MATE
18 SAINTS JUMEAUX ET DIEUX CAVALIERS. à #
bia, ἐχεῖ ἡμῖν τὸ ἀθάνατον ἡτοίμασται δεῖπνον, ἄλλος λοιπὸν ἡμᾶ ὠνήσατο βασιλεύς, οὐχέτι δοῦλοί ἐσμεν, ἐλεύθεροι τῷ πνεύματι εἰς χρίσιν, ἔστημεν σήμερον. Πιστεύσατε οὖν. χαὶ ἐλευθερωθήσεσθε τῷ πλήθει τῆς ἀσεξείας, Loi μάτην ζῶντες εἰδώλοις, οἱ τὸν ποιητὴν καὶ
, 7 2 “-- s\ κτίστην ἀρνούμενοι θεόν, où τὸν παραγαγόντα ὑμᾶς x τοῦ μὴ ὄντος
εἰς τὸ εἶναι μὴ ἐπεγνωχότες, οἱ τοὺς μὴ ὄντας θεοὺς ὡς ὄντας ἐπιχαλούμενοι". Τοῦ δὲ Kodpdrou τύψαντος ταῖς δυσὶ χερσὶ τὸ ἑαυτοῦ πρόσωπον, ὁ Μελέσιππος ἀπεχρίνατο᾽ Τύπτε σου τὴν ψυχήν, μᾶλλον δὲ Ὁ τύπτε τὰ σαυτοῦ αἰσθητήρια. Ὁ δὲ Κοδοᾶτο ος εἶπε ᾿ ᾿Εμαυτὸν dure σήμερον, ἐπὰν αὐτόχειρός σου γίνωμαι. Ὁ δὲ Mae εἶπεν' Kai τί βραδύνεις; φέρε τὸ ξίφος. “Ὁ δὲ Kodpäros εἶπεν: Πρῶτον cou τὴν γλῶσσαν ἐχτέμινω ἵνα μὴ λαλῆς. Ὃ δὲ Μελέσιππος εἶπεν᾽ Küv τὸ σωματιχὸν ὄργανον τέμιης χαὶ. τοῦ λαλεῖν με κωλύσῃς, ὁ τὰ πνευματικὰ ἄρθρα ἔνδοθεν ἄρμόσας, ἀλοαλχήτῳ φωνὴ οὗτος μὲν δοξασθήσεται, σὲ δὲ χαταδιχάce. ᾿Ι κάθισαν δὲ οἱ τρεῖς χατὰ σάρκα χύριοι χαὶ τί ποιῆσαι ἠπόρουν. Ὁ δὲ Σπεύσιππος ἀνέκραγε λέγων' Τί βραδύνετε; ἅψατε τὸ πῦρ, ἑτοιμάσατε τὸ ξίφος, ἐλευθερώσατε ἡμᾶς, χορὸς οὐράνιος ἐχδέχεται ἡμᾶς" ἀλλ᾽ οὐδὲ ὁ ἥλιος δύνῃ, πρὶν à [ ἡμᾶς] θυσία καθαρὰ προσενεχθῶμεν τῷ θεῷ: δήσαντες οὖν ἡμᾶς [θυσίχ χαθαρὰ προσενεχθῶμεν τῷ θεῷ] ὅπως [οὖν] βούλεσθε βασανίσατε. “Πμεῖς γὰρ ἑτοίμως αὐτομολοῦμεν" Χριστὸς Ἰησοῦς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ μεταξὺ ἡμῶν ἕστηχεν, οὗ ἀπαστράπτει τὸ πρόσωπον εἶδος cr πτ χαὶ ἀνέχφραστον, ὃν ὑμεῖς οὐχ ὁρᾶτε γέμοντες ἀσεύείας χαὶ μιαρὸν ζόφον περιδεδλημένοι. ᾿Ἰχέλευσε δὲ χαὶ τὴν Νεονίλλαν ἀγεσῦχι: ἡ δὲ δρομαία ἤρχετο, τὸν πρεσδυτικὸν ἀποδυσαμένη ὄκνον, νεότητα δὲ ἀγλαϊζομένη. Menace δὲ χχτεφίλει τοὺς παῖδας ἐπισοῶσα" Ὦ ἄρνες ἄχαχοι, λύκων στόματα ee χαὶ πνευματικοῖς ποσὶ τὴν τῶν εἰδώλων μανίαν πατήσαντες. Kai οἱ μὲν ἀσεοεῖς ἐσχέπτοντο, πῶς τοὺς παῖδας ἀναλώσουσιν. Οἱ δὲ νέοι πρὺς τὴν μάμμην αὑτῶν μετὰ δαχρύων ἔλεγον" (0) γλυχυτάτη μήτηρ, μὴ ἐγκληθῶμεν ὑπὸ Χριστοῦ, ὅτι τὸ βάπτισμα οὐκ εἰλήφαμεν" ἡ δὲ
2. δοῦλοι ἐσμέν. — 4-7. of μάτην... ἐπικαλούμενοι in cod. post verba τὰ σαυτοῦ αἰσθητήρια, inepte. — 9. ἐσθητήρια. Κοδράτος ut semper, — 10. ἐπαν. — 11. πρῶτον σοὺ. — 13. τεμης. — Τ᾿ 1. ἀλαλήτω φωνῇ. οὗτος ο in rasura (primum w?)- — 19. éxdünσὰν χατὰ σαρχα. — IS. ἡμᾶς seclusi. — 19. θυσία — Θεῷ seclusi. — 20. οὖν seclusi. — 23. ἐχέλευσε (sic); debuit ἐχέλευσαν. — 24. δρομαῖα.
