CHAPITRE XXtV yi
videlicet sui sponsione non dubitatis, qui eum pro merito virtutum ac laborum suorum nequaquam posse firmaverat ulli jam discrimini subjacére, Cujus rei fidem ut experimento suce sospitatis evidentissime comprobaret, supradicto se puteo nocte intempesta illusus injecit : magnum scilicet virtutis suce meritum probaturus quum inde exisset illœsus. De quo quum pêne jam exsanguis ingenti ftatrum labore fuisset extractus, vitam die tertia finiturus, quoà his détenus est, ita in deceptionis suce permansit obstinatione, ut et nec expérimenta quidem mortis suce potuerit persuaderi quod fuisset dcemonum calliditate deulsus. Quamobrem pro meritis laborum tantorum, et annorum numerositate qua in eremo perduravit, hoc miseratione et humanitate summa ab iis qui ejus compatiebantur exitio, vix a presbytero et abbate Paphnutio potuit obtineri, ut non, inter ^lodavaTouç reputatus, etiam memoria et obîatione pausantium judicaretur indignus,
J'ay bien voulu extraire du mesme livre cest autre passage, où il parle aussi d'un Abbé qui eut pareillement une illusion du diable : il est vray qu'elle ne fut si dangereuse.