‹ Les Œuvres de François RabelaisChapitre 339 sur 409 · Lettres · 35

Lettres · 35

r. d. io. cardinalis bellaii.

Mercuri interpres ſuperum, venuſto
Ore qui mandata refers viciſſim,
Gratus hos circum volitans, & illos,
Præpete curſu,
Adueni ſanctis patribus, ſenique,
Præſidet qui concilio deorum,
Quem fui ſpectat ſoboles Quiritum
Numinis inſtar.
Dic iubar, quod Sequanidas ad vndas
Edidit Gallis Italiſque mixtim
Diua, quam prirnum Tyberi tenellam
Credidit Arnus,
Tritonum poſt hanc comitante turba
Phocidum celſas ſubijſſe turres,
Nec procelloſum timuiſſe vidit
Nereis æquor.
O diem Hetruſcis populis colendum,
Et ſimul Francis iuueni puellam
Qui dedit, forma, Genio, decore,
Ore coruſcam !
Fauſte tunc in quos Hymenæe, quos tu
In iocos Cypri es reſoluta ! vel quas
Iuno ſuccendit veniente primum
Virgine tædas !
Vt tibi noctes Catharina lætas,
Vt dies Errice tibi ſerenos,
Demum vt ambobus, ſobolique fauſta eſt
Cuncta precata !
Vt deam primo dea magna partu
Iuuit ! vt nec defuerit ſubinde,
Quartus vt matri quoque nunc per illam
Rideat infans.
Quartus is, quem non ſuperi dedere
Galliæ tantum : ſibi namque partem
Vendicat, feſtiſque vocat iuuentus
Noſtra choreis.
Læta ſi Franciſcum etenim iuuentus
Hunc petat, cui res pater ipſe ſeruat
Gallicas, & cui imperium ſpopondit
Iuppiter orbis :
Prouocet diuos homineſque : tentet
Penſa fatorum : fuerit Latinis

Et ſatis Tuſcis apibus ſecundos
Carpere flores.
Nam ſibi primos adimi nec ipſæ
Gratiæ Errici comites perennes,
Nec ſinat raucis habitans Bleauſi
Nympha ſub antris.
Nec magis vos ô Latio petitæ
Celticis, ſed iam Laribus ſuetæ, &
Vocibus Muſæ, ac patrijs canentes
Nunc quoque plectris.
Et puellarum decus illud, vna
Margaris tantum inferior Minerua,
Ac Nauarrææ ſpecimen parentis
Iana reclamet.
Ne quidem Nympha id probet illa, ab imis
Quæ Padi ripis iuuenem ſecuta eſt,
Si Parim forma, tamen & pudicum
Hectora dextra.
Nec tuos hæc quæ patefecit ignes
Ignibus præclare alijs Horati,
Cuncta dum clamant tibi iure partam
Eſſe theatra.
Tu licet noſtro à Genio tributam ob
Gratiam nil non Catharina nobis
Debeas, noſtro at Genio tuoque heic
Ipſa repugnes,
Spe parum nixis igitur ſuprema
Sorte contetis media, faueto,
Et recens per te in Latios feratur
Floſculus hortos.
At nihil matrem moueat, quòd ipſis
Vix adhuc ex vberibus ſit infans
Pendulus, nullæ heic aderant daturæ
Vbera matres ?

Nec tamen lac Romulidum parenti
Defuit : neue heic quiriteris, eſſe
Luſtricas nondum puero rogatum
Nomen ad vndas.
Nominis ſi te metus iſte tangit,
Siſtere infantem huc modò ne grauere,
Dijque, diuæque, hunc facient, & omnis
Roma Quirinum.

Τέλος.