EPISTOLA AD PAPAM INNOCENTIUM II
. Ilahetis in Francia novum de Magistro theolognm,
qui ah incunte ætate suâ, in dialecticâ lusit : mine n. Scripturis sacris insanit. Qui, dùrn omnium quæ sunt in cœlo sursiim, et quæ in terra deorsnm nihil præter se
TKSTIMO.MA MÎTKIUM.
soliiiu lUîvSC'io ([iiid Hc’scirc diffiialiii' , jxmit in cddo os smini .
TKAinXTION.
. Vous avez eu France un théologien de fraîche date,
naguère maître d’école, qui dès sa jeunesse s’est escrimé dans la dialecti(iue, et déraisonne aujourd’hui sur les saintes Ecritures. De toutes les choses qui sont au ciel et sur la terre, je ne sais ce qu’il daigne ignorer, si ce n’est lui-même. Aussi fait-il de sa vois l’écho du ciel .
GAUFRIDUS MONAF.HUS CISTKRCIENSIS,
IN EPISTOLA ADIIENUICCM ALBANENSEH EPISCOPOM.
Audivi etiam qiiùd super damnatioiie l'etri Ahælardi diligentia vestra desideret pleniîis nôsse similiter veritateni, ciijus lihellos piæ memorial dominus limocentiiis Papa IT, in uihe Româ, et in Eeelesiâ lieati Pétri iiieendio celehri concreniavit , apostolicâ auctoritate hærotieiim ilium deuuiiciaiis. Nàni et antè plures annos venerahilis quidam Eardinalis et Legatus Romanæ Ecelesia^ Eono nomine , regularis quondàm eaiionieus Eeelesiæ Saneti Nicolai de Corvasià, Theologiam ejus Suessione eoueilium eelehrans sinuliter eoneremaveral, ipsum Petrum piaesentem arguens et eonvietiim de hæretieâ pravitate eondemnans. Undè vestro si placuerit desiderio, per Lihelhim de vità saneti Bernardi et per ejus epistolas missas ad Euriam satistiel. Inveni tamen in Elarâvalle Eihelhnn enjusdam ahhatis nigrornm monaehormn, quo errores ejusdem IVti'i notantnr, (juem et olim me vidisse reeordor, sed à mnltis amds, ni custodes lihrorum asserunt , stndiosè epuesitus . primns (lua)ernio non potuil inveniii. J’ropter (piod pro-
TEST I MOiN I A V ETEUIM .
l)ositi iiüstri est, in Franciain destiiiare ad monasteriuni, (‘ujus abbas extitit, qui ciimdem Libruin coniposuit, et si recuperare potero, transcribi facere codicem totuiii, et mittere vobis. Credo enim quôd vestræ inquisitioni siiftieere del)eat ut eognoscatis, quæ, quemadniodùui, quaré siut coudemuata.
TEULFUS,
LU!. Il ANNALIUM MOBINIENSIS COENOBII.
letius Abcvlardus inouacluis et abbas , vir C'rat religiosus, excelleutissiiuariim rector scliolanuii, ad quas peuè de totà latiuitate viri litterati couiluobaut.
JOANiN ES COHNUBI ENSES,
IN EULOGU).
Magister Petrus Abadardiis iii Theologiâ suà sic disseril : Quid est dicereDeum tieri bomineni, nisidiviuam substantiam, quæ sj)ii'itualis est, liuuiauaiu, quæ corporea est, sibi nuire iu personaiu uiiam? Et paulù post : Eccè si sana est niagistri Pétri Al)ælardi doctrina, pravæ assertioui patrociuai i non \alel. Si prava est, catliolicæ professioui præjudicare non débet. Quùd verù à magistro Petro Aba?lardo banc opinioueni suaiii uiagister Petrus Lombardus acceperit, eù niagis suspicatus suiu, quia libruiu illuiu frequeuter præ mauibus babebat ; et forte nuiiùs diligenter siugida perserutaus, ut (pii ex usu magis quàin ex arte dispufaiidi peritiaui haberet.
TESTIMOMA VETEIU 1>1.
ROBERTUS s. MAKIANI ARUI) AUTISSIODORUM MOXACHL’S,
IN- CHRONOLOGIA.
Anno Domiiii mcxl, Senonis, j)ra^seiito rego Ludovico, episcoporumct abbatum religiosorum fit conventus contra Peirum Abàilarduni. Hic ingenio subtilissimiis, mirabilisque philosoplius, qui construxerat cœnobiiim in territorio Trecassino, in prato qnodam nbi legcre solitns fuerat. In quo sanctimoniales plurimas episcopali auctoritate congregavit, qnod Paraclelum noniinavil. Qnibus sanctimonialibns Heloissain quondàin uxorcm suani religiosani feminain, et litteris tiiin hebraïcis qnàni latinis adpriniè ernditam præfecit abbatissam. Quai vcrè ipsins arnica magnam ei post morteni in assidnis precibns fidem conservavit^ corpnsque ejus de loco nbi obierat , Iranstnlit ad prædictnm cœnobinni.