :^<7Ux^t)v ày^iAev.
N. rvX<ovio;.
EPITAPHIUM PETRI RONSARDI,
EJUS CŒNOTAPHIO APPOSITUM,
QUO DIB IN BŒCODIANO ZIDEM BST PARENTATUM.
Urna brcvis, vates heu quoi, divinaque claudis Nomina, pyramidum marmorc digna tegif In te Maonida requiescunt busta, Maronis Maonida bustis addita busta jacent.
DE P. DE Ronsard. 239
Tu capis ingentem quo non ingentior alter
Pindaron, Ascrai relliqmasque senis.
Ossa Vcnusini vatis^ vatisûue Fcligni
Crédita sunt fida, nobilis urna, tua, Qualt 6 depositum! quali strvanda métallo
Ossa Poetarum tu brevis urna capis!
Ista in Ronsardo quia turba revixerat omnis,
Omnis in hoc uno contumulata jacet,
Georgius Crittonius.
EPITAPHIUM RONSARDI.
Quisauis adts Divique subis sacraria Cosmi, ^Fer myrtum et lauros et quoque sparge rosas. Musarum et Phœbi, Charitum Paphiaque sacerdos
Hac tegitur parva contumulatus humo, Urna tegit Latia doctum Graiaque Camœna,
Qui nostra Aonias duxit in arva Deas, Edocuitque modos nunierosa in verba cadentes,
Pindaricumque dédit voce proferre melos, Pralia qui cecinit Martis, qui lusit amores, Magnanimumque tulit fortia facta ducum.
Quanam hac urna rogasï Ronsardi est urna Poeta, Audisti nomen, num satis? hospes abi.
Petrus Luerius C. a.