Le σι
Judaei crucifixerunt? Respondens autem Speusippus dixit ei : Erras Palmate, Jesum quem tu qualemeunque hominem putas, Christus filius Dei vivi est, qui de caelo descendens hominem induit, ut hominibus subveniret. Qui ideo cruei figi hominem quem assumpserat non prohibuit ut lignum praevaricationis ligno crucis vinceret et vitam quae perierat saeculo redonaret. Et ideo qui vult ad vitam pertingere destruat omnes abominationes et confringat idola vana, surda et caeca et muta et immobilia et caduca, ut possit viventem et audientem omnia habere propitium. Hermogenes autem frater Palmati, stridens dentibus contra eos, dixit : Modo carnes vestras hinc igne cremabo.
10. — Respondens autem Elasippus dixit : Gratias agimus quia, cum non sapias quae Dei sunt, sapienter minatus es; si enim igni carnes nostras dederis, 11li nos sacrificium offeres pro cujus nomine nulla supplicia timemus. Et nos quidem temporalem ignem temporaliter patimur; vos vero aeternum ignem habebitis nisi Christum Dei filium fueritis confessi. Exsurgens autem Quadratus pereussit pugno in facies amborum Speusippi et Elasippi, qui locuti fuerant. Tune Melesippus dixit : Quid est quod meam faciem ab hac gloria recusasti? Aut non tibi videor Christianus quod illos honorasti et me exhonorandum existimans reliquisti? Dixit ei Quadratus : Vindicabo hodie et nostram injuriam et deorum cum manu mea vos trucidavero. Palmatus dixit: Nisi linguas eorum secaverimus, non cessabunt loqui de injuria nostra deorumque nostrorum. Melesippus dixit: Etiamsi corporalem linguam secaveris ut non loquatur, in interioribus tamern nostris inenarrabiliter laudamus Deum nostrum Jesum Christum et gratias ei agimus.
11. — Et cum sederent Palmatus, Hermogenes et Quadratus, et omnis populus exspectaret quam sententiam darent, stupentes inter se cogitabant quid facerent et moras patiebantur in adinventionibus suis. Tum Speusippus exclamawvit dicens : Quid cessatis? Accendite ignem, parate gladios, suspendite, caedite, torquete, et si doletis deorum vestrorum injurias, vos vindicate : illi enim seipsos vindicare non possunt.
