IV.)

[29] «Mendacium vero illud et fabula hæretica, in qua refertur Constantinus Sylvestro imperialia simoniace concessisse in Urbe, ita detecta est, ut etiam mercenarii et mulierculæ quoslibet etiam doctissimos concludant, et dictus Apostolicus cum suis Cardinalibus in civitate præ pudore apparere non audeant.» Martène et Durand, Amplissima Collectio veterum scriptorum, 1724; Epist. 384.

[30] Ahi, Costantin, di quanto mal fu matre Non la tua conversion, ma quella dote Che da te prese il primo ricco Patre!

Inferno, XIX, 115 et suiv.

[31] Defensorium pacis, paru en 1324. Réimprimé dans Goldast.

[32] «Regi Neapolitano, apud quem exulabat, gratificaturus.» Contra Laurent. Vallam, p. 80.

[33] Laurentii Vallæ opera, p. 352.

[34] Les Gladiateurs de la République des lettres (t. Ier, p. 201).

[35] «Habeo in manibus Donationem Constantini a Laurentio Valleno confutatam, per Huttenum editam. Deus bone, quantæ seu tenebræ, seu nequitiæ Romanorum! et quod in judicio Dei mireris, per tot sæcula non modo durasse, sed etiam prævaluisse, ac inter Decretales relata esse tam impura, tam crassa, tam impudentia mendacia, inque fidei articulorum vicem suscepisse.» Cette lettre porte la date de 1520.