CT AT

Sa s RTE PRE Se ARE PER SEE TES PRE ua

Seminarii parochiam in tot distinctas parochias dividere, quod duxerit necessarias, relictà tamen congruà territorii ac populi parte antiquæ parochiæ eique assertà novarum intuitu, quæ intra hodiernam ejus ambitum tractu temporis erigentur, dignitate Ecclesiæ Matricis.

IV. In novis parochis erigendis rationem præcipuam habebit Episcopus illarum ecclesiarum quas veluti subsidiarias seu adnexas hodiernæ parochiæ Seminarium Sancti Sulpicil hactenus possedit.

V. Novas parochias, quas intra hordiernæ ambitum erigi successivè contigerit, Episcopus offeretseminario, utsi velit ac possit, onus in se perpetud suscipiat 1llas regendi per aliquem e suis presbyteris, ut suprà præsentandum a Superiore et ab Episcopo canonicè instituendum. Parochiæ quas Seminarium assumere recusabit, disposition Episcopi erunt obnoxiæ, salvo tamen etiam quæ 1d ejusmodi parochias aliquo subjectionis signo ergo Ecclesiam matricem.

VI. Quie Congregatione Sancti Sulpicii in parochos vel parochorum vicarios fuerint assumpti erunt ad nutum amovibiles, et juxtà Constitutionem Firmandis latam aS, M. Benedicto XIV, die 6 novembris, anno 1744, tam

ab Episcopo quam a Superiore, æquo jure, non

requisito alterius consensu ab animarum curà removeri poterunt, nec unus alteri causas judicii sui aperire, multoque minüs probare et verificare debebit.

VII. Quæ de parochorum institutione et remotione dicta sunt locum sibi quoque vindicabunt in electione et remotione presbyteri Sulpiciani prœpositi Sylvicolarum Missioni quam Lacum duorum Montium appellant.

VIII. Parochi, eorum vicarii, ac omnes generatim Sulpicianæ Congregationis alumni, in lis queæ respiciunt animarum Curam, sacramentarum administretionem, verbi Dei prædicationem, ac bonastrictè parochialia Episcopi juridictioni suberunt, juxtà præcitatam Constitutionem Firmandis; in lis vero quæ referuntur ad Instituti sui disciplinam et regimen auctoritati sui Superioris.

Quæstionibus hoc pacto inter partes compositis cum Em. Cardinales qui fuerant pacis sequestres definitivum totius rei gestæ judicium adS. Congregationem deferri voluerint, hæc in alio generali cœtu habito die 4 decembris 1865, omnibus accuratè perpensis præsentem Concordiam juxta VITE superiores articulos expressam approbavit, eamque, si Sanctissimo placuerit, statim executioni mandari jussit, dilata

tamen solemni ejus confirmatione per Breve Apostolicum donec de felici executionis exitu plena constiterit, Hanc autem S. Congregationis sententiam Sanctissimo Domino Nostro Pio Div. Provid. Papæ Pio IX, relatam in audientà habità per R. P. D. Hannibalem Capalti, Secretarium, die 10 prædictorum mensis et anni, Sanctitas Sua benignè in omnibus approbavit, atque adservari mandavit.

Dat. Romæ ex æd. dicte S. Congregationis de Propagandä Fide, die 22 decembris 1868.

L'+ S Signatus: AI. C. Barnabo, Pref.

Subsignatus : H. Capalti, Secretarius.

Pro apographo : J. 0. Paré, ban. Secretarius.

ANALYSE DEs RÉPONSES FAITES PAR ces Dépurés ne S. GR. Mar. L'Évèque DE MonrréaL, EN 1867 er 1868, aux Mémorres DE MM. LES MARGUILLIERS DE NoTRE-DAME DE Mowraiaz, nePRÉsENTÉS par J.-U. Beauny, Écuven, De LA CoNGrRé@aTION DE Sainr-ParRice, REPRÉSENTÉE PAS LES HONORABLES HRYAN ET M. Gge, er DU SÉMINAIRE DE SAINT-SULPICE DE MONTRÉAL, REPRÉSENTÉ PAR MM. Bayze Er Larue, S. S. S: FAISANT UN APPEL CONTRE LE DÉMEMBREMENT DE LA PARoIsse DE NoTRe- DAME, DEVANT LA S. CONGRÉGATION DE LA Pro-

PAGANDE.