12. — Dicit ei Hermogenes : Stulte, moras nostras otiosas putas; non sicut vos vultis ita peribitis. Melesippus dixit : Chorus nos Christianorum exspectat : oceurrere volumus, si non ad sex-
vf]
ὑμνοῦντες ἔλεγον" Δόξα σοι, πάτερ ΠΠαντοχράτορ, δόξα σοι Ἴησοῦ Χριστὲ Θεὲ τῶν ὅλων, εὐχαριστοῦμιέν σοι σὺν τῷ πνεύματι. Kai οὕτος οἱ ἄνο- μ΄ pot τοὺς μακαρίους παῖδα: D δένδρα 4 ἀντὶ προσώπου χρεμάσαντες, χλῶνας ἀκανθῶν φέρεσθαι τοῦ ξέειν τοὺς παῖδας ἐχέλευον. Οἱ δὲ οὕτως ἐξέσθησαν, * ὡς πάντων τῶν ψελῶν χαταρρυέντων μέχρι χαὶ τῶν ὀστέων, τὰ δὲ νεῦρα διεσπάσθησαν. Οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ ἄρνες διασπώμενοι ὑπὸ τῶν γύχων, nu ἔφερον ὡς ἀθληταὶ τοῦ Θεοῦ. “δρῶντες δὲ τὰ πρόσωπα ἀσιωπήτῳ φωνῇ ἐδόξαζον τὸν Θεόν. Kai ἐχέλευσαν οἱ ἀσεθεῖς πυρὰν πάλιν γενέσθαι ἵνα ἐμισληθῶσιν οἱ μακάριοι παῖδες εἰς τὸ πῦρ. Kai πρὶν ἢ βληθῆναι αὐτοὺς ἐπὶ τοῦ πυρὸς ἀξίουν τὴν LALUNY αὐτῶν λέγοντες" Νέμνησο ἡμῶν πρὸς ἸΚύριον, deu épa μήτηρ. Ἢ δὲ εἴπεν᾽ Καὶ πῶς χατ᾽ ἀξίαν ὑμνήσω Χριστὸν ἐγὼ ἡ ἀπ Ων τον Οἱ δὲ εἶπον: Ἐπὰν ἐσθίῃς τὸν ἄρτον σου, Rte ἡμῶν, χαὶ πᾶς δὲ ὁ τοῦτο ποιῶν, χαὶ μέψνηται ἡμῶν Σπευσίππου, ᾿)λασίππου καὶ ΝΙελεσίππου, ἵνα καὶ ἡμεῖς μνησθῶμεν αὐτοῦ pen τοῦ Θεοῦ τοῦ ΠΙἼαντοχράτορος ἐν τοῖς
᾽ = A - -“" - ς- » - - - me οὐρανοῖς, χαὶ τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ υἱοῦ Τησοῦ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ
ns
ζῶντος. Τότε λοιπὸν ἐχέλευον ἐν τῇ πυρᾷ βληθῆναι. Οἱ δὲ τὸ caueiov
ee = © - A Ὁ 4 τοῦ σωτηρίου σταυροῦ ἕχαστος τῷ δαχτύλῳ ἐζωγράφει ἐπὶ τοῦ πυρός,
A 02 - » τὰ \ = \ 4 χαὶ οὕτως τὸ πὺ; ἐχαμαροῦτο χα! ὑψοῦτο LA ὑπεχώρει; χαι οὐχ ἥπτετο
3 ΓΕ \ Or! XX ἘΠ or τὸ Ξ = αὐτῶν τὸ χαθόύλου ᾿ χαὶ οἱ (AATOUOL 7 RALVES, ὡς ἐπὶ χαλῇ χοίτῃ προσχλι-
΄ ς r - = AY θέντες, ὡμίλουν τοις παρεστῶσι λέγο ΝΕῸΣ Μὴ ὑπαχούσητε αὐιχοις > 2 " ΄ 3 LP. € σνθρώποις͵ un μιχροφχγησητε A pa βεῦ onAC ὁσὴτ ε ὑμῶν τὰς ψυχάς; Σ ,
στῆτε ἑδοχῖοι, τὸν Χριστὸν ἐπίγνωτε, Θεὸν ὁμολογήσατε. ce δὲ θυμὸς τὸν Παλμᾶτον χαὶ “Ερμογένην χαὶ ἸΚοδρᾶτον, χαὶ ἐχέλευον
΄ x NN « LE ε τ χηρόν. Οἱ δὲ παῖδες ὡς ἐξ ἑνὸς στόματος εἶπον τοῖς περὶ Παλμᾶτον" Χάριν ἔχομεν © ἀφιερώθημεν Θεῷ. ὅτι ἔτι ζώντων ἡμῶν, Va χάσθητε
ἴ Cat υ τ ι 19
, , UNS χηροὺς χαὶ λαμπάδας ἀνάπτειν. Οἱ δὲ ὑπηρέται οὐ δἰ τὰ ξύλα Al ΕΙΣ 7. \ 1 = ΄ A \ χαὶ τὸ ἔλαιον ὑποθάλλοντες. Καὶ οἱ μακάριοι παῖδες ἐδόησαν πρὸς τὸν Θεὸν λέγοντες Ἰυὐλογοῦμεν, ὑμινοῦμιεν , δοξολογοῦμεν πατέρα, υἱὸν χαὶ ἱ 3 liner ἵ LL)
