N* VII
Magnifico amplissimoque viro Ber^amino Avberio Mauriero^ chrisHor nissimi Galli(vrum et Naivarrœ régi a consiliis^ et ad prœpotentes confcBderaJtarum Belgii promnciarum ordines kgato,
Nuper cum ad Tacîti Annales aiiquid dicendum nobis esset , effecisti , ut quœ nemini placilura erant, ea aiiquid traherent splendoris a ioco , in quo nihil tam conspiciendum erat, quam quod tu adesses. Hoc quia optime successit nobis , et quia spero ea quœ libenter omnœ tua causa audierunt, libenter etiam lectures tua causa , dedi typographe ut voluisti, sine ulla mora , et sine alia ambitione, qiiam quod tuo nomine abusus sum, ut sic commendarem denuo'quod scripsi. Magna quidem vestra est dignitas , quse a Miyestate multum trahit , quam vos eis , ad quos missi estis , exhibeiis : mihi tamen ille maximus videtur, qui mensuram suam totus in se habêt , et fortunam quantamcumque animo et meritis excedit. Quod si cuiquam hodie in Gallia , tibi sane est propositum. Literas et sapientiae studia ita coluisli olim , ut quicumque a summo viridoque ingénie progressus exspectari possint, eos feceris. Nemo literatus vivit hodie in règne vestro, quo non usuasisfamiliariter, nulla pars est eruditioniSy nullus auter in quo peregrinus sis, nullus genius amœnitatis quem non penitus possideas. Ut qui recte te neverunt, tria mai^ime diversa in te admiretitur : quod in dignitate publica , privati hoo^inis humanitatem , in molestis occupatienibus , ociosi eruditienem, in aula summum sapientiae amorem, conjunxeris. Qusb non semel apud omnes praedicavimus. Nunc, cum paulum ocii cenceditur, ne hoc tibi pereat , reminisceris quae olim didicisti , et ad illa studia
reverteris quae Iranquiliilatom (lare possunt animo : quam conferre dignitas et reliqua quaî sola sperant liortiines, non possunl. Hoc est, cum fortuna antecellas caeteros, mente et insliluto eam quoque praBteris. Eorum plane exemploqui hue hactenus a Rege vestro missi sunt : quorum nemo fuit, qui non ad supremam eruditionem pervenisset. Nam ut Regnum vestrum hac aetale palmam ejus omnibus eripuit, et ante omneseani coluil et propagavit, ita omnium postreroo relinel, ac ne bellis quidem civiiibus ut eam eripiant, concedit. Accipe igitur, vir Maxime, a cliente tuo, quod jam tuum est : accipe quod voluisti : lege, si sit tanti, quod jam audivisti. Et quandoquidem muneribus, hospitio, officiis, comilate omni et benevolentia , me sic obstrictum tibi tenes , ut in nexu adhuc maneam , patere, ut creditorem tam benignum in te babeam quam patronum hactenus expertus sum.
Vu et lu, A Paris, en Sorbonne , le 27 janvier 1853 , Par le Doyen de la Facullé des lettres de Paris ,
J.ViCT. LE CLERC.
Permis d'imprimer :
. Le 27 Janvier 1853, Le Recteur de V Académie de la Seine,
CAYX.