III. - IV.
Mas uns gens cors, francs e grazitz, C'anc tan bels no·s vie en espeill, Per cui pes e fremisc e veill, M'es e mon cor tant abellitz 20 Que d'alre servir no m'embrec Mas ma domna franqu'et humil; Per qu'eu ses tot enjan m'apil Ens'amor que·m ten cobes lec. 24
Anc om en ben amar non crec Tan con en midonz, don m'apil En leis servir, c'ab un pauc fil M'a pres e cug qu'e[n] pauc m'eisec; 28 Mas ges non tem parliers ni critz, Tant esper son liai conseill; E si·l platz qu'ella m'aconseill, Gen serai de fin joi garnitz. 32