“ πὶ BE ΄ \ A ἅγιον πνεῦμα; χαὶ ταῦτα εἰπόντες, χαὶ τὰς χεφαλας χλίναντες τὰς
3. εὐχαριστοῦμεν σοι. — . χαταρνυέντων. --- 1. ἐπὰν ἐσθίεις. πασδέ. --- 15. ἐλασπίππου (sic). — 19. ἐζωγράφη. --- 20. ὑψούτω. — 91]. καλῇ χοίτη. — 29. Παλμάτον deinceps
semper. — 96. δάιδας.
τῷ ot
tam velad nonam, si non ad nonam, vel ad undecimam, ut accipiamus et nos sicut illi qui priores laborasse probantur, mercedem martyrii. Dicit ei Quadratus : Miser mortem tuam ante oculos vides, et sine timore loqueris? Melesippus dixit : Nos mortem non videmus, sed videmus vifam nostram, vultu hilari nos respicientem Dominum Jesum Christum quem vos non potestis videre quia oculi vestri pleni sunt caligine idolorum.
15. — Tune jubent adduci aviam eorum Leonillam, et vocantes eam, secrete dicunt ei : Vade ad nepotes tuos, et dic eis ut deponant vanitatem mentis suae, et reaedificent templa et restituant deos, ut possint sicut semper amati sunt, plus amari. Quibus ait Leonilla : Ego vadam et persuadebo illis ut vivant. Cumque Leonilla venisset ad eos, accedens hilari vultu, osculatur eos, et dicit : O agni sine macula positi in medio luporum, estote prudentes sicut serpentes et simplices ut columbae in mansuetudine Christi : nulla vos terreat difficultas, nullae poenae perterreant : occidi enim pro Christo majus est quam regnum assumere. Regnum enim mortale est hoc quod in mundo est, illa autem vita aeterna est.
14. — Tunc suspendi tres pueros in una arbore praeceperunt ligantes manus eorum sursum, peces vero deorsum, tantum trochleis stridentibus eorum membra traxerunt ut ossa apparerent, et nervi quasi in cithara extensi. [li vero sudorem habentes in facie tacitis vocibus Deo gratias referebant. Tunc Quadratus dixit : Ubi est Deus vester? Speusippus dixit : Hic est, et ipse adjuvat nos, ut de poenis vestris non solum non doleamus, sed etiam rideamus. Palmatus dixit : Infelices et miseri, uno animo ad mortis vestrae interitum festinatis. Elasippus dixit : Unus venter nos uno die genuit, una mater tres filios dedit saeculo, una arbor tres martyres tradidit Deo. Quadratus dixit : Non in ista arbore moriemini, sed vos hodie ignis consumit. Melesippus dixit ad eum : Qui unus ignis erit, qui trinitatem nostram trino Deo tradat in sacrificium.
