‹ Autour de Jean XXII.: Hugues Géraud, évêque de Cahors. L'affaire des poisonsChapitre 18 sur 29 · HUGUES GÉRAUD SUSPENDU DE SES FONCTIONS · texte numérisé non relu

HUGUES GÉRAUD SUSPENDU DE SES FONCTIONS

(entre 23 mars et 9 avril 1317) (Arch. Vaticano Cod. Vat. 109. fol. 29' ep. cix).

Suspensio Hugonis condam epîscopi caturcensis. Ad perpetuam rei memoriam. A rectitudinis via plures ducit in devium a patrum terminis in exterminium trahit eflfectos

maliciâ prelatorum qui de sua potentia presumentes dum peccandî sibi libertatem pro libito vendicant a subditorum animîs Dei timorem penitus abigunt qui quod a suis videret pastoribus non timeri timendum non esse supponunt. Vçrus ergo Vicarius Jesu Christi cui cura débet esse de omnibus cum sit datus a Domino super omnes ecclesias speculator, licet in tanta nequeat multitudine populi christiani singulorum vultus agnoscere,debet saltem presidentiuni vitam et famam accendere diligenter etfîdeliter indagare ne cum tandem ad manum venerit numerantis requiratur ab eqgrex perditus, tamquam gregeni ipse perdîderit qui furem vel mercenarium non amovit. Sane pridem ad nostram et fratrum nostrorum audienciam fama publica, que quodam divulgante notorio detulit,et in consistorijs publicis et privatis fîde dignorum plurium insinuatio clamosa perduxit quod Hugo, episcopus Caturcensis, sue salutis immemor, et modestie pontificalis oblitus, nonnulla crimina enormia et plectenda commiserat que non erant dissimulationis transeunde neglectu, sed apostolice correctionis remedium exposcebant. Quod equidem tanto displicibilius nostris accessit affectibus quanto magis in subditorum nostrorum, eorumque precipue qui pontificali sunt prediti dignitate, innocentia delectamur. Verum ne nos in hijs jam que communis fama preconio, nostris et fratrum nostrorum tociens auribus inculcatis,consciencia negligencie vel reprobande taciturnitatisargueret contra ipsum episcopum tam super propositis seu insinuatis quam alijs eciam de quibus apud bonos et graves laborabat infamia publica contra eum, que utique ante credere noluimus quod probare per dileçtum filium tibi et tali eo vocato et presentem inquisitionem sibi fecimus diligentera. Cumque per inquisitionem eandem sic ex ipsorum inquisitorum relatione fideli super hoc et et fratribus nostris facta precepimus légitime sit compertum, inter cetera instrumenta commissi perjurij dampnabiliter irretitus quodque pluries ad immoderatas extorsiones,in salutis sue dispendium manus extendit illicitas,et appellationibus ad sedera emissis, apostolicam in ipsius sedis irreverentiam et contemptum prorsus de fonte recusans appellantes fecit interdum carcerari mancipari custodie ac eos tamdiu detinuit mancipatos denec renunciarent appellationibus interjectis aut se pecuniaria solutione redimerent vel hijs que obtinebant beneficijs resignarent in quibus alios pro libito intrudebat quod eciam alia graviora et plectibiliora commisit que ut sue parcamus verecundie $ubtacemus ad presçns nos tçint;^^ et taliaimpunit^^

relinquere salva consciencia nequeuntes cum impunitas ausum pariât' et ausus excessum,deliberacione splenni super hoc cum eisdem fratribus nostris habita, Episcopum ipsum ne Caturcènsis ecclesia in ejus manibus naufragetur,de fratrum ipsorum consiiîo,ab offlcio et beneficio suspendimusjsibique omnem curamet administrationem ipsiusCatur* censis ecclesie in spiritualîbus et temporalibus interdicimus penitus sîquid contra suspensionem et interdictum hujusmodi per quoscumque quavis auctoritate scienter vel ignoranter contigerit attemptari, decernentes ex nunc irritum et inane.

Sans date (Coulon met': entre i" novembre et i8 mai 13 17. Il ne donne que 7 ou 8 lignes de cette pièce. Je la donne tout entière pour qu^on puisse faire la comparaison entre la bulle du 27 février et la sentence du 18 mai).

Page 1