Pete ab eo ut vias tuas dirigat, et omnia consi

lia tua in ipso permaneant (ix, 130).

- VI, 17. Hi namque qui conjugium ita suscipiunt ut Deum a se et a sua mente excludant... babet potestatem da^monium super eos (ii,455, 457).

TAHLES A^ALYTK)LKS 243

[H. Tu ;nil(incuni ;icc<'|>cris ciiiii, iiii;ress?iiscubicuhiiii, l»('r lies (licsconlineiis eslo Jilira, cl nihil aliud nisi oraliouibus vacabis ciiin ca (ii, 400).

VIII, U. I!l iiuiu\nomiius tu scisquin non luxuria' causa aciipio soroicMii nieani conjugcm, sc^d sola poslejilalisdilccliono, inqua benedicatur noinen tuum in sa^cula sfc-culorum (n, 455).

Ml, 3. lU)nis omnibus pcreiini reploti sumus (ni, 215). 13. El qui;» accoplus eias Dec, necesse fuit ut tentatio probaret te (i, 279; m, 99 ; ix, 73).

Juduh.

Vlli, 23. Onines qui placuerunt Décaper multas tribulationcb Iransierunt fidèles (m, 99 ; ix, 73). I\, 16. Huniilium et mansuetoiuni semper placuit de-

precatio (ix, 136). XV, 10. Tu gloi'ia Jérusalem, tu lo'titia Israël, tu honorifiçentia populi nostri(v, 92 ; vi,399 ; viii,73). 11. Eo quod castilatem amaveris... ideo et manus Domini confortpvit te, et ideo eris benedicta in a^lernum (vi, 400).

XVI, 19. Qui aulcm timent te, magni erunt apud te per omnia (ix, 111).

ESïHER.

VII, 4. Gemens tacerem (xi, 72).

X, 6. Parvus fons, qui crevit in fluvium, et in lucem solemque conversus est (v, 99 ; vi, 170).

XIII, 9. Domine Rex omnipotens, in ditione tua cuncta

sunt posita, et non est qui possittuœ resistere voluntati (m, 471).

XIV, 16. Tu sois necessitatem meam, quod abominer si"

gnum superbia? etgloriœ mese quod est super caput meum in diebus ostentationis meœ (v, 98).

18. (Tu scis).... quod nunquam lœtata sit an cilla tua, ex quo bue translata sum usque in pra»sentem diem, nisi in le Domine Deus Abraham 187 V, 98; VII, 82, 187).

lOK.

I, 21. Dominus dédit, Dominus abstulit.... sit nomeri-

Domlni benedictum (x, 434).

V, 2 . Vere stullum interficit iracundia, et parvulum occidit invidia (ix, 79).

VH, 1. Militia est vita hominis super terram fix, 77). 17. Quid est homo quia magnificas eum, aut quid apponis erga eum cor tuum ? (ii, 136). • IX, 17. Multiplicabit vulnera mea eliam sine causa (ii, 158).