15. — Tunc jubentibus his Palmato, Hermogene et Quadrato ignis copiosus accenditur. Cum autem moras facerent ligna portantes conversi ad aviam suam dixerunt : Memor nostri semper esto in orationibus tuis, et cum cibum acceperis frangis panem, et incipiunt micae cadere de fragmento, collige micas de mensa, et memor esto nomina nostra ut et nos gustemus de micis men-
Ἰουλία δέ τις γυνή, νήπιον χρατοῦσα, ἀποθεμένη αὐτὸ ἐν τῷ » 4 > ΄ τ DCS 7 » ῳ ι a Ἂ ἐδάφει, ἀνακράξασα εἶπεν: Καὶ ἀγὼ χριστιανή εἰμι. Θεῷ καὶ Χριστῷ mt
΄ ᾿ ᾿ NET ‘ - D NC Er 2 ΄ στεύω ἀθανΖτῳ χαὶ αἰωνίῳ βασιλεῖ" τάχιον δὲ " ἐχέλευσαν αὐτὴν σχοινίοις
προσελθὼν ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ἔλεγεν: Ἰουλία, ue ἐλέησον" εἰ δὲ ἐμὲ οὐχ > - \ » ΄ - τ ἢ ἐλεεῖς χἂν τὸ νήπιον οἴχτειρον. Ἢ δὲ ἀποχριθεῖσα εἶπεν Τὸ νήπιον ἐγὼ ΝΑ D AAN δὲ € Θ \ eo. - Ξ 2 ῃ À. SENTE ἐγέννησα, ἐμὲ δὲ ὁ Θεὸς ηὔξησε: χρῖνον οὖν τίνα προτιμιήσωμαι, ὃ ἐγὼ SAN ol ? a 1? , € 2 2 ἐγέννησα À τὸν αὐξήσαντά με χαὶ διχσῴζοντά με ἐν ἡμέρα χρίσεως. II \ -- δὲ \ ur) CES θέ - CL » θεῖ, ρὸς ταῦτα δὲ τὰ ἐπ᾽ αὐτῆς λεχθέντα θᾶττον ἐχέλευσεν ἀπενεχθεῖσαν ϑ, \ -- LA αὐτὴν πλησίον Ὀρόάδων τῆς κώμης τὴν χεφαλὴν ἀποτμιηθῆναι ἅμα ΄ - , “ / ΄δ} Νεονίλλῃ τῇ μάμψη τῶν μακαρίων παίδων.
/ δὲ € S » 2 τὸ (δ ᾿ 4 » À Νέων δὲ ὁ τὰς ἀποχρίσεις τῶν παίδων xlaubdvev, χλείσας τὰς
δέλτους, Οὐρόανῷ συνδούλῳ ἐπιδούς, δραμὼν εἰς τὸ Νεμέσειον, πάντα χατέχλασε τὰ εἴδωλα. Ὃς χαὶ αὐτὸς ἔχραζε λέγων’ Χριστιανός εἰμι, Θεῷ ζῶντι πιστεύω. Καὶ αὐτὸς τῇ αὐτῇ ὥρχ ἐτελειώθη. Μαρτυροῦσι δὲ τῇ πρὸ δεχαὲξ χαλανδῶν φεδρουχρίων. Kat Οὐρδανὸς δὲ πιστεύσας τῷ Θεῷ, οὐχ εἰς μακρὰν χαὶ αὐτὸς ἐτελειώθη ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ τῷ ἡμῶν, ©
ΩΣ K/ \ \ ΄ - A \ \ , \ 2 - ΠῚ ñ δόξα χαι TO χρᾶτος γυν χᾶι ŒEL HAL εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
1-5. Θῶ. ἀθανάτω. aiwviw. — 7. μιαροφαγήσει. τῇ δὲ. — Ἰῦ. χρίνων. — Il. διασῴζοντά με. --- 13. χομης. — 11. νεονίλλη. — 16. νεμέσιον. --- IS. τῇ αὐτῇ ὥρα. — 22: α
sae Regis nostri quia super faciem terrae non sumus loti, ut de mensa ejus gustemus panem. Quibus Leonilla : Saturi estote quia sanguis vester vos lavabit et confessio vestra candidis vos induit vestimentis. Et statim ad mensam Regis vestri inter invitatos accumbitis quia vestem nuptialem in martyrio suscepistis. Ex illo enim die baptizati estis, ex quo idola confregistis et credentes Deo sermonem vitae intus in animo recepistis. Sieut enim si quis baptizetur, et non credat ex toto corde, aqua baptismatis non solum non tollit peccata quae habuit, sed incipit ei addere incredulitatis suae reatum et crimen; ita qui ex toto corde crediderit, si illi defuerit baptismus, non eum excludit à numero fidelium. Corde enim creditur ad justitiam, ore autem fit confessio ad salutem.
