CAPUT XIV
Profertur sancti Augustin! testlmonium.
Africani antistites Caelestium Carthaginedamnaverant. Sedem apostolicam appellaverat haereticus ille, et « ad nostram, aiebat Zozimus ad Africa- « nos s qui se assereret innocentem non refugiens « judicium ex appellatione pristina , venerit sedem , « accusatores suos ultro deposcens. » Appellationem a Cœlestio factam , et admissam a Zozimo, œgre tulisse visi sunt Africani antistites , in quorum numéro fuit Augustinus : scilicet verebantur ne Zozimus a fraudulento haeretico deciperetur. Quapropter ita dicd)at Zozimus * : « MissaeperMaroelli- « num subdiaoonum vestrum epistolae omne volu- « men vol vimus : quo aliquando perlecto , ita totum « litterarum oomprehendistis textum, quasi nos. « Caelestio commodaverimus in omnibus fidem, « verbisque ejus non discussis, ad omnem, ut ita « dicam , syllabam praebuerimus assensum. Nun- « quam temere quae suntdici tractandasinuntur ; nec « sine magna deliberatione statuendum est, quod
* EpisL X ad Conc. Carth. Labb. t. u, p. 1572.
ZSB
DE SUMMI PONTIFIGIS
« summo debel disceptari judicio. » Itaque , in ea qiuestione dirimenda , nulla suberat Iq Africanis adulationis erga sedem apostolicam suspicîo, cum in instanti acerrima hac controversia, Zozimus ad Africanos diceret' : « Noo latet vos, sed nostis, « fratres cliarissimi , et quemadmodum sacerdotes « scire del)etis ; tamen cum tantum nobis esset auc* « toritatis, ut nullus de nostra possit retractare « seoteotia, etc. «
Neqae vero critici contendant 2^zimuiii plus justo in lioc sibi tribuisse. Hoc enim pariter Innocentius jam dixerat. « Ad nostram , ait * , referen- « dum approbastis esse judictum, scientes quid « apostolicae sedi , cum omnes hoc loco positi ip- « 8um sequi desiderepius apostolum , debeatur, a « quo ipse episcopatus et tota auctoritas hujus no-
• minis emersit. »
Nihilo tamen minus Augustinus, qui duplicis
Africani concilii pars magna fuerat, et qui profli-
gand» Pelagianorum haeresi operam acerrime da-
bat , ita locutus est ^ : « Jam enim de hac causa duo
« concilia roissa sunt ad sedem apostolicam , inde
« etlam rescripta venerunt. Causa finita est. » Igitur
causa nundum finita erat per geminum illud Afii-
canae ecclesiœconcilium; siquidem quid de appelia-
tione Cœlestii sentiendumsit, ex oretum Innocen-
tii , tum Zozimi audivimus. Hoc sedi aposMicœ
deberi déclarât Innocentius. Zozimus vero hoc ip-
sum inculcat : Non latet vos, sed nostis, fratres
charissimi, et quemadmodum sacerdotes scire
debetis, etc. Verum simul atque re^cHpto sedis apos-
toiics venerwUf hoc ipsum quod numerosa haec
duo doctissimorum episcoporum concilia mfeo-
tum ad hanc sedem transmiserant, absoiutum et
oonfirmatum intelligitur. Tum causa finita est.
ZVeque Augustinus existimavit audiendos esse, sed
plectendos Pelagianos, si rescriptis non obsequen-
tes, plenarium Ecclesiœ cathoiicae concilium apel-
larent. Tantum. est huic sedi auctoritatis, utnuUus
de ^ possit retractare sententia. Ideo prsecise
«ausam Pelagianorum finitam esse asseverabat in-
^ignis ille Ecclesiae doctor. Unde patet Augustino
visum fuisse, sedem apostolicam causas fideî cum
suprema auctoritate finire, atque adeo non posse
definire aliquidhœreticum a tota Ecclesia credenr
dum.
Eamdem vero sententiam mirifice inculcat summus ille doctor, dum Bonatistas ita incrëpat4 :
« XpUL x,ad Cent. Carth. Labb. I. ir, p. 1572. EpUU Carth. Cane. Pair, interAitg, £p,CLXXX. al. cxi n« m. II. Labb. Conc. t p. 1284. /"^"».«.cxi
* Serm. cxxxi, al. ii de verb. Apott, cap. x, n» 10: t ▼
4 P»alm. eoHtr.part. DonaL t. ix, p. 7.
« Scitis catholica quid sit, et quid Bit pnedsom a « vite.... Sed quid iili prodest forma, si non vivit « de radice? Dolor est cum vos vidémus prsdsos « ita jacere. Numerate sacerdotes vel ab ipsa Pétri « sede, et in ordine illo Patrum quis eui suocessit « videte : ipsa est petra , quam non vincunt superb» « inferorum portas. * Porro vivere de radice est huic Ecclesiae matrici et radici, in amplectenda ipsissima fide, quara définit intimo mentis assensa adhaerere : unde non vivit de radice, quisquis défini tiooes hujus sedis tanquam haereticas répudiât, prxcisum est a vite, quidquid unquam ab ea radice dissentit. Ideo novatores praecisi jacent quod ipsam aliquid haereticum defînivisse contendant. Haec autem radix , de qua omnes ramos vivere est necesse, est q)sa Pétri sedes; quae est immotum unitatis centrum, unde in ramos fluit vitalis purae traditionis humor et succus. I^e vero dixeris hanc radicem , pèr aliquod temporis intervallum marcescere, are»cere , vitiato germine amaros fructus gignere posse ; sed mox esse felicius repullulaturam. Nullum unquam nisi salubre fidei germen emissura est. Compendium investigandae fidei est videre Patrum in ea sede successionem. Id quod semper tenuerint, semper tenendum est. Neque inferorum portx eam, vel leviusculo temporis spatio, vincent, ut errore admisso dejiciatur. Ipsa pollicitatio, qua Christus proniîsit universalem Ecclesiam aportis inferi, scilicet errons insidiis, nunguam vinci posse teste Augustino, nos certos facit hanc sedem singulari Pétri contra errorem privilegio gaudere.
