DE PIERRE DE RQNSARD
NOUS te plaignons, Ronsard, et pleurons ton trespas ; Mais le mort plaint ainsi celuy qui ne l'est pas. Sui escrit après toy pensant te faire vivre, eurt luy-mesme avant toy, et s'enterre en son livre.
Jean Passerat.
Ronsard,^ 16
242 Le Tombeau
Tu vacuum quisquis spectacula tristia bustum Aspicis, 6 properans advena sistc pedcm, Ronsardo mihi nomen erat ; quis catcra nesdt.
Et genuSy et prisca nobilitatis avos?
Sed potior gradibus multis et sanguine longï
Ingenii cultus nobilitasque fuit, Primus ego Graiis Musas deducere adortus
Montibus et Latiis in mea régna ju^is, jEmula Dircais, Lesboïs amula panxi,
Atque Venusina carmina digna lyra, Mox veterum exemple, blandos modulatus amores,
Sive Catulle tuo, sive Tibulle tuo.
Me quoque juvit iter tritum calcare Phileta,
Inque Umbri spatiis currere Callimachi.
Et pastorales interdum inflare cicutas.
Et Siculis numeris luaere cura fuit.
Inde per heroum titulos laudesque deorum
Insolita rapuit me tuba rauca via.
Omnia qua veterum puris Ifontibus hausta
Aut graphicl expressi, vei meliora dedi.
Denique Sigao tandem de littore solvit
Francias, auspiciis Carole maene tuis, Francias haud ulli temere tentanaa nepotum,
Atque adeb Coa Cypridos instar opus, Maonida sat erat, magno sat et ire secundum
Virgilio, meritis cessit uterque minor, Omnia cesserunt, cessit me sospite livor,
Et potui vivus posteritate frtd.
Mors superanda fuit, ne quia non cederet : ecce
Cessit et exequiis mors superata mâs,
J. AUG. ThUANUS iïlMERIUS.
DE P. DE Ronsard. 245