16. — Igitur cum eam credentes audirent ligatis pedibus et manibus in medio ignis jactati sunt. Statim sicut de tribus Hebraeis legitur, disrupta sunt vincula eorum, et coeperunt stare in oratione, et Deo gratias agere. Flamma enim in modum areus exaltabatur ad nubes, illi vero immobiles permanebant monentes servos suos et dicentes : Videte ne seducamini ab eis et timeatis homines vanos et ad sacrificium corum penitus non accedatis. Defecerunt autem ligna portantes. Mittere jusserunt taedas oleum pices ceram quae omnia arserunt, famulos autem Domini in nullo penitus contingebat incendium.
17. — At ubi finiti sunt ignes et ligna, coeperunt Sancti insultare judicibus suis, quibus et dixerunt : Dedit nobis Dominus Deus noster potestatem, utrum velimus exire de corpore
Rom. 10. 10
an non, quem nos rogavimus, ut igne deficiente, nos insultare-
nus vestrae perfidiäe qui nobis haec praestare dignatus est. Ecce modo exultantes egredimur, nullam de igne vestro habentes in corpore cicatricem. Et haec dicentes posilis genibus in oratione emiserunt spiritum, tanquam agni adhue vocem benedictionis in ore gestantes.
18. — In ea hora Junilla quaedam parvulum tenens jactavit et exclamavit dicens : Christiana sum. Uni ego Deo meo Jesu Christo credo, immortali Regi et perpetuo. Quam irati jusserunt post tergum manibus a capillis suspendi, dicentes : Nisi promiseris negare te Christum et de sacrificiis manducare, non inde deponeris. Ad quam accedens maritus ejus dicens : Junilla mea conjux bona, miserere mihi et infanti filio tuo, cui eum derelin-
quis? Cui illa respondit : Parvulum ego genui, me autem Deus creavit, quem debeo ego anteponere, parvulum meum ereatori meo, an creatorem meum qui me et creavit et judicaturus est? Ad aliorum autem metum, éito jussa est duci ad Vicum orbatum et una cum Leonilla avia Sanctorum capite caedi.
19: — Neon autem exceptor qui gesta ipsa scripsit claudens codices suos in quibus exceperat collegae suo Turboni consignavit et cucurrit ad Nemesim; dejecit eam et minutatim marmora ejus misit, et omnia quae erant idola minuta per gyrum ejus contrivit. Quod factum custodes templi nuntiantes tenuerunt tamdiu caedentes et lapidantes quousque confessus Dei filium spiritum exhalaret.
20. — Turbon autem scribens victorias confitentium Dominum Speusippi, Elasippi, et Melesippi, Leonillae, Junillae et Neonis, non post multum tempus martyrium perpessus est. Passi sunt autem hi qui supra XVI Kal. Februarias, regnante Domino nostro J. Ch. cui gloria in s. 8. A.
